Γιορτή της μητέρας: Ημέρα αφιερωμένη στην βαθιά αγάπη!

Συντάκτης: Ελένη Παπαστεργίου

Είναι Αυτή που σου κρατάει το χέρι και δεν φοβάσαι! Είναι δίπλα σου στις πρώτες σου λέξεις! Σε φιλά πριν ανοίξεις για πρώτη φορά την πόρτα του σχολείου! Μπορεί να κουράζεται, αλλά όταν σε βλέπει να επιστρέφεις σπίτι με ένα μεγάλο, ζεστό χαμόγελο όταν της ανακοινώνεις με υπερηφάνεια ότι έκανες τους πρώτους φίλους της ζωής του, τα ξεχνάει όλα και σε παίρνει αγκαλιά!

Σε στηρίζει και επιβραβεύει την προσπάθειά σου ακόμη και στις μεγαλύτερες αποτυχίες και δυσκολίες που αντιμετωπίζεις! Κάνει κουράγιο για σένα, στερείται πολλές φορές δικές της απλές ανάγκες, υποχωρώντας έτσι απλά για να περνάς όμορφα εσύ, για να σπουδάσεις, να αποκτήσεις γνώσεις που μπορεί εκείνη να μην είχε την τύχη να αποκτήσει!

Ξενυχτάει όταν δεν είσαι καλά, όταν είσαι μόνος, όταν φοβάσαι! Δεν θα σου πει παραπονεθεί ποτέ ότι της λείπεις αφόρητα κάθε μέρα που είσαι μακριά της καθώς μεγαλώνεις, αλλά θα σου το δείξει ρωτώντας αν έχεις φάει, αν προσέχεις, αν έβαλες πλυντήριο και αν καθάρισες το σπίτι και ας σε πρήζει πολλές φορές όπως συχνά διαμαρτύρεσαι! Όμως αυτή σε αγαπά και κάνει υπομονή! Ξέρει ότι θα τα καταφέρεις!

Στις μεγαλύτερές σου χαρές και επιτυχίες είναι πάντα αυτή που θα οργανώσει και την παραμικρή λεπτομέρεια για να σε κάνει ευτυχισμένο/η! Και ξέρεις τί; Δεν περιμένει αντάλλαγμα! Έχει ανάγκη να σε φροντίζει, να σε κάνει να αισθάνεσαι ότι είσαι ξεχωριστός/ή και να ξέρει ότι νιώθεις ασφάλεια!

Για ‘μενα η μητέρα μου είναι κάτι παραπάνω από μητέρα! Δεν έχει μόνο ένα ρόλο! Είναι και μητέρα και πατέρας! Είναι η καλύτερή μου φίλη και ας λένε πολλοί ότι αυτό είναι αδύνατον, απίθανο ή μή επιτρεπτό! Ναι, έχω το ευγενές θράσος να το παραδέχομαι! Γιατί έχει κάνει θυσίες για να μεγαλώσω όμορφα, να μην φοβάμαι, να χαμογελάω και να μαθαίνω σιγά σιγά να αποκτώ αυτοπεποίθηση και να με αγαπώ!

Μου έμαθε τί σημαίνει ‘αλήθεια’, οικογένεια, αγάπη! Στερήθηκε πολλά πράγματα και πάντα είχε προτεραιότητα να κάνω όλα αυτά που αγαπώ και ας τα μετανιώσω μετά, αρκεί να τα κάνω! Ήταν δίπλα μου ακόμη και όταν ήξερε ότι έφταιγα!

Πάντα μαλώναμε, γιατί μπορεί να μη μοιάζουμε σαν χαρακτήρες, αλλά αυτό το χαρακτηριστικό ήταν πάντα αυτό που μας έδενε τελικά! Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή και τσακωνόμασταν για πολύ απλά και βλακώδη πράγματα… της άφηνα πάντα ένα σημείωμα στις σκάλες της κρεβατοκάμαρας…’συγγνωμη’, ‘σ’αγαπώ’… και μετά κατέβαινε και όλος ο θυμός μετατρεπόταν σε μια αγκαλιά, παρόλο που ήμουν ένα αρκετά εσωστρεφές και επιθετικό στην εφηβεία παιδί. Η άμυνά μου εκεί σταματούσε και ήθελα να ηρεμήσω! Αυτό το κατάφερνε με μεγάλη επιτυχία! Και μετά έκανε κλασικά τα αστεία της και κοροϊδεύαμε η μία την άλλη για τις εκφράσεις μας όταν τσακωνόμασταν πριν μία ώρα!

Αυτή είναι η μαμά μου! Ο πιο απλός άνθρωπος που γνωρίζω στη ζωή μου! Ένας απλός άνθρωπος με μεγάλη καρδιά που είναι ο ήρωάς μου! Πάντα τη θαύμαζα, γιατί μου αποδείκνυε ότι η ζωή μπορεί να είναι σκληρή, αλλά το ζήτημα είναι πόσο πολύ θα χαμογελάσεις σε αυτά τα δύσκολα που πλησιάζουν το δρόμο σου!

Αυτό το άρθρο θέλω να το μοιραστώ μαζί σας! Είναι αφιερωμένο αποκλειστικά σε κάθε μητέρα! Δεν υπάρχουν διακρίσεις και στερεότυπα όταν η ταυτόσημή της λέξη είναι η αγάπη!

Δείξτε τους πόσο πολύ τις αγαπάτε, με όποιον τρόπο εσείς θέλετε, αρκεί να είναι ειλικρινής! Γιατί αυτό που είμαστε σήμερα, το οφείλουμε πρώτα σε αυτόν τον Άνθρωπο που μάς συγχωρεί, μάς πονάει και μάς έχει δια βίου προτεραιότητα χωρίς ανταλλάγματα! Στην Μητέρα μας!

Συντάκτης: Ελένη Παπαστεργίου,

Influence:

Είμαι απόφοιτος του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και σπουδάστρια του τμήματος ‘Δημοσιογραφίας-Συντακτών και Ρεπόρτερ’…