Η αυτοκίνηση και άλλα νόμιμα εγκλήματα

Συντάκτης: Μυρτώ Οικονομάκου

Υπάρχουν κάποια πράγματα στη ζωή που η πολιτεία δεν τα κρίνει ηθικά σωστά και μερικά που δεν την απασχολούν. Αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να ακολουθούμε τυφλά τους κανόνες του κράτους, ούτε όμως πως πρέπει να αψηφούμε κάθε γνωστό νόμο για το δικό μας συμφέρον.

Παίρνοντας ως παράδειγμα την αυτοκίνηση, μια συχνή και καθημερινή ασχολία εκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι σίγουρα νόμιμη, αλλά η νομοθεσία δεν είναι απαραίτητα και ηθική. 

Όταν εκατοντάδες χιλιάδες ατυχήματα το χρόνο συμβαίνουν μέσα σε αυτά τα μεταλλικά κουτιά, που τρέχουν με 100 χιλιόμετρα την ώρα, ίσως πρέπει το κράτος και οι πολίτες του να αλλάξουν την προσέγγισή τους προς την αυτοκίνηση.

“Είναι εύκολο να μετακινείται κάποιος με το αυτοκίνητο.”

Μια πολύ απλοϊκή απάντηση σε ένα μακροσκελές πρόβλημα.

Το 2022, στην εποχή που αυξάνεται η τιμή του καύσιμου με τρομακτικούς ρυθμούς  και σε πόλεις που φιλοξενούν εκατομμύρια κατοίκους έτοιμους να μπουν στα ίδια οχήματα, η σκέψη ενός αυτοκινήτου ξαφνικά δε φέρνει στο νου χαρά, αλλά επιπλέον υποχρεώσεις και άγχος. Παρόλα αυτά, οι περισσότερες μεγαλουπόλεις του πλανήτη, φαίνεται να έχουν ως πρώτη σκέψη την άνεση των οδηγών. 

Η έλλειψη πεζοδρόμων, πάρκων και η τρομακτική θέα των τεράστιων αυτοκινητόδρομων, είναι η επιτομή της ειρωνείας. Διότι, το κράτος πρώτα φαίνεται να τιμωρεί τους οδηγούς αυτοκινήτων, αλλά έπειτα δε τους δίνει μια καλύτερη διέξοδο. Αντί να επενδύσει σε πιο προηγμένη και προσβάσιμη μαζική συγκοινωνία, ασφαλτώνει δάση και φορολογεί τον κόσμο. Πότε θα καταλάβουν οι μεγάλες δυνάμεις πως ο μέσος άνθρωπος δε μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο, αν δε του το επιτρέψουν;

Γι’ αυτό είναι δύσκολο να κοιτάξει κανείς ένα τέτοιο περιστατικό και να μπορέσει μετά να συμφωνήσει με τους κανόνες που υποβάλλουν όσοι τους αψηφούν.

Ο νόμος και η ηθική δεν είναι πάντα ταυτόσημα πράγματα.

Όταν το κράτος δε σκέφτεται τα παιδιά που πασχίζουν να σπουδάσουν για να τα καταφέρουν και αντί να τα βοηθήσει, κάνει τη ζωή τους κόλαση. Βάζοντάς τους ακατόρθωτες προκλήσεις και ουσιαστικά σπρώχνοντάς τα έξω από την Ελλάδα. 

Πως μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις νόμιμες πράξεις και τις εγκληματικές, όταν η γραμμή μεταξύ ηθικής και κακοποίησης είναι ένα παιχνίδι τύχης για τους ηγέτες μας;

Το θέμα είναι, να ξέρουμε τι πάει να πει καλό και κακό, χωρίς να μας το πει κάποιος. 

Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι νόμοι που δε μπορούμε να αψηφήσουμε, μερικοί που θα θέλαμε να καταργηθούν και αρκετοί που πρέπει να προστεθούν στο Σύνταγμά μας.

Η υποδούλωση του μυαλού είναι ένα ύπουλο, μυστήριο πράγμα που δε μπορούμε να ελέγξουμε. 

Το ζήτημα της αυτοκίνησης για παράδειγμα, δεν είναι το μόνο ανεξέλεγκτο νομικά πρόβλημα, αλλά είναι σίγουρα το πρώτο που έρχεται στο μυαλό. Οι νόμοι δε μπορούν να μας σώσουν για τα πάντα, αλλά επίσης, δεν ευθύνονται και για τα πάντα.

Ο κάθε άνθρωπος ορίζει τα δικά του όρια και στο τέλος της μέρας, αν θέλει να κάνει κάτι, ούτε ο Θεός ο ίδιος δε μπορεί να τον σταματήσει.

Συντάκτης: Μυρτώ Οικονομάκου,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.