Γυναίκα που υπέφερε από βαριά ανορεξία κατάφερε να παραδεχτεί ότι είναι όμορφη με τον δικό της τρόπο

Συντάκτης: Θωμάς Κυργιόπουλος

Το Δεκέμβριο του  2015 η  Connie Inglis από το Λιντς της Βρετανίας, νοσηλεύτηκε  και μπήκε  σε εδική αντλία διατροφής  ώστε  να αντιμετωπιστούν οι επιπλοκές  οι προερχόμενες από την διαταραχή  διατροφής της.

Ήταν η τρίτη της φορά στο νοσοκομείο με δείκτη μάζας σώματος  κάτω του  13 (με φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος για τις γυναίκες να είναι 18,5 και 24,9 )  θεωρήθηκε  επικίνδυνα  ελλιποβαρής. Η  Inglis  υπέφερε από ανορεξία, αν και τότε δεν μπορούσε  να το καταλάβει.

«Στις αρχές του 2016  με εισαγγελική εντολή μπήκα σε νοσοκομείο και πέρασα έξι μήνες εκεί μετά βιας για να μπορέσω να παραμείνω στη ζωή».

Η  Ιnglis  κατέγραψε στο λογαριασμό της στο   instagram  @-my –  life-without –ana 

«Μου  επιτράπηκε να  φύγω  όταν το βάρος μου ήταν καλό και δεν διέτρεχα κίνδυνο για την υγεία μου και τότε παραιτήθηκα τελείως, προσπάθησα να αυτοκτονήσω και όταν αυτό δεν πέτυχε,  δοκίμασα το μοναδικό άλλο πράγμα το οποίο μπορούσα να σκεφτώ. Ακολούθησα στο instagram την κοινότητα αποκατάστασης.

Το να μοιραστεί την περιπέτειά  της στο  instagram,  βοήθησε την  Inglis  να γίνει πιο δυνατή και να γίνει πιο δυνατή  και ένας ένθερμος πολέμιος  της παραδοσιακής προσπάθειας αποκατάστασης της διατροφικής διαταραχής.

«Ειλικρινά δεν περίμενα τίποτα, αλλά άρχισα να ακολουθώ ανθρώπους σε παρεμφερείς  καταστάσεις όπως  η δική μου και εμπνεύστηκα πάρα πολύ. Είδα ανθρώπους να ποστάρουν  φωτογραφίες του φαγητού τους, να προκαλούν τον εαυτό τους ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ! Να σηκώνονται από το κρεβάτι, να προσπαθούν προσπαθούν συνέχεια να γίνουν καλά πραγματικά», δήλωσε η ίδια.

Ακολούθησε και άλλους θετικούς ακτιβιστές στο  instagram όπως οι  @ nourisand eat, @fallingintoselflove, @bodyposipanda  – και αυτοί της έδειξαν  κάτι για το οποίο δεν είχε ιδέα, ότι υπήρχε ευτυχία μετά από μια διατροφική  διαταραχή.

«Απέκτησα κάτι από τότε που άνοιξα  αυτόν τον λογαριασμό  που ποτέ δεν βρήκα πουθενά  αλλού .. ελπίδα» δήλωσε .

Και αφού πέρασε όλη τη ζωή  της περιτριγυρισμένη  από εικόνες του πως θα έπρεπε  να είναι το γυναικείο σώμα, έφτασε επιτέλους να αποδεχτεί αυτό που η ίδια αποκαλεί  «το δικό μου είδος ομορφιάς».

«Όταν ήμουν 10 μου είπαν ότι έπρεπε να ήμουν λεπτή».

«Όταν ήμουν 14 μου είπαν ότι έπρεπε να ήμουν λεπτή και ισχνή. Όταν ήμουν 16 μου είπαν ότι έπρεπε  να είμαι σέξι».

«Όταν έφτασα τα 20 μου είπαν πως οι  καμπύλες ήταν το νέο ζητούμενο …Αλλά μην ξεχνάς ότι θα πρέπει να είναι το σωστό είδος  καμπυλών».

«Αλλά αν και προσπάθησα για χρόνια, ποτέ δεν υπήρξα  το σωστό είδος ομορφιάς. Έτσι είπα παράτα το. Θα είμαι το δικό μου  είδος ομορφιάς»  κατέληξε.

«Θα είμαι χαριτωμένη,

θα χαίρομαι αυτά τα μικρά στήθη.

Θα βάψω  τα μαλλιά μου  με όλα τα χρώματα και θα κάνω τα  τατουάζ που αγαπώ.

Θα φορώ ό,τι θέλω και θα ποστάρω  ό,τι θέλω.

Θα φοράω make up ή δεν θα φοράω. Θα τρώω ό,τι μου αρέσει και δεν θα αισθάνομαι άσχημα για αυτό.

Θα χαίρομαι την κυτταρίτιδα  μου και τις μικρές δίπλες στην κοιλιά μου».

Έτσι γίνε το δικό σου είδος ομορφιάς  και αναζήτησε βοήθεια, όποτε χρειάζεται. Θα υπάρχει  πάντα κάποιος  εκεί έξω να σε εμπνεύσει. Επίσης να έχεις υπόψη  σου ότι μερικές φορές τα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να σε βοηθήσουν να βρεις ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν.

Συντάκτης: Θωμάς Κυργιόπουλος,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr