Κακοποίηση στο Lockdown

Συντάκτης: Μελίτα Βασιλειάδου

Δύο λέξεις με βαθειά αρνητική έννοια που αν συνδυάζονται, τι κοινωνικό αντίκτυπο έχουν;


H πανδημία του Covid – 19 κατάφερε να αλλάξει για πάντα το τρόπο ζωής σε ένα ολόκληρο πλανήτη. Ειδικότερα στην Ελλάδα, επιβλήθηκαν αυστηρά μέτρα και οι πολίτες ήρθαν αντιμέτωποι με τρία ολέθρια lockdown, τα οποία τους διέλυσαν οικονομικά και ψυχικά.

1871 απαντήσεις σε μελέτη συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια του Lockdown, που αποδεικνύουν ότι 38,2% εκδήλωσαν γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, 10,5% αντιμετώπισαν συμπτώματα κατάθλιψης. Επαληθεύεται ότι οι πολίτες αισθάνονταν ότι η ποιότητα ζωής τους έχει μειωθεί τόσο που πλέον δεν μπορούσαν να αισθανθούν ευτυχία.

Τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας, πώς θα ήταν εφικτό να προστατεύσουν τους εαυτούς τους ενώ είναι δια του νόμου σε εγκλεισμό, υποχρεωμένα να ανέχονται κακοποιητικές συμπεριφορές;

Ο εγκλεισμός σε αυτές τις περιπτώσεις είχε σοβαρές επιπτώσεις. Γυναίκες οι οποίες φοβούνταν δεν ήταν σε θέση να έρθουν πλέον σε τηλεφωνική επαφή με γραμμές βοήθειας. Συγκεκριμένα, σε άλλες χώρες παρατηρήθηκε η αύξηση γραπτών μηνυμάτων σε σχέση με το παρελθόν.

Μέσα σε αυτή την τριετία του Covid, ήρθαμε αντιμέτωποι με τον όρο γυναικοκτονία. Δεν ήταν όμως καθαρά ελληνικό φαινόμενο. Μετά την άρση των μέτρων στην Ισπανία το 2021, μετρούσαμε ανά τρεις μέρες, μια γυναικοκτονία. Φόνοι υπήρξαν σε Γαλλία και Βέλγιο. Αυτό όμως, είχε καθαρά ευρωπαϊκό χαρακτήρα καθώς έρευνα σε Αργεντινή, Χιλή, Παραγουάη, Παναμά και Μεξικό, αναφέρει ότι παρά τον φόβο των ειδικών για έξαρση βίας κατά των γυναικών, δεν παρατηρήθηκε καμία αύξηση.

Θύματα βέβαια δεν είναι μόνο οι γυναίκες. Είναι και τα παιδιά. Οι γονείς ήρθαν αντιμέτωποι με μια νέα πραγματικότητα. Ήρθαν πλέον σε επαφή με τα παιδιά τους και αντιμετώπισαν το χάσμα επικοινωνίας ανάμεσα σε αυτούς και εκείνα. Δεν μπορούσαν πλέον ούτε παιδικοί σταθμοί, ούτε νταντάδες, ούτε παππούδες να αναλάβουν την ευθύνη τους. Από τη μία η πίεση της τηλεργασίας, της οικονομικής κρίσης και η έλλειψη προσωπικού χώρου αποτέλεσαν σημαντικούς παράγοντες για την εμφάνιση βίαιων συμπεριφορών.


Επίσης μεγαλύτερα παιδιά σε ηλικία έχασαν την άμεση επαφή με φίλους, δασκάλους και κοινωνικούς λειτουργούς.
Παιδιά τα οποία ζούσαν σε δυσλειτουργικές ή βίαιες οικογένειες βίωσαν σωματική, ψυχολογική και σεξουαλική κακοποίηση. Ιδιαίτερα παιδιά μεταναστών και προσφυγών τα οποία στερούνταν μέχρι πρότινος την γονική μέριμνα.

Έφηβοι οι οποίοι είχαν πρόσβαση στο διαδίκτυο, προσπαθώντας να ανακτήσουν την χαμένη κοινωνική επαφή, προσέφυγαν στην χρήση αυτού, ως υποκατάστατο. Εκεί σημειώθηκε από το “Χαμόγελο του παιδιού” ότι πήρε ανησυχητικές διαστάσεις η παραπλάνηση ανηλίκων μέσω εφαρμογών. Ειδικότερα θύματα cyberbullying έχοντας ανάγκη να ανακουφιστούν από την κακοποίηση που δέχονταν κατά τις ώρες τηλεκπαίδευσης, κατέστησαν εύκολη λεία για άτομα τα οποία τα παγιδεύαν και απαιτούσαν γυμνό υλικό.

Συντάκτης: Μελίτα Βασιλειάδου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.