Η ζωή χωρίς τον Θεό

Συντάκτης: Ανδρέας Φράγκος

Η θρησκευτική πίστη έχει συνοδεύσει τον άνθρωπο για χιλιετίες, συνυπάρχοντας, ωστόσο, με την αμφισβήτηση των θρησκευτικών πεποιθήσεων.

Το θέμα της πίστης προς τον Θεό είναι ένα προσωπικό ζήτημα με πολλαπλές ερμηνείες. Έχετε σκεφτεί πώς είναι να μην πιστεύεις στον Θεό και αν τελικά έτσι όλες οι θρησκείες φαίνονται ως μια καλοσχεδιασμένη απάτη ή μια έξαρση της ανθρώπινης φαντασίας;

Το κεντρικό υπαρξιακό ερώτημα

Πώς έγινε ο κόσμος; Γιατί εμφανιστήκαμε στη ζωή; Υπάρχει κάποιος εξωτερικός ρυθμιστικός παράγοντας; Σε όλα αυτά τα ερωτήματα, ο Θεός μπορεί να είναι μια αποδεκτή απάντηση για όσους πιστεύουν σε κάποια θρησκεία. Όμως, για όσους είναι άθεοι, ο Θεός δεν υφίσταται, και επομένως τίποτα το θεϊκό δεν υπάρχει στον κόσμο. Η επιστήμη συνήθως αρκεί για να δώσει εξηγήσεις στα μεγάλα μας ερωτήματα. Η αδυναμία μας να δώσουμε απόλυτες απαντήσεις και πλήρεις λύσεις σε μεγάλα και κοινά προβλήματα πιθανώς είναι η αιτία για τη γέννηση και διάδοση των θρησκειών. Είναι, όμως, αυτό αρκετό για να εδραιωθεί μια πίστη για τόσες χιλιάδες ή εκατοντάδες χρόνια;

Το σενάριο μιας οργανωμένης απάτης

Στο χριστιανικό δόγμα, ο Χριστός και οι Δώδεκα Απόστολοι είναι υπαρκτά ιστορικά πρόσωπα, που με τα θαύματα και τη διδασκαλία τους ίδρυσαν και εξάπλωσαν τον χριστιανισμό σε εποχές που άκμαζαν η ειδωλολατρεία και οι πολυθεϊστικές θρησκείες. Για έναν άθεο, αυτό μάλλον δεν έγινε τυχαία: Κάποιοι σκέφτηκαν τι θα πουν και πώς θα το παρουσιάσουν και προφανώς σκηνοθέτησαν πολλά γεγονότα -ακόμη και τη Σταύρωση και Ανάσταση του Ιησού- δημιουργώντας το απαραίτητο υπόβαθρο, ώστε κατόπιν να προβάλουν ανεξήγητες καταστάσεις επιχειρώντας να πείσουν για το θείο στοιχείο και την επιρροή του στον πραγματικό κόσμο.

Όσο καλόπιστοι και να είμαστε, εφόσον δεν είμαστε πιστοί, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι τα Ευαγγέλια και όλα τα χριστιανικά κείμενα γράφτηκαν είτε με σκοπιμότητα είτε με παροξυσμό, εφόσον δεχτούμε ότι όλα ήταν μια ακόμη φαντασία, ένα ξέσπασμα, μια πλεκτάνη του μυαλού. Τι γίνεται όμως αν, όπως στήνονται σκάνδαλα, δολοπλοκίες, δολοφονίες και παράνομοι πλουτισμοί, οργανώθηκε τότε από κάποιους μια μεγάλη απάτη για να αλλάξει η πλειονότητα των ανθρώπων θρήσκευμα; Αυτό, ασφαλώς, μπορεί να το εικάσει κανείς για όλες τις ακμάζουσες μέχρι σήμερα θρησκείες, όπως ο μουσουλμανισμός, ο βουδισμός, ο ινδουισμός, αλλά και πιο πρόσφατες αιρέσεις. Όσοι πιστεύουν είναι τελικά θύματα παραπληροφόρησης και κάποιου επεξεργασμένου σχεδίου εξαπάτησης;

Η εκδοχή της ανθρώπινης φαντασίας

Την ύπαρξη του Θεού ο άνθρωπος την επικαλέστηκε από τα πρωτόγονα χρόνια, όταν θεοποίησε στοιχεία της φύσης όπως τον ήλιο. Με την εφεύρεση της γραφής και του πολιτισμού, οι θρησκείες έγιναν πιο παραστατικές και μυθοπλαστικές. Με τη δημιουργία των μονοθεϊστικών θρησκειών οδηγηθήκαμε σε πιο μοντέρνα δόγματα, με πιο ανεπτυγμένες και ανθρωπιστικές ιδέες. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι όλα ήταν και είναι ένα αποκύημα της φαντασίας του πρωτόγονου ανθρώπου, των αρχαίων λαών και σήμερα της πλειονότητας των σύγχρονων ανθρώπων που είναι θρησκόληπτοι. Η παράδοση είναι το κύριο πολιτισμικό έρεισμα ιερέων και συνετών πιστών, αλλά και η αδυναμία μας, μέχρι και σήμερα, να δώσουμε απόλυτες απαντήσεις στην προέλευση και δημιουργία του Σύμπαντος, στη ζωή μετά θάνατον και στη βοήθεια από ανώτερες δυνάμεις που προσμένουμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας.

Η υποκειμενική επιλογή και η αντικειμενική αλήθεια

Φυσικά, το αν και τι, ακόμη και το πώς πιστεύεις, είναι μια ιδιωτική υπόθεση. Όπως και για την πολιτική, τον τζόγο και τα γούστα, έτσι και για την ύπαρξη του Θεού ή την αποδοχή μιας θρησκείας υπάρχουν γνώμες και ερμηνείες όσοι και οι άνθρωποι που έχουν ζήσει στην όμορφή μας Γη. Επειδή, όμως, ζούμε σε μια εποχή με πολλή πληροφόρηση, υψηλή λογική και άφθονες επικοινωνιακές και γνωσιολογικές βοήθειες, είναι σημαντικό να σκεφτόμαστε ότι δεν είναι πάντα όλα ιδανικά και υπερβατικά. Ο οικονομικός ανταγωνισμός, οι πεπερασμένοι πόροι, οι κοινωνικές προκλήσεις και οι μεταφυσικές μας ανησυχίες μπορεί να αποτελούν και αντικείμενο εκμετάλλευσης ψεύτικων αγίων, απατεώνων προφητών και προπαγανδιστικών κειμένων. Ο κόσμος μας ευνοεί τη χειραγώγηση και τα fake news υπήρχαν πολύ πριν την κατασκευή του Facebook. Ήμασταν και είμαστε ένας ακόμα αδύναμος κρίκος όσων σκέφτονται λίγο πιο πονηρά και αποτολμούν να επέμβουν στις ιστορικές εξελίξεις.

Ας επεξεργαζόμαστε περισσότερο ό,τι μας “σερβίρουν” το σχολείο, η οικογένεια, η παρέα και το Διαδίκτυο. Η κοινωνική επιτυχία σημαίνει και συγκρούσεις και έγκλημα σε πολλές κλίμακες. Η απόφαση να δεχτούμε ή να απορρίψουμε μια ιδέα είναι μια ακόμη επιτυχία ή αποτυχία της δικής μας προσωπικής αναζήτησης, όπως και οι επιπτώσεις που θα μας συνοδεύουν μέχρι να αποβιώσουμε ή και μετά, αν πιστεύουμε…

Συντάκτης: Ανδρέας Φράγκος,

Influence:

Είμαι πολιτικός μηχανικός με σημαντική εμπειρία. Έχω πάθος με την ελεύθερη διάδοση και μετάδοση γνώσεων και πληροφοριών…