Λίγο η κούραση στη δουλειά, λίγο η ενέργεια που απαιτούν τα παιδιά και η ζωή απομακρύνεται από τη διασκέδαση και …
Γονείς και παιδιά σε σύγκρουση: Πώς αντιμετωπίζεται;
Γενικά κάθε σχέση που διακρίνεται από ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς έρχεται αντιμέτωπη με συγκρούσεις, δεδομένου ότι η παρουσία των «σημαντικών άλλων», δίνει την ευκαιρία στα άτομα (είτε είναι οι γονείς, είτε τα παιδιά) να εκτονώσουν το συναίσθημά τους. Υπάρχουν λοιπόν στιγμές που τα παιδιά ή/και οι γονείς ξεσπούν, δεν είναι προσεκτικοί, είναι ανήσυχοι, η αντίδρασή τους δεν είναι ανάλογη της δράσης που προηγήθηκε κοκ.
Το σημαντικό δεν είναι παρ’ όλα αυτά να εντοπιστούν οι συχνότερες αιτίες των ενδοοικογενειακών καβγάδων ∙ ακόμη και κάτι πολύ ασήμαντο μπορεί να επιφέρει άλλωστε ένταση, αλλά η δημιουργία ενός οικογενειακού περιβάλλοντος που ενθαρρύνει τον αυθορμητισμό και την ανοιχτή επικοινωνία γονέων – παιδιών, ούτως ώστε ο όποιος κλυδωνισμός να ξεπερνιέται ουσιαστικά.
Οι οικογενειακές συγκρούσεις δεν είναι κάποιο πεδίο μάχης με έναν νικητή και έναν ηττημένο, αλλά μια ευκαιρία να αφουγκραστείτε τις ανάγκες της οικογένειας, να συζητήσετε και να έλθετε πιο κοντά ο ένας στον άλλο.
Κάθε φορά λοιπόν που είσαστε έτοιμοι να επιλύσετε κάποια σύγκρουση, προσπαθήστε να έχετε στο μυαλό σας τα παρακάτω βήματα:
- Νιώθω
Πριν ξεκινήσετε τη συζήτησή σας με το παιδί θα βοηθούσε να έχετε αρχικά εντοπίσει το δικό σας συναίσθημα (π.χ. θυμός, λύπη, αγανάκτηση) και να απαντήσετε σε ερωτήματα όπως : «Γιατί νιώθω έτσι;» , «Πώς το εξέφρασα;» , «Πόσο συχνά αντιδράω κατά τρόπο ανάλογα σε παρόμοια περίπτωση;». Μέσα από αυτήν τη διαδικασία θα νιώσετε πιο άνετα με το συναίσθημά σας και θα μπορείτε να εστιάσετε τόσο στη δική σας συναισθηματική εμπειρία, όσο και του παιδιού σας. Βάλτε σε τάξη λοιπόν τα συναισθήματά σας, τιμήστε τα και βρείτε χρόνο να ηρεμήσετε τον εαυτό σας.
- Ακούω
Κάντε εσείς την αρχή, αναγνωρίζοντας τη σύγκρουση. Δώστε χρόνο και χώρο στο παιδί να σας να εκφράσει αυτό που νιώθει, να σας μιλήσει, να σας δώσει τη δική του οπτική. Η λέξη κλειδί για μια ομαλή επικοινωνία είναι «ενεργητική ακρόαση». Ακούστε το παιδί σας με όλες σας τις αισθήσεις, μην προσπαθήσετε να κρίνετε όσα ακούτε ή να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας. Αντίθετα, παρατηρήστε τη στάση του σώματός του, τις εκφράσεις του προσώπου του και δείξτε του ότι αξιολογείτε ως πραγματικά σπουδαία τη γνώμη του για αυτό που συνέβη. Κατά αυτό τον τρόπο θα μπορέσει και εκείνο να ξεκαθαρίσει τα συναισθήματά του, να μάθει να μην κρύβει, αλλά και μην υποτιμάει όσα νιώθει.
______________________
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 10 «μυστικά» για μια οικογενειακή ζωή… χωρίς άγχος!
______________________
- Εξηγώ – Προτείνω
Προσδιορίστε με σαφήνεια και ακρίβεια τη σύγκρουση. Μιλήστε του για το τι είδατε εσείς να συμβαίνει και για το τι ακούσατε μέσα από όσα σας είπε και εξηγήστε του τι ήταν αυτό που σας εκνεύρισε/θύμωσε/στεναχώρησε και τι θα περιμένετε από εκείνο να κάνει την επόμενη φορά, με τόνο σταθερό, αλλά όχι άκαμπτο.
Εκτός αυτού, δώστε χρόνο σε εσάς και στο παιδί, προκειμένου να βρείτε εναλλακτικές λύσεις και στη συνέχεια συζητήστε για το ποιες είναι εφικτές και αποτελεσματικές, παίρνοντας μια απόφαση από κοινού. Τέλος, μπορείτε να κλείσετε το διάλογό σας, αποσαφηνίζοντας τα αποτελέσματα που θα έχει η εφαρμογή ή μη της απόφασής σας.
Κλείνοντας, μην ξεχνάτε ότι η σύγκρουση δεν είναι συνώνυμο της απόστασης και ότι εσείς και το παιδί σας είσαστε μια ομάδα!
Σελίδες: 1 2
