Γιατί τα παιδιά flexαρουν; Πώς το αντιμετωπίζουμε ;

Το ρήμα «φλεξάρω» προέρχεται από την αγγλική αργκό λέξη “flex” και χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη και στη νεανική διάλεκτο για να δηλώσει την επίδειξη, το μοστράρισμα ή το να καυχιέται κάποιος για κάτι δικό του. 

Συνήθως το χρησιμοποιούμε όταν κάποιος θέλει να τραβήξει την προσοχή, επιδεικνύοντας: Υλικά αγαθά, Προσωπικές επιτυχίες, Σωματικά προσόντα και οτιδήποτε γενικά μπορεί να προβάλλει στους υπολοίπους ως κάτι που εκείνος έχει και οι άλλοι δεν έχουν. 

Το πρόβλημα όμως αυτό των ημερών μας εντοπίζεται δυστυχώς και στα παιδιά. Φαίνεται να είναι κάτι που αποσιωπάται και δεν δίνει κανείς την απαραίτητη προσοχή.

Πάμε να δούμε αρχικά ποιοι είναι συνήθως οι λόγοι που οδηγούν ένα παιδί στο να flexarei:

• • Η υπεροψία σε ορισμένα παιδιά μπορεί να σχετίζεται με τον χαρακτήρα. Νιώθουν την ανάγκη να δειχτούν. 
  • Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που τα παιδιά αντιγράφουν εμάς ή ενισχύουμε εμείς την έπαρση «δείξε στη νονά τι φοράς» «πόσο ακριβό είναι αυτό».

• Όταν ένα παιδί  χαρακτηρίζεται στην πραγματικότητα από συναισθηματική ανασφάλεια.

• Όταν ένα παιδί θέλει να χειραγωγήσει τα  υπόλοιπα, λέγοντας «θα σου το δώσω αν κάνεις αυτό στον Νίκο». 

Πόσο ανησυχητικά ακούγονται όλα αυτά όταν τα βλέπουμε γραμμένα; Και φυσικά όχι μόνο για τον πομπό αλλά και τον δέκτη.  

Για όλα εκείνα τα παιδία που γίνονται αποδέκτες τέτοιων συμπεριφορών και μπαίνουν σε ένα κυκεώνα προσωπικής αμφισβήτησης, με συναισθήματα ανεπάρκειας, ματαιοπονίας και τέλος δυστυχίας. Τα λάθος πρότυπα είναι ο πυρήνας του προβλήματος. 

Ας δούμε τρόπους με τους οποίους μπορούν οι φροντιστές των παιδιών να αντιμετωπίσουν το θέμα:

Για τα παιδιά-πομπούς:

• Φερόμαστε οι ίδιοι με τον τρόπο που θέλουμε να συμπεριφερθούν τα παιδιά μας. Δεν ξεχνάμε ότι είμαστε οι ίδιοι πρότυπα μίμησης.
• Εξηγούμε ότι κάθε παιδί έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, καθώς κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός από τον άλλον αφενός προς τα χαρακτηριστικά του και αφετέρου ως προς τα υλικά αγαθά.
• Διευκρινίζουμε ότι τα υλικά αγαθά μας βοηθούν να ζήσουμε εμείς πιο καλά κυρίως όταν τα μοιραζόμαστε.
• Μαθαίνουμε στα παιδιά μας ότι ο σεβασμός και η ισότητα μεταξύ των ανθρώπων δεν σχετίζεται με την οικονομική δυνατότητά του.

Για τα παιδιά-δέκτες:

Ισχύει ότι και για την προηγούμενη κατηγορία με μια και μόνο σημαντική πρόσθεση:

• Εξηγούμε με όποιο τρόπο και μέσο έχουμε ότι κανένας δεν είναι ανώτερός τους, μόνο και μόνο επειδή παρουσιάζει έτσι τον εαυτό του μέσα από το flexarisma!

Συντάκτης: Ελένη Τουνακάκη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.