Η άνευ όρων αγάπη

Συντάκτης: Μαρίνα Σίσκου

Influence:

Η απεριόριστη αγάπη υπερβαίνει το καρδιοχτύπι, ξεπερνά τα φιλιά, το φλογερό πάθος ή την ευτυχία με την οποία ένα παιδί γεμίζει την καρδιά της μητέρας του. Η αγάπη που ονομάζεται άνευ όρων είναι οδυνηρή, ενέχει θυσίες. Είναι αγάπη βαθιά, ανεξάντλητη και ακλόνητη.

Σύμφωνα με τη θεώρηση της επιστήμης, η απεριόριστη αγάπη υπάρχει. Μάλιστα, μία έρευνα που διεξήγε ο καθηγητής του ερευνητικού κέντρου νευροφυσιολογίας και γνωστικής λειτουργίας του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, αποδεικνύει όχι μόνον την ύπαρξή της και την ικανότητα των ανθρώπων να τη βιώνουν, αλλά και τη δυνατότητά της ν’ απελευθερώνει τη ντοπαμίνη, πλημμυρίζοντας τον άνθρωπο με το αίσθημα της ικανοποίησης. Η άνευ όρων αγάπη αποδεικνύεται μία αμοιβαία ευεργετική υπόθεση.

Έννοια δυσνόητη, καθώς είναι αφηρημένη

Ο προσδιορισμός της λοιπόν, σημαίνει ότι κάποιος αγαπά το είναι ενός ανθρώπου ακριβώς ως έχει: ανεξάρτητα από το τι έχουν καταφέρει ή όχι στη ζωή τους, και ανεξάρτητα από την ανταπόδοση της αγάπης αυτής.

Έτσι λοιπόν έχει αυτός ο δυσνόητος ορισμός.

Εάν η απεριόριστη αγάπη αποτελεί προτεραιότητα στη ζωή σας, είναι καλό να εμπεδώσετε τις ακόλουθες τρεις λεπτές διαφορές:

Αγαπώ άνευ όρων σημαίνει ότι η αγάπη δεν επηρεάζεται από τις συνθήκες-όχι ότι η κακοποίηση γίνεται αποδεκτή

Η απεριόριστη αγάπη μεταφράζεται σε υποστήριξη ενός ανθρώπου στην κάθε περίσταση, δύσκολη ή εύκολη αντιμετωπίζει στη ζωή του. Διαχωρίζεται από την τυφλή υποταγή, τη δουλοπρεπή δέσμευση και την ανοχή της απαράδεκτης συμπεριφοράς.  

Απεριόριστη αγάπη συνεπάγεται ότι κάνει κάποιος ό,τι είναι δυνατόν για το καλό του άλλου, ανεξάρτητα από το προσωπικό κόστος. Η αγάπη και η επιθυμία της ευτυχίας του άλλου, δε συνεπάγεται, ωστόσο, την παραμέληση του εαυτού ή την υποταγή στις ανάγκες του άλλου. Αντίθετα με τη συμπεριφορά αυτή ενθαρρύνεται η κακομεταχείριση των ανθρώπων και καλλιεργείται η ανάρμοστη συμπεριφορά.

Αναπόσπαστο κομμάτι της άνευ όρων αγάπης είναι η έννοια της συγχώρεσης. Συγχώρεση που σημαίνει απολύτρωση από τα λάθη του παρελθόντος χωρίς διάλυση της σχέσης- όχι υποχώρηση στην κακομεταχείριση.

Παρατηρείται η χρήση της άνευ όρων αγάπης ως αιτιολογία από ανθρώπους οι οποίοι παραμένουν σε βλαπτικές και μη υγιείς σχέσεις, καθώς και από ανθρώπους οι οποίοι αρνούνται ν’ αποδώσουν δίκαια τις ευθύνες για τις δυσλειτουργίες μίας σχέσης. Υπάρχουν περιπτώσεις κακοποιητικών σχέσεων όπου υφίσταται η κακοποίηση και υπό το πρόσχημα της αγάπης που δεν γνωρίζει όρια, τα το θύμα παραμένει στη σχέση αυτή έως ότου η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο. Υπάρχουν ωστόσο περιπτώσεις όπου η αγάπη επιτάσσει τη διάλυση μίας σχέσης ή την επέμβαση της δικαιοσύνης ή τη λήψη δραστικών μέτρων προκειμένου ο άνθρωπος που πραγματικά αγαπιέται να λάβει την αναγκαία βοήθεια. Η πραγματική αγάπη κάνει το σωστό έχοντας μοναδικό κριτήριο το προσωπικό καλό του άλλου ανθρώπου.

Επιδιώκει την ευτυχία- δεν γίνεται υπερπροστατευτική

Περισσότερο από το συναίσθημα η αγάπη είναι οι πράξεις μας. Είναι οι συνειδητές επιλογές στις οποίες προβλέπουμε καθημερινά, το κάθε λεπτό. Άρα η αγάπη δεν είναι κάτι που συμβαίνει αυτόματα, ως εκ φυσικού. Ας πάρουμε το παράδειγμά μας από τη μητρική αγάπη. Μία μητέρα αγκαλιάζει το νεογέννητο βρέφος της ως εκδήλωσης της αγάπη που ανέπτυξε για αυτό από έμβρυο. Είναι βέβαιο ότι τα συναισθήματά της δεν ήταν τα ίδια από την ημέρα που έμαθε για την εγκυμοσύνη της- το συναίσθημά της αγάπης για το βρέφος καλλιεργήθηκε, η μητέρα επέλεξε ν’ αγαπάει το παιδί της. Η αγάπη είναι μία διαδικασία που απαιτεί χρόνο.

Η προσφορά της ευτυχίας στους αγαπημένους μας, η παροχή κάθε επιθυμητού ή αναγκαίου μέσου δεν πρέπει ν’ αποβαίνει εις βάρος τους.

Ας πάρουμε, πάλι ως παράδειγμα τη μητρική στοργή. Τι επιτάσσει η αγάπη μίας μητέρας η οποία ανακαλύπτει ότι το παιδί της κάνει χρήση ναρκωτικών; Την καταπολέμηση, σαφώς  της βλαβερής εξάρτησης. Τι συνεπάγεται η απεξάρτηση ενός ανθρώπου από τα ναρκωτικά; Σε κάθε περίπτωση συνεπάγεται απόδοση δικαιοσύνης, ταλαιπωρία, πόνο σωματικό και ψυχικό και ταπείνωση. Ο πόνος και η απελπισία συχνά είναι κινητήριες δυνάμεις που οδηγούν στην ωρίμανση. Ο άνθρωπος διαμορφώνεται μέσα από τις ταλαιπωρίες, αναπτύσσοντας τις αντοχές και την αποφασιστικότητά του. Είναι αβάσταχτο να παρακολουθεί κάποιος έναν αγαπημένο του να υποφέρει, είναι όμως συνετό προκειμένου αυτός να βρει τη διέξοδο μέσα από τις δυσκολίες. Αρκεί να βρίσκεστε εκεί όταν σας χρειαστεί.

Η αγάπη αποδέχεται τις επιλογές της ζωής του ανθρώπου- δεν γίνεται συμβιβάσιμη αξία

Η αμέριστη αγάπη δεν εξαρτάται από προϋποθέσεις, ούτε μετριάζεται από τη συμφωνία ή όχι με τις επιλογές της ζωής του ανθρώπου. Δεν αγαπάμε κάποιον «επειδή», αλλά τον αγαπάμε «παρόλο που». Η αγάπη δεν περιορίζεται ανάλογα με τις επιλογές και τις αποφάσεις της ζωής του ανθρώπου. Η ύπαρξη ακλόνητης αγάπης συνεπάγεται την απουσία ελεγκτικής και επικριτικής συμπεριφοράς.

Όλα τα παραπάνω ισχύουν, τηρουμένων των αναλογιών. Είναι αδύνατον να στέκεται κάποιος άπραγος παρακολουθώντας το παιδί του, για παράδειγμα να ενεργεί αυτοκαταστροφικά.

Υπάρχουν φορές όπου ένας γονιός αποφεύγει την επίπληξη και τη σύγκρουση. Ο δισταγμός αυτός αποδίδεται στον φόβο του γονιού ότι θα χάσει την αγάπη του παιδιού του. Όμως η νομιμοποίηση της απαράδεκτης συμπεριφοράς ξεφεύγει από τον ορισμό της αγάπης. Αντίθετα, η αγάπη επιδιώκει το καλύτερο δυνατό για το χαρακτήρα του παιδιού στη ζωή του. Είναι, με  άλλα λόγια η υποστήριξη και η ενθάρρυνση του ανθρώπου στο να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του.

Γιατί ν’ αγαπάμε άνευ όρων

Επειδή η αγάπη μεταμορφώνει. Έχει τη δύναμη να αλλάζει εκείνον που τη νιώθει και εκείνον που τη δέχεται. Είναι μία επίτευξη ισορροπίας που απαιτεί διαρκείς προσαρμογές δράσεων, πράξεων και συμπεριφορών. Αξίζει, όμως τον κόπο. Τα αγαθά που προσφέρει η ανιδιοτελής αγάπη είναι:

  • Μαθαίνουμε την αποδοχή και την αγάπη του εαυτού μας
  • Αποκτούμε ενσυναίσθηση
  • Αντιμετωπίζουμε τις αλλαγές και τις απογοητεύσεις της ζωής αποτελεσματικότερα
  • Κατανοούμε την πεμπτουσία της αληθινής αγάπης

Δέκα τρόποι που ελευθερώνουν την αγάπη

Όταν γίνεται λόγος για ανιδιοτελή αγάπη, κάνουμε συνειρμούς σε προσωπικότητες όπως ο Γκάντι, η Μητέρα Τερέζα ή ο Πάπας. Γίνεται ένας θνητός ν’ αγαπήσει με τρόπο αθάνατο; Είναι δυνατόν να υπερβεί ο άνθρωπος τον έμφυτο εγωισμό και ν’ αγαπάει άνευ όρων και προσδοκιών;

Υπάρχουν δέκα αρχές που οδηγούν στο δρόμο της ανιδιοτελούς αγάπης

  1. Προσπαθήστε να συγχωρείτε
  2. Προσπαθήστε να συμμερίζεστε τους ανθρώπους
  3. Αγαπάτε τον εαυτό σας άνευ όρων
  4. Επικοινωνείτε ανοιχτά και με ειλικρίνεια.
  5. Οι άνθρωποι δεν ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο στην αγάπη. Ανακαλύψτε τις ανάγκες του κάθε ξεχωριστού ανθρώπου
  6. Αποδεχτείτε τον εαυτό σας και τους ανθρώπους σας για αυτό ακριβώς που είναι.
  7. Αποδεχτείτε και σεβαστείτε τα όρια τα όρια των αγαπημένων σας
  8. Επιλέξτε να είστε στοργικοί. Να ρωτάτε πάντα τον εαυτό σας: σε αυτήν την περίπτωση, ποια είναι η πιο στοργική αντίδραση;
  9. Μη γίνεστε ασπίδα για τους αγαπημένους σας. Αφήστε τους να βιώσουν τον πόνο και συμπαρασταθείτε τους
  10. Εξυπηρετήστε όποιον έχει ανάγκη, απαλλαγμένοι από κάθε προσδοκία ανταλλάγματος

Εσείς ποιες αρχές θα υιοθετήσετε;

Συντάκτης: Μαρίνα Σίσκου,

Influence:

Σπούδασα Αγγλική Φιλολογία και εργάζομαι ως εκπαιδευτικός, μεταφράστρια και επιμελήτρια κειμένων…