Γίνεται τελικά να ικανοποιούνται όλες οι απαιτήσεις μας;

Με την ικανοποίηση των απαιτήσεών μας νιώθουμε ασφάλεια και αυτοπεποίθηση. Είναι, όμως, δυνατό να γίνονται όλα όπως τα θέλουμε;

Μερικές φορές κάνουμε το λάθος να δίνουμε τα πάντα σε κάποιο πρόσωπο, συγγενή, φίλο, ερωτικό σύντροφο ή συνάδελφο, περιμένοντας ότι θα μας το ανταποδώσει. Άλλες φορές, πάλι, κάνουμε ακριβώς το αντίθετο, δημιουργώντας από μόνοι μας προϋποθέσεις και απαιτήσεις στο μυαλό μας με τη σιγουριά ότι θα μας τις ικανοποιήσει ο περίγυρος. Θεωρούμε ότι η σχέση που έχουμε με τους άλλους τους υποχρεώνει να μας συμπεριφέρονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο, τον οποίο εμείς θεωρούμε ιδανικό, σαν να έχουμε υπογράψει μεταξύ μας κάποιο άτυπο συμβόλαιο.

Αισθανόμαστε ότι με την ικανοποίηση των απαιτήσεών μας λαμβάνουμε τη μέγιστη προσοχή και σεβασμό από τους συνομιλητές μας, αισθανόμαστε ασφαλείς και αποκτάμε αυτοπεποίθηση. Συχνά, δυστυχώς, η εγωπάθειά μας δεν μας επιτρέπει να καταπνίξουμε τον εγωισμό μας, να υποχωρήσουμε και να δούμε τα πράγματα από μια διαφορετική σκοπιά, ενώ επιθυμούμε όλοι οι υπόλοιποι να κάνουν αυτό το βήμα πίσω αντί για εμάς. Επιθυμούμε, με απλά λόγια, να πραγματώσουν το πλάνο το οποίο έχουμε φτιάξει στο μυαλό μας, για να είμαστε ευχαριστημένοι.

Γιατί δεν γίνεται να ικανοποιούνται όλες οι απαιτήσεις μας

1. Σκεφτόμαστε με διαφορετικό τρόπο και έχουμε διαφορετικά κριτήρια για το σωστό και το λάθος. Σε μία ερωτική σχέση, για παράδειγμα, συχνά πέφτουμε στην παγίδα να θεωρούμε ότι ο σύντροφός μας οφείλει να μας επαινεί μονίμως, να περνάει όλο τον ελεύθερο του χρόνο μαζί μας, να είναι μόνιμα διαθέσιμος και άψογος ακροατής. Στη δουλειά μας, έχουμε την απαίτηση να κυλούν όλα με τον τρόπο που εμείς ορίζουμε ως ορθό και, στην καθημερινή μας επικοινωνία με τους φίλους μας, επιθυμούμε να μας μιλούν και να μας συμπεριφέρονται πάντα με τον τρόπο που εμείς επιζητούμε.

2. Ο καθένας κρίνει από τις δικές του εμπειρίες και επιθυμεί διαφορετικά πράγματα στη ζωή του. Μπορεί η δική μας η απαίτηση να είναι να βγαίνουμε κάθε βράδυ με την παρέα μας, αλλά εκείνοι, προφανώς, έχουν διαφορετικό πρόγραμμα και προτεραιότητες. Ας μην ξεχνάμε ότι οι προσδοκίες που έχουμε στη ζωή μας, τόσο για την προσωπική μας βελτίωση όσο και για την συνύπαρξή μας με άλλους ανθρώπους, πηγάζουν από τις εμπειρίες του παρελθόντος μας, από πράγματα που έχουμε ζήσει και θα θέλαμε να αποφύγουμε και από πράγματα που μας εντυπωσίασαν και θέλουμε να ξαναζήσουμε. Αν για εμάς είναι απαραίτητη η καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία με τον σύντροφό μας, για παράδειγμα, καθώς μία τέτοια κίνηση μας χαροποιεί και μας φτιάχνει τη διάθεση, αυτό δεν σημαίνει ότι ο σύντροφός μας το θεωρεί εξίσου απαραίτητο ή ότι δουλεύει το ίδιο θετικά και στη δική του ψυχοσύνθεση.

3. Δεν έχουμε υπογράψει κανένα άτυπο συμβόλαιο με τους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε. Η ψευδαίσθηση ότι οι άλλοι μας ανήκουν, επειδή είμαστε σε σχέση μαζί τους ή επειδή είμαστε “κολλητοί” τους, γονείς τους και αδέρφια τους, δεν μας καθιστά σε καμία περίπτωση τα “αφεντικά” τους. Ο καθένας έχει μια δική του προσωπική άποψη και βούληση για το τι θεωρεί σημαντικό στη ζωή του. Κανείς δε μας οφείλει τίποτα, καθώς στο τέλος της ημέρας είμαστε μόνο εμείς υπόλογοι στον εαυτό μας για τις επιλογές που κάνουμε και για το μονοπάτι στο οποίο συνειδητά βαδίζουμε.

Το να έχουμε απαιτήσεις, παράλογες και μη, από τους συνανθρώπους μας το μόνο που θα καταφέρει να προσθέσει στην καθημερινότητά μας είναι περισσότερο άγχος για την ικανοποίησή τους, θυμό όταν αυτές δεν πραγματοποιούνται και απογοήτευση επειδή περιμέναμε διαφορετικές συμπεριφορές από συγκεκριμένους ανθρώπους.

Οι απαιτήσεις, ακόμα, σε μεγάλο βαθμό επηρεάζουν αρνητικά όχι μόνο τη δίκη μας ψυχολογία αλλά και των ανθρώπων του περίγυρού μας. Έχοντας απαιτήσεις, γινόμαστε αυτόματα πιεστικοί, αδιάλλακτοι και υπεροπτικοί. Εξιδανικεύουμε τις απόψεις και τα “θέλω” μας και δεν διαπραγματευόμαστε καμία “αλλαγή σχεδίου” και διαφορετική άποψη.

Ο άνθρωπος που θα μας συμπεριφερθεί ακριβώς με τον τρόπο τον οποίο θέλουμε εφ όρου ζωής είναι μόνο ο εαυτός μας. Γιατί μόνο αυτός μας ξέρει απόλυτα, ξέρει τα συναισθήματα και τις εμπειρίες μας και ακολουθεί πρωτοβουλίες και επιλογές που του ταιριάζουν. Ας μην καταστρέφουμε τις σχέσεις μας, όντας απαιτητικοί και δογματικοί. Αργά ή γρήγορα, θα καταλάβουμε ότι σίγουρα δεν γίνεται να ικανοποιούνται όλες οι απαιτήσεις μας, δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτόν τον κόσμο και δεν περιστρέφονται όλα γύρω μας. Μπορούμε, όμως, εμείς οι ίδιοι να προσφέρουμε στον εαυτό μας το καλύτερο δυνατό, πασχίζοντας καθημερινά να βελτιωθούμε και να δημιουργήσουμε νέες ευκαιρίες.