Hotel Rwanda

Συντάκτης: Λευτέρης Σφυρής

Σκηνοθεσία: Terry George

Σενάριο: Keir Pearson, Terry George

Παίζουν: Don Cheadle, Sophie Okonedo, Joaquin Phoenix, Hakeem Kae-Kazim, Nick Notle, Cara Seymour

Εικόνες αληθινές, ιστορικές, καμιά φορά σκληρές όσο και η ίδια η ζωή στην Αφρική σε περιόδους Απαρτχάιντ. Ο αναγνώστης μας Λευτέρης Σφυρής γράφει…

Μια πραγματικά εξαιρετική και συγκινητική ταινία! Μεταφέρει τη φρίκη των κτηνωδιών που συνέβησαν στη Δημοκρατία της Ρουάντα κάποια χρόνια πριν μέσα από μια αληθινή ιστορία. Παράλληλα παρουσιάζει το μεγαλείο ψυχής ορισμένων ανθρώπων που με αυταπάρνηση προσπαθούν να σταθούν αλληλέγγυοι στο συνάνθρωπο. Οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών (Don Cheadle και Sophie Okonedo) είναι αξιομνημόνευτες. Μια ταινία για την οποία δεν ντρέπομαι να πω πως με συγκίνησε μέχρι δακρύων, αλλά επίσης μου άφησε και μία δυσάρεστη εντύπωση για τη δική μου απάθεια και άγνοια προς τις φρικαλεότητες που έλαβαν χώρα στα μέσα της δεκαετίας του '90 στην ανατολική κεντρική Αφρική. Κατατάσσω αυτή την ταινία ως μια από τις αγαπημένες μου και σας προτείνω ανεπιφύλακτα να τη δείτε.

Όταν ο κόσμος έκλεισε τα μάτια, εκείνος άνοιξε την αγκαλιά του

1994, Ρουάντα. Ο Πωλ Ρουζεσαμπακίνα είναι μάνατζερ του ξενοδοχείου (βελγικών συμφερόντων) ‘’Miles Collines’’. Είναι μέλος της φυλής των Χούτου, ενώ η γυναίκα που παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια ανήκει στη φυλή των Τούτσι. Κάποια στιγμή, οι φτωχοί Χούτου επαναστατούν εναντίον των πλουσίων Τούτσι και μέσα στο χάος, ακολουθεί μια φοβερή γενοκτονία, ενώ η διεθνής κοινή γνώμη αδιαφορεί. Μια ομάδα κυανόκρανων (στρατιωτικό σώμα των Ηνωμένων Εθνών) αδυνατεί να επέμβει, ενώ οι αμερικανοί δημοσιογράφοι φεύγουν κακήν-κακώς από τη χώρα. Ο Πωλ στην προσπάθειά του να σώσει την οικογένεια του, θα βρει το κουράγιο χρησιμοποιώντας το ξενοδοχείο ως άσυλο, να σώσει όσους περισσότερους Τούτσι μπορεί-συνολικά πάνω από 1.200 άτομα, δωροδοκώντας τους μαινόμενους πολιτοφύλακες, ή χρησιμοποιώντας διάφορα τεχνάσματα.

Λίγα λόγια για το Απαρτχάιντ στην Αφρική

Το απαρτχάιντ (apartheid), όρος από τη γλώσσα Αφρικάανς και τα ολλανδικά που σημαίνει διάκριση, ήταν μια πολιτική φυλετικού διαχωρισμού, κατά την οποία ο πληθυσμός όπου εφαρμοζόταν χωριζόταν σε καθορισμένες γεωγραφικές ζώνες. Πρωτοεμφανίστηκε το 1948 στη Νότιο Αφρικήαπό το Εθνικό Κόμμα και καταργήθηκε στις 30 Ιουνίου 1991.

O στόχος της πολιτικής αυτής ήταν να διασφαλίσει επίσημα και θεσμικά τη διακριτή ανάπτυξη των φυλετικών κοινοτήτων, χωρίς η μια να εκμεταλλεύεται την άλλη. Ωστόσο πέρα από το διαχωρισμό των 4 εθνικών κατηγοριών (Λευκοί, Κούληδες Μιγάδες, Μπαντού), θεσπίστηκαν νομοθετικά κείμενα για την κατοικία, την εκπαίδευση, τη μετακίνηση των ατόμων, την εργασία και οτιδήποτε άλλο ενέπιπτε στην κοινωνική ζωή του πληθυσμού. Από το 1953, τέθηκε σε ισχύ και ο νόμος που αφορούσε την πρόσβαση σε υπηρεσίες και δημόσιους χώρους, με αποτέλεσμα ταμπέλες με την επιγραφή “Μόνο Λευκοί”να υπάρχουν σε όλη τη Νότια Αφρική. Αργότερα το 1956 καταργείται το δικαίωμα ψήφου των “έγχρωμων” κατοίκων της Επαρχίας του Ακρωτηρίου, Μιγάδων και Μαύρων.

Τελικά μετά από κυρώσεις του Ο.Η.Ε., οικονομικές κυρώσεις των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας στη Νότια Αφρική αλλά και πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης το 1991 καταργείταιτο απαρτχάιντ επί προεδρίας του Φρεντερίκ ντε Κλέρκ.

Συντάκτης: Λευτέρης Σφυρής,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.