Γκρέιπφρουτ- το φρούτο με τις θαυματουργές ιδιότητες
Το γκρέιπφρουτ είναι ένας θησαυρός στη διατροφή μας. Ενώ αρχικά έγινε γνωστό ως καλλωπιστικό φρούτο σιγά σιγά άρχισε να αναγνωρίζεται ως διαιτητικό φρούτο. Η αξία του όμως για τη διατροφή και την υγεία μας είναι αδιαμφισβήτητη. Συμβάλλει στο έλεγχο της χοληστερόλης στο αίμα, στο έλεγχο της υπέρτασης σε ένα βαθμό, στον έλεγχο του βάρους και γενικά στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού. Αν δεν έχετε πειστεί ακόμα να το βάλετε στη διατροφή σας, καλά θα κάνετε να το ξανασκεφτείτε.
Ιστορική προέλευση
Με καταγωγή που «παίζει» μεταξύ των νησιών Μπαρμπάντος, των Δυτικών Ινδιών και της Ασία, το γκρέιπφρουτ ήρθε στην Ευρώπη αρχικά ως καλλωπιστικό φρούτο και μόλις στις αρχές του 19ου αιώνα άρχισε να επιλέγεται για τους καρπούς του. Στην χώρα μας καλλιεργείται από τα τέλη της δεκαετίας του ’60, αλλά ουδέποτε συστηματικά. Σήμερα, το βρίσκουμε σε μικρές εκτάσεις στις ιδιες ζώνες και με άλλα εσπεριδοειδή, όπως στην Αργολίδα, τη Λακωνία, την Άρτα, στα Χανιά, στην Αιτωλοκαρνανία, την Ηλεία και την Κορινθία.
Πώς καλλιεργείται
Σε γενικές γραμμές, θεωρείται μια επιβαρυμένη καλλιέργεια όσον αφορά τους ψεκασμούς με φυτοφάρμακα. Ιδίως τα εισαγώμενα γρέιπφρουτ τις περισσότερες φορές είναι και «κερωμένα», δηλαδή με τη συγκομιδή έχουν απολυμανθεί με μυκητοκτόνα και επικαλύπτονται εξωτερικά με παραφίνη, για να μεγιστοποιηθεί ο χρόνος συντήρησής τους. Στην αγορά μπορούμε να βρούμε και βιολογικά γρέιπφρουτ, εγχώρια, αλλά και εισαγόμενα (δεν έχουν απολυμανθεί, ούτε επικαλύπτονται εξωτερικά με παραφίνη).
Πώς να τα επιλέξετε
Τα εγχώρια τα βρίσκουμε από τα τέλη του Οκτωβρίου εώς και τον Απρίλιο, ενώ τους υπόλοιπους μήνες η αγορά τροφοδοτείται από εισαγόμενα. Το μέγεθος δεν παίζει καθοριστικό ρόλο στην ποιότητά τους. Όταν τα επιλέγουμε, θα πρέπει να είναι γυαλιστερά από τη φύση τους, να είναι βαριά για το μέγεθός τους, να μην έχουν αμυχές, να μην είναι μαλακά και να μην έχουν σκούρα σημεία. Σε θερμοκρασία περιβάλλοντος –εφόσον είναι φρέσκα- μπορούν να διατηρηθούν για 2-3 εβδομάδες, ενώ στο ψυγείο ο χρόνος αυτός διπλασιάζεται.
Συμβάλλει στον έλεγχο του βάρους, της υπέρτασης και στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού
Η θρεπτική αξία των γρέιπφρουτ ποικίλει ανάλογα με το χρώμα τους, αφού τα κόκκινα και ρόδινα γρέιπφρουτ έχουν περισσότερα βήτα-καροτένεια, αντιοξειδωτικά, που ο οργανισμός έχει ανάγκη να προσλαμβάνει προκειμένου μόνος του να συνθέσει βιταμίνη Α. Μισό γκρέιπφρουτ περιέχει περισσότερο από το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης σε βιταμίνη C. Η βιταμίνη C ενδυναμώνει το σύστημα άμυνας, βοηθά στη σύνθεση του κολλαγόνου και με την αντιοξειδωτική της δράση προστατεύει τα κύτταρα και το DNA από τις βλαβερές επιδράσεις των ελεύθερων ριζών οξυγόνου που παράγονται από το φυσιολογικό μεταβολισμό. Τέλος, περιέχει επίσης κάλιο, φολικό οξύ, ασβέστιο και σίδηρο.
Στο σημείο αυτό αξίζει να τονιστεί, πως το γρέιπφρουτ, καθώς είναι πλούσιο σε βιταμίνη C θα ωφελούσε στον έλεγχο της υπέρτασης, χρειάζεται όμως πολύ μεγάλη προσοχή, εάν έχετε ήδη ξεκινήσει να λαμβάνετε αντιυπερτασικά φάρμακα που ονομάζονται ανταγωνιστές ασβεστίου με αποτέλεσμα να συγκεντρώνονται στο αίμα σεμεγάλες ποσότητες, προκαλώντας παρενέργειες. Συνεπώς, αν λαμβάνετε ανταγωνιστές ασβεστίου, μην πίνετε χυμό γρέιπφρουτ 2 ώρες πρίν ή μετά το φάρμακο.
Συμβάλλει στον έλεγχο βάρους, όπως έχει διαπιστωθεί από κλινικές μελέτες, ελαττώνοντας τα επίπεδα ινσουλίνης στο πλάσμα του αίματος. Η μειωμένη συγκέντρωση της ινσουλίνης στο αίμα, είναι ανασταλιτικός παράγοντας για την όρεξη και την αποφυγή υπογλυκαιμικών επεισοδίων. Αντίθετα, οι υψηλές συγκεντρώσεις ινσουλίνης στο αίμα, επιδρούν στον υπόθαλαμο, μια περιοχή του εγκεφάλου, που εντοπίζεται στο σημείο όρεξης και κορεσμού στον οργανισμό μας.
Παρουσιάζει σημαντικές αντιβακτηριακές ιδιότητες, οι οποίες ηρεμούν το πεπτικό έλκος και συμβάλλουν στη θεραπευτική διαδικασία. Η ψίχα του «παραδοσιακού» αυτού διαιτητικού φρούτου περιέχει μια μοναδική ουσία την πηκτίνη (υπάρχει στην φλούδα του φρούτου καθώς και στο εσωτερικό, όχι στο χυμό), η οποία βοηθά στον έλεγχο της χοληστερόλης του αίματος και συμβάλλει στη θεραπεία αθηρωμάτωσης, σύμφωνα με εργαστηριακές μελέτες που έχουν γίνει σε ζώα.
Θέλει λίγη προσοχή στη χρήση του
Παράλληλα όμως θα πρέπει να μην ξεχνάμε την αρνητική επίδραση της οξύτητας του γρέιπφρουτ στο σμάλτο των δοντιών και στα τοιχώματα του στομάχου σε όσους εμφανίζουν κάποια ευαισθησία, όπως πύρωση και καούρες κατά την κατανάλωσή του. Σκόπιμο είναι αυτά τα άτομα να αποφεύγουν την κατανάλωση, είτε να το συνοδεύουν με το χυμό άλλον φρούτων.
