Η κατάθλιψη στην καθημερινότητά μας

Συντάκτης: Θωμάς Κυργιόπουλος

Η  σημερινή  πραγματικότητα έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, με τις ασφυκτικές συνθήκες διαβίωσης και  οικονομικής ανέχειας, οδηγεί καθημερινά πολλούς συνανθρώπους μας στην ψυχική κατάρρευση.

Ακούμε πλέον συχνά – πυκνά για ανθρώπους που, είτε βάζουν τέλος στη ζωή τους γιατί αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τη σκληρή  πραγματικότητα, είτε  κλείνονται όλο και πιο πολύ στον εαυτό τους. Απομακρύνονται από τους δικούς τους ανθρώπους, πνίγονται σε ενοχικά συναισθήματα αποτυχίας και αδιεξόδου. Θλίβονται βλέποντας τη ζωή τους να μην είναι αυτή που θα ήθελαν και αδυνατούν να προσφέρουν στους δικούς τους ανθρώπους  υλικά και συναισθηματικά. Αυτοί οι άνθρωποι βιώνουν μία παθολογική κατάσταση, την κατάθλιψη. Κάποιοι δεν αντέχουν, βλέπουν την ζωή τους να γίνεται κομμάτια, να οδηγείται σε έναν αδιαπέραστο τοίχο και οδηγούνται ακόμα και στην αυτοκτονία.

Τα συναισθήματα αυτά της κατάθλιψης, είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπισθούν από τον άνθρωπο χωρίς κάποια βοήθεια. Χρειάζεται υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον αλλά και την κατάλληλη  αντιμετώπιση  από τον ειδικό ψυχικής υγείας ώστε να μπορέσει να νιώσει ανακούφιση ο ασθενής.

Είναι απαραίτητο να είμαστε  προσεκτικοί με τους ανθρώπους που αγαπάμε ώστε να προλαμβάνουμε, να στηρίζουμε, να δημιουργούμε ένα ασφαλές δίκτυο, όπου θα βρίσκουν τη ζεστασιά και την ενθάρρυνση που θα τους κρατήσει με θετικό βλέμμα απέναντι στη δύσκολη καθημερινότητα που βιώνουν.

Η αίσθηση αποτυχίας, η αγωνία για το μέλλον μέσα από τα καθημερινά ερεθίσματα της οικονομικής  ασφυξίας και ανέχειας πολλές φορές οδηγούν σε κοινωνική απομόνωση,  περιθωριοποίηση των ατόμων αυτών, καθώς βλέπουν ότι δεν έχουν δυνάμεις να αντισταθούν και να ανταπεξέλθουν.

Αυτά τα άτομα μπορεί να είναι οι γονείς μας, που λόγω ηλικίας δυσκολεύονται να αποκρυπτογραφήσουν και να ενστερνιστούν τις αλλαγές στο περιβάλλον, κυρίως στο οικονομικό κομμάτι. Επίσης  μπορεί να είναι τα παιδιά μας που δεν μπορούν να βρουν τον επαγγελματικό τους δρόμο, που βλέπουν τις σπουδές τους να παραμένουν νεκρό χαρτί σε μία αγορά εργασίας μέσα στην κρίση πλήρως απορυθμισμένη.

Αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός  μέσα στην οικογένεια, μέσα στις  φιλικές μας και τις άλλες  προσωπικές μας σχέσεις, γιατί  πραγματικά  η πρόληψη , η έγκαιρη αντιμετώπιση η ενσυναίσθηση, η αλληλοϋποστήριξη, η ενθάρρυνση σε κοινωνικές δράσεις και η προσφορά κινούν νήματα και ζωές και υπερβαίνουν τη δύσκολη καθημερινότητα και την  αγωνία  για το μέλλον.

Συντάκτης: Θωμάς Κυργιόπουλος,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr