Μια σπουδαία ταινία έχει την ικανότητα να ξεπερνά τα πολιτισμικά ή κοινωνικά όρια και να αλλάζει τον τρόπο με τον …
Η ιστορία του denim υφάσματος και των jeans
Το τζιν παντελόνι είναι ένα από τα πιο πολυφορεμένα ρούχα ανδρών και γυναικών παγκοσμίως. Φοριέται από το πρωί ως το βράδυ και πλέον βγαίνει σε όλων των ειδών τις μορφές και σε πολλά σχέδια. Ας δούμε την ιστορία πίσω από το αγαπημένο αυτό ύφασμα.
Tαjeans είναι το ρούχο που θα δεις σίγουρα κάποιον να το φοράει όπου και να βρίσκεσαι, στο γραφείο, στο μπαρ, στην καφετέρια, στο πικνίκ, στο πάρτι, στο σούπερ μάρκετ και πάει λέγοντας. Μπλε, μαύρα, λευκά, κοντά, καμπάνα, σκισμένα, οι παραλλαγές είναι πραγματικά ατελείωτες. Πώς έφτασε όμως το αγαπημένο αυτό παντελόνι να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι κάθε ντουλάπας; Ας δούμε την ιστορία του…
Το 1847 ο νεαρός Levi Strauss, μετανάστης από τη Βαυαρία, καταφθάνει στην Αμερική -πιο συγκεκριμένα στη Νέα Υόρκη- για να βοηθήσει την οικογένειά του που ασχολούταν με το χονδρεμπόριο υφασμάτων. Λίγα χρόνια αργότερα, αφήνει πίσω τη Νέα Υόρκη και κατευθύνεται στο Σαν Φρανσίσκο. Αυτό οφειλόταν στο ότι είχε ξεκινήσει το ρεύμα των χρυσοθήρων και το Σαν Φρανσίσκο ήταν μία περιοχή με πολλά χρυσωρυχεία. Ο Strauss είχε ως σκοπό να πουλήσει ένα ανθεκτικό καραβόπανο τους εργάτες των ορυχείων ώστε να κατασκευάσουν με αυτά γερές σκηνές.
Οι εργάτες όμως δεν είχαν ανάγκη τόσο από σκηνές, όσο από στολές εργασίας που να αντέχουν στις σκληρές συνθήκες εργασίας. Έτσι του γεννήθηκε η ιδέα να χρησιμοποιήσει το ανθεκτικό ύφασμα για να κατασκευάσει στολές για τους εργάτες. Αυτό κι έκανε και κάπως έτσι «γεννήθηκαν» τα πρώτα jeans στην ιστορία.
Διαβάστε Επίσης:Κατάλληλο outfit σε συνέντευξη για δουλειά
Φυσικά, όπως σε πολλές περιπτώσεις εφευρέσεων, η αρχική μορφή του ρούχου δεν ήταν η ιδανική, αλλά είχε και τα προβλήματά της. Τα βασικά ήταν τρία και πιο συγκεκριμένα τα εξής: Το ύφασμα ήταν πολύ σκληρό κι ερέθιζε το δέρμα των εργατών, οι τσέπες σκίζονταν εύκολα, και τέλος το ύφασμα ήταν μπεζ με αποτέλεσμα το παντελόνι να λερώνεται (και να φαίνεται λερωμένο) συνεχώς.
Ο Strauss αφουγκραζόμενος τα προβλήματα του ρούχου σιγά σιγά τα διόρθωσε. Αρχικά, αντικατέστησε το καραβόπανο με ένα γαλλικό βαμβακερό ύφασμα, το γνωστό ως denim σήμερα. Έπειτα, την ίδια περίοδο, συνεργάστηκε με έναν Λετονό ράφτη ονόματιJacobDavis ο οποίος σκέφτηκε να τοποθετήσει κάτω από τις τσέπες του ρούχου μεταλλικές κόπιτσες, οι οποίες υπάρχουν μέχρι και σήμερα στα jeans για να στερεώνουν τις τσέπες και την περιοχή γύρω από το φερμουάρ. Τέλος, τα jeans από μπεζ έγιναν σκούρα μπλε για να λερώνεται πιο δύσκολα.
Με τη νέα μορφή του ρούχου, οι δύο άνδρες κατάφεραν να καθιερώσουν το ρούχο με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1873. Το πρώτο τζιν παντελόνι λέγεται ότι πουλήθηκε το 1883 για 13 δολάρια ανά δωδεκάδα (!) ενώ το 1886 η κλασική πλέον ετικέτα με τα δύο άλογα να τραβάνε ένα παντελόνι τοποθετήθηκε στο πίσω μέρους του παντελονιού. Καθώς το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έληγε το 1890, η εταιρεία πρόσθεσε στο τζιν το μικρό τσεπάκι μέσα στην μεγάλη μπροστινή τσέπη και τύπωσε στο εσωτερικό του πληροφορίες για την αυθεντικότητα του παντελονιού. Αυτή η παραλλαγή αποτελεί το θρυλικό Levi’s 501. Μετά από αρκετά χρόνια, το 1937, η εταιρεία θα κυκλοφορήσει και την πρώτη γυναικεία μορφή του ρούχου με ονομασία Lady Levi’s No 701.
Και δύο fun facts για το τέλος:
- Τα πανιά των πλοίων Νίνα, Σάντα Μαρία και Πίντα που χρησιμοποιήσει ο Χριστόφορος Κολόμβος για να φτάσει στην Αμερική ήταν κατασκευασμένα από μία παραλλαγή του υφάσματος των jeans!
- Στο Φεστιβάλ του Woodstock (1969) όλοι οι παρευρισκόμενοι φορούσαν jeans!
