ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Η ημερομηνία του σεμιναρίου έχει αλλάξει! Η αγένεια αυξάνεται και πληθύνεται γύρω μας. Και όσο δεν την οριοθετούμε, τόσο …
Ευγένεια ή Ευθύτητα; Τα 5 στοιχεία που ξεχωρίζουν τους ευγενικούς ανθρώπους
Το να είναι κάποιος ευθύς και να λέει αυτό που σκέφτεται δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι και ευγενικός με τους άλλους. Από την άλλη ένας ευγενικός άνθρωπος έχει διαφορετικό τρόπο σκέψης και έκφρασης. Με ποιους τρόπους ξεχωρίζουν αυτές οι δύο κατηγορίες ανθρώπων;
Στο μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, η ιδέα του να είναι κάποιος ευγενικός ήταν προαπαιτούμενο για ένα καλό και πολιτισμένο άτομο. Η ευγένεια συνήθως δεν εκτιμάται όσο θα έπρεπε, αντιθέτως κάποιες φορές παρεξηγείται ως επιθετική ή θρασεία βαθμίδα ανειλικρίνειας και καθωσπρεπισμού. Ένα ευγενικό άτομο μπορεί να κριθεί ως ψεύτικο και κατά κάποιο τρόπο καταπιεστικό.
Υπάρχει ένα ιστορικό πλαίσιο ως προς την αμφισβήτηση της ευγένειας. Προς τα τέλη του 18ου αιώνα, τα ρομαντικά ιδεώδη αναδύθηκαν υποκινούμενα κατά μεγάλο μέρος από τον Ελβετό φιλόσοφο Jean-Jacques Rousseau, ο οποίος επαναπροσδιόρισε την ευγένεια ως δείγμα δουλοπρέπειας και εξαπάτησης.
Αυτό που είχε σημασία για τον Rousseau ήταν να μην κρύβει κανείς ή να χαλιναγωγεί τα συναισθήματα και τις σκέψεις του, αλλά να παραμένει κάθε φορά πιστός ως προς αυτά. Τα γραπτά του Rousseau κληροδότησαν νέες ιδέες και συμπεριφορές. Το πρεστίζ της ευγένειας του αριστοκράτη αντικαταστάθηκε με την ευθύτητα του χωρικού και ενισχύθηκε ακόμη πιο πολύ με την ανάπτυξη της αμερικανικής κουλτούρας που την υιοθέτησε ως ύψιστη αρετή.
Η αμερικανική κουλτούρα επηρέασε παγκοσμίως τον τελευταίο ενάμιση αιώνα τον πλανήτη και έτσι η ευγένεια παραγκωνίστηκε από την ευθύτητα. Αυτό που πραγματικά διαχωρίζει την ευθύτητα από την ευγένεια δεν είναι η γνώση του savoir vivre, αλλά μια σειρά ιδεών ως προς την ανθρώπινη φύση. Τα ευγενικά άτομα συμπεριφέρονται διαφορετικά, γιατί βλέπουν τον κόσμο με πολύ διαφορετικό τρόπο.
Μερικά από τα ιδεολογικά θέματα που τα διαχωρίζουν είναι τα εξής:
1. Έμφυτη καλοσύνη
Ο ευθύς άνθρωπος δίνει βάρος στο να εκφράζεται ειλικρινώς γιατί εμπιστεύεται πως αυτά που σκέφτεται και νιώθει πάντα θα είναι αποδεκτά από τους γύρω του. Τα πραγματικά συναισθήματα και οι απόψεις του όταν εξωτερικεύονται πρέπει να είναι τονωτικά και τίποτα λιγότερο.
Αυτός ο τύπος υποθέτει πως ό,τι λέγεται ευθέως δεν μπορεί πραγματικά ποτέ να είναι εκδικητικό, απεχθές, ανιαρό ή σκληρό. Κατ’ αυτή την έννοια το ευθύ άτομο βλέπει τον εαυτό του σαν μικρό παιδί ευλογημένο από αυθεντική και έμφυτη καλοσύνη.
Σε αντίθεση, το ευγενικό άτομο δρα με βάση την αμφισβήτηση του εαυτού του και των παρορμήσεών του. Καταλαβαίνει πως αυτό που νιώθει και θέλει μπορεί να μην είναι και τόσο καλό. Βρίσκεται σε επαφή με τις σκοτεινές του πλευρές και μπορεί να νιώσει ότι οι επιθυμίες του μπορεί να πληγώσουν ή να ταπεινώσουν κάποιον άλλο.
Δεν ψεύδεται, αλλά αντιλαμβάνεται αν κάτι είναι “αληθινό”, από το οποίο πρέπει να προστατεύσει τους άλλους και ειδικά αυτούς για τους οποίους πραγματικά νοιάζεται. Όλως παραδόξως το ευγενικό άτομο που είναι πεσιμιστικό απέναντι στη φύση του, καταλήγει να μη συμπεριφέρεται άσχημα στους άλλους. Είναι η αμφισβήτηση του ίδιου του του εαυτού που το βοηθά να είναι φιλικό, έμπιστο και καλοσυνάτο.
2. Είμαστε ίδιοι και είμαστε διαφορετικοί
Ο ευθύς άνθρωπος λειτουργεί βάσει μιας υποσυνείδητης θεώρησης ότι οι άλλοι είναι σαν κι αυτόν. Αυτό μπορεί να τον κάνει πολύ κοινωνικό και του επιτρέπει να δημιουργεί εύκολα δεσμούς με οποιοδήποτε κοινωνικό σύνολο. Είναι σχετικά ανεπηρέαστος από τα μικρά σημάδια των δυσαρμονικών συναισθημάτων των άλλων. Δεν ανησυχεί αν η σιωπή του άλλου είναι δείγμα πως τον έθιξαν ή τον παρεξήγησαν.
Απ’ τη μεριά του, το ευγενικό άτομο ξεκινά με τη θεώρηση ότι ο άλλος μπορεί να βρίσκετε εσωτερικά σε πολύ διαφορετική κατάσταση, από ότι δείχνουν τα εξωτερικά του σημάδια και έτσι συμπεριφέρεται διστακτικά και διερευνητικά. Επειδή δεν θεωρεί ότι όσα συμβαίνουν σε ένα άτομο απαραίτητα συμβαίνουν και σε κάποιο άλλο, προσαρμόζει τη συμπεριφορά του ανάλογα με το άτομο που έχει απέναντί του.
3. Δύναμη και ευαισθησία
Ο ευθύς άνθρωπος λειτουργεί με μια υποβόσκουσα αίσθηση ότι οι άλλοι είναι εσωτερικά δυνατοί. Δε βλέπει την ανάγκη να δείχνει μικρά σημάδια επιβεβαίωσης και καθησυχασμού και υποθέτει πως το εγώ των άλλων είναι ήδη τόσο μεγάλο και δυνατό όσο θα έπρεπε να είναι. Θεωρεί τις καταστάσεις πασιφανείς και μπορεί ακόμη και να υποψιαστεί πως το να επαινέσεις κάποιον για μικροπράματα θα έχει μοναδικό αποτέλεσμα το ‘φούσκωμα’ του εγωισμού του άλλου σε υπερβολικό βαθμό.
Το ευγενικό άτομο θεωρεί πως όλοι οι άνθρωποι είναι εύθραυστοι. Όσο δυνατοί και αν φαίνονται κάποιοι, είναι όλοι ευάλωτοι στην αντιπάθεια και στο να τους θεωρούν δεδομένους. Κάθε δείγμα παραμέλησης, κάθε σιωπή ή μια βαριά κουβέντα έχουν τη δύναμη να βλάψουν, γι’ αυτό θέλει το χρόνο του ώστε να σκεφτεί, να παρατηρήσει για να σχολιάσει θετικά μικρές λεπτομέρειες των κατορθωμάτων των άλλων.
Υπάρχει ίσως και μια διαφορά στην αντιμετώπιση του χρήματος και της συνεισφοράς στο πλαίσιο της εργασίας. Για τον ευθύ, το χρήμα είναι το κυρίως συστατικό του τι ζητάει από τους άλλους στα πλαίσια της εργασίας γι’ αυτό και δε νιώθει την ανάγκη να εκφράσει ευγνωμοσύνη ή κάποιο δείγμα ισότητας ως προς τον εργαζόμενο.
Το ευγενικό άτομο ξέρει πως κάθε εργαζόμενος δίνει μεγάλο μέρος του εαυτού του στην εργασία του και γι’ αυτό έχει την ανάγκη να λάβει τόσο σεβασμό όσο και χρήματα. Θα ανταποκριθεί με ένα χαμόγελο ή μια καλή κουβέντα σ’ αυτούς που τον υπηρετούν γιατί το χρήμα δεν ακυρώνει την ανάγκη αναγνώρισης της συνεισφοράς της εργασίας τους από τους άλλους.
4. Μεγάλες και μικρές χειρονομίες
Ο ευθύς άνθρωπος είναι συχνά αλτρουιστής, αλλά με κάπως χοντροκομμένο τρόπο. Ενδιαφέρεται και ενθουσιάζεται περισσότερο για μεγάλες πράξεις γενναιοδωρίας και καλοσύνης που αφορούν μεγάλα σύνολα της ανθρωπότητας, ενώ αμελεί μικρές χειρονομίες τις οποίες βλέπει ως απόσπαση προσοχής από τον ευρύτερο σκοπό.
Το ευγενικό άτομο, από την άλλη, ενδιαφέρεται να μοιράσει αγάπη και καλοσύνη σε μαζικό βαθμό, αλλά είναι προσεκτικό σχετικά με το πόσο ρεαλιστική είναι αυτή η δυνατότητα. Γνωρίζοντας ότι ίσως να μην μπορεί να κάνει τα πράγματα καλύτερα για μεγάλο αριθμό ατόμων, προσπαθεί να βελτιώσει τη ζωή λίγων ανθρώπων που βρίσκονται στην καθημερινότητά του.
5. Αυτοπεποίθηση και αμφιβολία
Ο ευθύς άνθρωπος έχει αυτοπεποίθηση και τη ικανότητα να κρίνει σχετικά εύκολα και μακροχρόνια τι είναι σωστό ή λάθος ως προς μια κατάσταση. Νοιώθει ότι μπορεί να πει ποιος φέρθηκε καλά ή άσχημα ή ποια είναι η σωστή αντιμετώπιση ενός διλήμματος.
Αυτό του δίνει τη δυνατότητα να θυμώσει μ’ αυτούς που θεωρεί ανάξιους ή να ξεκόψει μια και καλή μ’ όσους τον ενοχλούν. Μόλις πει κάτι, ξέρει πως δε μπορεί να το πάρει πίσω, αλλά δε τον νοιάζει κιόλας. Μέρος της ευθύτητάς του είναι βασισμένο στο ότι μπορεί να κρίνει γρήγορα την αξία της κάθε κατάστασης, τον χαρακτήρα των άλλων και την πραγματική φύση των δεσμεύσεών του.
Το ευγενικό άτομο είναι πολύ πιο ανασφαλές σε όλα αυτά. Έχει καταλάβει πως ότι νιώθει σήμερα ίσως να μην είναι το ίδιο στο οποίο θα καταλήξει την επόμενη βδομάδα. Αναγνωρίζει πως ιδέες που μπορεί να του φαίνονται περίεργες ίσως είναι σημαντικές για κάποιον άλλο και ίσως μια μέρα καταλήξει κι αυτός εκεί.
Βλέπει ότι το μυαλό του έχει μεγάλη δυνατότητα λάθους και πως η διάθεσή του ίσως τον παραπλανήσει. Έτσι φροντίζει να μην κάνει δηλώσεις που δε μπορεί να πάρει πίσω ή να κάνει εχθρούς με άτομα που μπορεί στην τελική να φανούν αντάξια.
Θέσε όρια για υγιείς σχέσεις: Νέο βιωματικό πρόγραμμα από το Believe in You
Τόσο το ευθύ όσο και το ευγενικό άτομο έχουν σημαντικά μαθήματα να διδάξουν. Η ξεχωριστή σοφία του ευγενικού ατόμου βοηθούν σημαντικά ώστε να ανακαλύψει κάποιος και να εκφραστεί με τέτοιο τρόπο που θα απαλύνει τις αναποτελεσματικές συνέπειες της κυρίαρχης και άκομψης ιδεολογίας.
