Φόβος ή αγάπη;

Είναι συχνά που αντιπαλεύουν μέσα μας δυο αντικρουόμενες δυνάμεις ή ορμές όπως είπε και ο Φρόιντ: η ενόρμηση της ζωής και η ενόρμηση του θανάτου… Πόσο συχνά καταλήγω να το συνειδητοποιώ όμως; Φθάνω στο σημείο να αντιληφθώ ότι αυτές οι ενορμήσεις υφίσταται και αντιπαλεύουν μέσα μου κάθε στιγμή; Ή μήπως έχω την εντύπωση ότι οι δυο κυρίαρχες δυνάμεις είναι κάτι έξω από μένα; Ότι απλώς υπάρχει αγάπη και παράλληλα υπάρχει και πόνος και εγώ πρέπει να επιλέξω που θα ενταχθώ; Μήπως τότε αρχίζω και αισθάνομαι διχασμένος; Αισθάνομαι όμως διχασμένος ή πραγματικά είμαι;

Η αλήθεια είναι ή η αλήθεια μάλλον είναι ότι δυο αυτές ενορμήσεις, η ενόρμηση της ζωής και η ενόρμηση του θανάτου, είναι συγκρούσεις μάλλον εσωτερικές. Η αλήθεια είναι ότι μάλλον είναι φυσιολογικό να αισθάνομαι αυτήν την πάλη μέσα μου, αφού μόνο τότε νιώθω πραγματικά ζωντανός, μόνο δηλαδή όταν τα πάντα μέσα μου βρίσκονται σε κίνηση. Άλλωστε μόνο τότε ενδείκνυται ότι ο ασθενής είναι πραγματικά ζωντανός, μόνο όταν η γραμμή στο καρδιογράφημα είναι μια πάνω και μια κάτω, αλλά ποτέ σε απόλυτη ευθεία, αυτό σημαίνει το θάνατο.

Αν η απόλυτη ακινησία σημαίνει το θάνατο, τότε ΜΑΛΛΟΝ η ζωή συγκροτείται από τη συνεχή κίνηση των αντιθέτων, και λέω αντιθέτων γιατί η ίδια η ΖΩΗ είναι μια συνεχής αντίθεση. Γιατί καταλαβαίνω την ίδια την ζωή μόνο μέσα από τον θάνατο, γιατί αντιλαμβάνομαι την χαρά μόνο μέσα από τον πόνο, γιατί ξέρω τι είναι αγάπη μόνο όταν ξέρω τι δεν είναι αγάπη… τι είναι φόβος. Γιατί κάθε μέρα που ξημερώνει αντιλαμβάνομαι ότι είναι μέρα, επειδή αργότερα θα έρθει το σκοτάδι.

Μα για ποιες ενορμήσεις μιλάω, ποια ενόρμηση της ζωής ΚΑΙ ποια ενόρμηση του θανάτου; …τι λοιπόν καλούμαι να επιλέξω αφού και τα δυο υπάρχουν μέσα μου ανά πάσα στιγμή και αφού τότε αντιλαμβάνομαι ότι αυτά τα δυο είναι ένα…

Συντάκτης: Μαρίνα Τσαλούπη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr