Ήθη και Έθιμα των Ελλήνων για τις μέρες του Πάσχα!
Όλη την Μεγάλη Εβδομάδα οι Έλληνες ετοιμάζονται για την Ανάσταση και την Λαμπρή! Η πιο έντονη νηστεία που συμβολίζει την κάθαρση των αμαρτιών αλλά και η παρακολούθηση της κορύφωσης των παθών είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της Μ. Εβδομάδας.
Τη Μεγάλη Πέμπτη οι νοικοκυρές σε όλη τη χώρα βάφουν τα κόκκινα αυγά, ενώ την ίδια ημέρα ζυμώνονται τα κουλουράκια και τα τσουρέκια. Αυτήν την ημέρα οι νοικοκυρές δεν πλένουν, δεν απλώνουν ούτε κάνουν άλλες δουλειές στο σπίτι.
Την Μεγάλη Παρασκευή, ακόμη και σήμερα σε κάποια χωριά οι κάτοικοι δεν στρώνουν καν τραπέζι. Δεν τρώνε γλυκά για την αγάπη του Χριστού, που τον πότισαν ξύδι. Τα συνήθη φαγητά είναι: Ταχινόσουπα, μαρούλι ή φακές με ξύδι. Κανείς δεν πρέπει να πιάσει στα χέρια του σφυρί ή βελόνι, γιατί θεωρείται μεγάλη αμαρτία. Το βράδυ γίνεται ο Εσπερινός και η περιφορά του Επιταφίου.
Χαρακτηριστικό των παλαιότερων ετών ήταν η ευγενής άμιλλα ανάμεσα στις ενορίες για τον ομορφότερα στολισμένο Επιτάφιο. Πρώτα πήγαιναν τα λουλούδια για το στολισμό του Επιταφίου οι ελεύθερες και ύστερα οι παντρεμένες. Από κάτω περνούσαν όλοι από μία φορά, ενώ πίστευαν πως, αν τα ζωηρά παιδιά περάσουν τρεις φορές, θα γίνουν φρόνιμα… Τρεις φορές έπρεπε να περάσουν και οι άρρωστοι για ν’ αναρρώσουν.
Το Μεγάλο Σάββατο οι πιστοί προετοιμάζονται για το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης. Το βράδυ της ίδιας ημέρας ο ιερέας φωνάζει το «Χριστός Ανέστη!». Ένα από τα βασικότερα τελετουργικά στοιχεία της Ανάστασης είναι το αναστάσιμο Φως, με κορυφαία στιγμή την πρόσκληση του ιερέα «Δεύτε λάβετε Φως». Το Φως αυτό οι πιστοί το μεταφέρουν στα σπίτια τους. Θεωρείται καλοτυχία να μη σβήσει η λαμπάδα με το Άγιο Φως μέχρι να φτάσουν οι πιστοί στο σπίτι. Μπαίνοντας «σταυρώνουν» πρώτα το πάνω μέρος της εξώπορτας. Η μαγειρίτσα είναι ήδη μαγειρεμένη και είναι ουσιαστικά η ομαλή μετάβαση από την νηστεία στο μεγάλο φαγοπότι της Λαμπρής.
Την Κυριακή του Πάσχα, η χαρά της ανάστασης και η ελπίδα της προσωπικής ανάστασης κορυφώνονται σε ένα μεγάλο γλέντι χαράς, αγάπης, κεφιού, τραγουδιού και φαγητού.
Στο Λαμπριάτικο τραπέζι κυριαρχούν: τα αρνί, το κατσίκι, το κοκορέτσι, τα κόκκινα αυγά, το τυρί, το γιαούρτι, τα κουλουράκια και τα τσουρέκια. Φυσικά ρέει άφθονο κρασί.
Μπορεί σήμερα να γυρνάνε οι περισσότεροι, στις δουλειές τους την Τρίτη του Πάσχα, αλλά κάποτε το γλέντι επεκτεινόταν σ’ όλη την υπόλοιπη εβδομάδα ως την Κυριακή του Θωμά και ονομάζονταν διακαινήσιμος ή ασπροβδομάδα. Η αργία του Πάσχα ήταν η πιο μεγάλη και όλη η Διακαινήσιμος θεωρούνταν μια Κυριακή. Στην παλαιά Αθήνα, κάθε νοικοκύρης μετά την Λαμπρή δεν έμπαινε για μια εβδομάδα στο κτήμα του. Ακόμη και σήμερα σε πολλές περιοχές το λαμπριάτικο γλέντι συνεχίζεται.
Καλή Ανάσταση! Καλό Πάσχα! Με αγάπη και ελπίδα!
