Η φιλία στην ενήλικη ζωή

Συντάκτης: Άννα Παγκράτη

Έχεις χάσει ποτέ επαφή με άτομα που νόμιζες ότι θα είστε φίλοι μια ζωή; Έχεις απομακρυνθεί σιγά σιγά από την κολλητή σου στο σχολείο, ή τον φίλο σου από τη δουλειά; Αν ναι, δεν είσαι μόνος/η. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο όσο μεγαλώνουμε, να προκύπτουν μεταβολές στον κοινωνικό μας κύκλο. Και αυτό επειδή ακριβώς μεγαλώνουμε! Υπάρχουν, ωστόσο, αρκετές αιτίες ή μικρά σημάδια που  μπορούν να ερμηνεύσουν ή και να προμηνύσουν αυτή την κατάσταση, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα την έννοια της φιλίας στην ενήλικη ζωή μας. 

Τα ενδιαφέροντα αλλάζουν

Όσο μεγαλώνουμε, δοκιμάζουμε νέα πράγματα και σίγουρα ανακαλύπτουμε νέα γούστα, ενδιαφέροντα και συνήθειες που μπορεί να μην είχαμε πριν. Είναι αναμφίβολο πως μία σχέση οποιουδήποτε είδους στηρίζεται σε κάτι κοινό. Και ειδικότερα όταν μιλάμε για τις πρώτες μας φιλίες, τα κοινά ενδιαφέροντα, είναι και ο συνδετικός τους κρίκος. Όταν αλλάζουν τα ενδιαφέροντά μας, είναι λογικό να αλλάζει και ο τρόπος με τον οποίο διανέμουμε τον ελεύθερο μας χρόνο, και σίγουρα οι άνθρωποι με τους οποίους προτιμούμε να συνδεόμαστε. Φυσικά, αν μία φιλία είναι σημαντική για εμάς, σίγουρα μπορεί να βρεθεί χρόνος και ενέργεια. 

Γνωρίζουμε νέα άτομα

Οι κύκλοι μας αλλάζουν, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Μία νέα δουλειά, ένα νέο χόμπι, η εισαγωγή μας σε κάποιο πανεπιστήμιο λίγο πιο μακριά, όλα αυτά σηματοδοτούν και νέες γνωριμίες. Και ναι, κανένας δεν λέει ότι οι παλιές με τις καινούργιες γνωριμίες δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Είναι, όμως, σύνηθες να εντείνουμε τις σχέσεις μας με νέα άτομα όταν περνάμε, λόγω των συνθηκών, περισσότερο χρόνο μαζί τους. Μπορεί παράλληλα, γνωρίζοντας καινούργιο κόσμο, να καταλάβουμε περισσότερα πράγματα για το τι είδους ανθρώπους θέλουμε τελικά να έχουμε στη ζωή μας. 

Δημιουργούμε νέα standards στη φιλία

Ας σταθούμε λίγο στο γεγονός ότι όσο προχωράμε στη ζωή μας ανακαλύπτουμε όλο και περισσότερο τι είδους ανθρώπους επιθυμούμε να έχουμε δίπλα μας και τι συμπεριφορές μας ταιριάζουν. Ανοίγοντας λοιπόν τον κύκλο μας, και ερχόμενοι σε επαφή με νέους τύπους ατόμων, διαμορφώνουμε στο μυαλό μας νέα standards, νέα πρότυπα, τα οποία θέλουμε να τηρούν οι νέοι μας φίλοι. Μπορεί να μην έχουμε ενέργεια και όρεξη πλέον για τη ζήλεια στη φιλία, ή για άτομα που θέλουν συνεχώς να βγαίνουν, ή και το αντίθετο. Είναι απόλυτα σεβαστό, όπως έχουμε συγκεκριμένες αδιαπραγμάτευτες «απαιτήσεις» από κάποιον σύντροφο (τα λεγόμενα και «non-negotiables»), έτσι να έχουμε και κάποια για τους φίλους μας, γεγονός που μπορεί να τους μειώσει αριθμητικά.

Ωριμότητα/Στόχοι

Φτάνουμε όμως και σε κάποιο σημείο, στο οποίο η όρεξη για τσακωμούς και διενέξεις με άλλα άτομα έχει ελαττωθεί κατά πολύ. Ίσως έχουμε ωριμάσει παραπάνω, ίσως βλέπουμε διαφορετικά τη ζωή. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί πλέον η ανοχή μας να είναι διαφορετική και να μη μας ενοχλεί να «χάσουμε» ανθρώπους από τη ζωή μας. Να μη θέλουμε να κυνηγήσουμε κανέναν και αν κάποιος μας φερθεί με τρόπο που δεν πιστεύουμε πως αξίζουμε, να είμαστε εντάξει με το να τον αφήσουμε να φύγει, γιατί εκτιμάμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Η ψυχική υγεία μας είναι σίγουρα πάνω από όλα, και δεν θα έπρεπε να θυσιάζεται απλά για χάρη της κοινωνικής μας ζωής. 

Άνθρωποι θα φύγουν

Και κάπου εδώ φτάνει η ώρα της αποδοχής και της απελευθέρωσης. Πολλοί άνθρωποι θα έρθουν στη ζωή μας, και άλλοι τόσοι θα αποχωρήσουν από αυτήν. Πρέπει, λοιπόν, να αναπτύξουμε μηχανισμούς εσωτερικά, οι οποίοι θα μας βοηθήσουν να έρθουμε σε συμφιλίωση με αυτό, και να μην απογοητευόμαστε τόσο πολύ, όταν οι δρόμοι μας με κάποιον αναπόφευκτα χωρίζουν. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε, πως όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Κάθε τι που συμβαίνει στη ζωή μας, μας φέρνει όλο και πιο κοντά στον καλύτερό μας εαυτό, και αυτή η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και της ζωής μας, δεν είναι για όλους. Είναι εντάξει αυτό, και θα είμαστε καλά, ό,τι και να συμβεί.

Συντάκτης: Άννα Παγκράτη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.