Ο Miles Davis ανήκει στις πιο θρυλικές μορφές της τζαζ μουσικής όλων των εποχών, όπως και ένας από τους πιο …
Jerry Lee Lewis: Ο πιανίστας του rock ‘n roll!
Ο ξανθός ροκαμπιλάς από τη Λουιζιάνα έμελλε να γίνει ένας απ’ τους πιο ξακουστούς πιανίστες της rock ‘n roll μουσικής!
Γεννημένος το 1935, σε μία φτωχή οικογένεια η οποία ζούσε σε φάρμα στην εξοχή, ξεκίνησε να παίζει μουσική με δύο ξαδέλφια του αρχικά, στη θέση του πιανίστα. Οι γονείς του βλέποντας την κλίση του στη μουσική, του αγόρασαν το πρώτο του πιάνου, βάζοντας υποθήκη την ίδια τους τη φάρμα. Τόσο πολύ πίστευαν σε αυτόν και στην αγάπη του για τη μουσική. Μέχρι που έφυγε από το μέρος που γεννήθηκε και πήγε στην πόλη του Νάσβιλ και αργότερα στο Μέμφις, για να μπορέσει να ασχοληθεί επαγγελματικά πλέον με τη μουσική.
Έκανε τις πρώτες του ηχογραφήσεις με την Sun Records, είτε ως σόλο μουσικός είτε παίζοντας πιάνο για άλλους μουσικούς, όπως ο Carl Perkins και ο Johnny Cash, ενώ αργότερα συνεργάστηκε και με άλλες δισκογραφικές εταιρίες.
Η μουσική του είχε καθαρόαιμο rock ‘n roll ήχο. Σε κάποια άλμπουμ του υπήρχαν έντονα τα στοιχεία της country μουσικής (ίσως και της gospel και της blues). Το 1958 κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, με τίτλο το όνομά του. Μέχρι τότε ήταν πιο συνηθισμένο οι ηχογραφήσεις να δίνουν έμφαση στην κιθάρα, αλλά ο Jerry Lee Lewis ήταν αποφασισμένος να το αλλάξει αυτό. Το πιάνο για εκείνον είχε τον πρώτο ρόλο. Κατάφερε έτσι να εξοικειώσει τον κόσμο με αυτό και να τον κάνει να το αγαπήσει.
Το μουσικό του στυλ ήταν μοναδικό! Δε χαρακτηρίστηκε “killer” και “wild man” χωρίς λόγο: το πιάνο που χρησιμοποιούσε στις συναυλίες του έπαιρνε φωτιά μεταφορικά αλλά κάποιες φορές και…κυριολεκτικά! Έβαζε τόση ένταση αλλά και ταυτόχρονα αυτοπεποίθηση στα live του, που δε γινόταν να μην τον προσέξει κανείς.
Παρ’ όλο το πάθος του και το σόου που έδινε πάνω στη σκηνή, ήταν ακριβής τεχνικά και δεν του ξέφευγαν λάθη. Πολλές φορές έπαιζε πιάνο και χτύπαγε τα πλήκτρα με τους αγκώνες, σηκωνόταν όρθιος, έσπρωχνε κι έδιωχνε την καρέκλα του σα να τον περιόριζε και είχε μία αδάμαστη ερμηνεία την οποία οι ακροατές θαύμαζαν όσο και απορούσαν ίσως. Έντονα και δυνατά πιάνο σόλο αιχμαλώτιζαν την προσοχή.
Είναι κοινός τόπος ότι υπήρξε από τους πιο επιδραστικούς πιανίστες του 20ού αιώνα. Τόσο οι δίσκοι του όσο και οι συναυλίες που έδινε, θα μείνουν αξέχαστα. Το πιάνο που έπαιζε ήταν γεμάτο ζωή και χρώματα, αφήνοντας πίσω του μία μουσική κληρονομιά όσο λίγοι.
