Η ανεργία ενοχοποιείται για τις 45.000 αυτοκτονίες ετησίως
Μία νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση The Lancet Psychiatry διαπιστώνει ότι μεταξύ του 2000 και του 2011, η ανεργία σκότωνε 45.000 νέους παγκοσμίως κάθε χρόνο και ευθύνεται για εννιαπλάσιους θανάτους από αυτοκτονία ενόσω η ύφεση χτύπησε για πρώτη φορά το 2008.
Ο επικεφαλής συγγραφέας δρ Carlos Nordt, του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης και οι συνεργάτες του υποστηρίζουν ότι τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να επικεντρωθούν στη μείωση της ανεργίας προκειμένου να μειωθούν οι επιπτώσεις της στην αυτοκτονία.
Η έρευνα
Για τις ανάγκες της μελέτης, οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), τη βάση δεδομένων θνησιμότητας και τη βάση δεδομένων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Η ομάδα μελέτησε την επίδραση της ανεργίας σε 63 χώρες σε τέσσερις περιοχές του κόσμου μεταξύ του 2000 και 2011. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι επέλεξαν την περίοδο αυτή ώστε να μπορούν να αναλύσουν τα δεδομένα σε περιόδους οικονομικής σταθερότητας (2000-07) και σε περιόδους οικονομικής κρίσης (2008-11).
Το πόρισμα
- Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι σε όλες τις περιοχές που περιλαμβάνονται στην ανάλυση, το ποσοστό των αυτοκτονιών που συνδέονται με την ανεργία αυξάνεται κατά 20-30% το 2000-11.
- Υπολόγισαν ότι περίπου 233.000 αυτοκτονίες πραγματοποιήθηκαν κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ενώ οι άνεργοι ανέρχονταν στους 45.000.
- Ίσως το πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ανεργία σχετίζεται με 41.148 αυτοκτονίες το 2007 και 46.131 το 2009, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ύφεση του 2008 ήταν υπεύθυνη για τις 4.983 επιπλέον αυτοκτονίες.
- Η ομάδα διαπίστωσε επίσης ότι τα ποσοστά αυτοκτονιών έτειναν να αυξηθούν 6 μήνες πριν από την αύξηση των ποσοστών ανεργίας και ότι η αύξηση των ποσοστών της ανεργίας επηρεάζουν εξίσου άνδρες και γυναίκες.
Προτάσεις
Με βάση τα ευρήματά τους οι ερευνητές τονίζουν ότι οι παρεμβάσεις για τη μείωση των κρουσμάτων αυτοκτονιών θα πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή και να επικεντρωθούν στις αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία εξαιτίας της ανεργίας σε περιόδους οικονομικής σταθερότητας και οικονομικής κρίσης.
Ο Δρ Nordt προσθέτει: «Εκτός από ειδικές θεραπευτικές παρεμβάσεις, επαρκείς επενδύσεις που αυξάνουν την αποτελεσματικότητα των αγορών εργασίας, οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να συμβάλουν στη δημιουργία πρόσθετων θέσεων εργασίας και στη μείωση του ποσοστού ανεργίας βοηθώντας να αντισταθμιστεί ο αντίκτυπος στην αυτοκτονία».
Πέραν της κατανόησης της επίδρασης της ανεργίας στην αύξηση του ποσοστού των κρουσμάτων, είναι ανάγκη να μελετηθούν άλλες «ψυχοκοινωνικές εκδηλώσεις της αρνητικής οικονομικής συγκυρίας» όπως το στρες και το άγχος, η κατάθλιψη, η απελπισία, η κατάχρηση αλκοόλ, οι οικογενειακές συγκρούσεις και η διάλυση των σχέσεων.
«Πρέπει επίσης να γνωρίζουμε πώς και γιατί τα ιδιαίτερα ανθεκτικά άτομα που βιώνουν υψηλότερα επίπεδα αρνητικής οικονομικής συγκυρίας καταφέρνουν να διατηρήσουν ισορροπία στην ψυχική υγεία και την ευημερία τους» προσθέτουν οι ερευνητές.
