Επτά περιπτώσεις που η τέχνη της ζωγραφικής αποκαλύπτει μυστικά άλλων εποχών

Συντάκτης: Evelina Petriti

Είναι πολλοί αυτοί που μπορούν να ζωγραφίσουν έναν ωραίο πίνακα, λίγοι εκείνοι όμως που θα το κάνουν με έναν ιδιαίτερο τρόπο ώστε να διακριθούν για αυτό. Ακόμα πιο λίγοι είναι εκείνοι που θα καταφέρουν μέσα από τους πίνακες τους να μοιραστούν ιστορίες και μυστικά της περιόδου κατά την οποία δημιουργήθηκαν. Ακολουθούν επτά περιπτώσεις όπου η ζωγραφική κρύβει μέσα της ιστορικά γεγονότα, μύθους και προκαταλήψεις των ανθρώπων της εποχής εκείνης.

7. Οι πρώτες ζωγραφιές σπηλαίων φτιάχτηκαν από γυναίκες

oi_spoudaioteroi_pinakes_zografikis_se_ena_site

ζωγραφιές σπηλαίων

Κατόπιν έρευνας των σπηλαίων που ήταν σπίτι για τους προϊστορικούς ανθρώπους οι ειδικοί οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι οι πρώτοι καλλιτέχνες ήταν γυναίκες! Αυτή η πεποίθηση δεν βασίζεται μόνο στα αποτυπώματα των δαχτύλων και των παλαμών, αλλά και στο στυλ ζωγραφικής που συνδέεται με την αναλογία του χεριού. Μόνο το ¼ από τις ζωγραφιές που βρέθηκαν στα σπήλαια εκτιμάται ότι είναι δημιούργημα των αντρών. Η ανακάλυψη αυτή επιβεβαίωσε πως το κυνήγι ήταν μια σημαντική δραστηριότητα και για τις γυναίκες. Οι άντρες κυνηγούσαν τα ζώα και τα σκότωναν και οι γυναίκες μετέφεραν το θήραμα στη σπηλιά και μοίραζαν το κρέας.

6. Οι καλλιτέχνες του μεσαίωνα μπορούσαν να ζωγραφίσουν μόνο ζώα που είχαν δει με τα μάτια τους

oi_spoudaioteroi_pinakes_zografikis_se_ena_site

καλλιτέχνες μεσαίωνα

Υπάρχουν μεσαιωνικοί πίνακες που παρουσιάζουν ζώα με αρκετά παράξενη μορφή. Πολλοί ήταν εκείνοι που αρχικά πίστεψαν πως αυτές οι εικόνες είναι απλώς συνέπεια της αχαλίνωτης φαντασίας του καλλιτέχνη. Μετά από μελέτη προσωπικών αλληλογραφιών και σχετικών εγγράφων οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι οι καλλιτέχνες σε ορισμένες περιπτώσεις βάσιζαν αυτό που ζωγράφιζαν σε αφηγήσεις τρίτων. Για αυτό ήταν εύκολο για τους ευρωπαίους ζωγράφους να απεικονίσουν με ακρίβεια ένα γεράκι κι όχι έναν κροκόδειλο. Η άγνοιά τους μάλιστα όσον αφορά την άγρια ζωή οδήγησε στη δημιουργία μύθων. Για παράδειγμα, πίστευαν ότι οι κροκόδειλοι έτρωγαν μόνο ανθρώπους, πράξη για την οποία ύστερα μετάνιωναν κι έκλαιγαν εξ’ου και η φράση «κροκοδείλια δάκρυα».

5. Το παιχνίδι υπήρξε ανέκαθεν η διεθνής γλώσσα των παιδιών

oi_spoudaioteroi_pinakes_zografikis_se_ena_site

παιχνίδια

Αυτός ο πίνακας δείχνει περίπου 100 παιχνίδια που λαμβάνουν χώρα σε εξωτερικό χώρο τον 16ο αιώνα. Αλλά το ενδιαφέρον των ερευνητών τράβηξε η ομοιότητα των παιχνιδιών του παρελθόντος με τα παιχνίδια του παρόντος: κούκλες, όπλα-παιχνίδια κ.α. Αυτός ο πίνακας που δημιουργήθηκε το 1560 στηρίζει ακόμα περισσότερο την αντίληψη ότι τα παιχνίδια αποτελούν τον διεθνή τρόπο επικοινωνίας παιδιών από διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια.

4. Οι αριστοκράτες φορούσαν μέικ απ

Επτά περιπτώσεις που η τέχνη της ζωγραφικής αποκαλύπτει μυστικά άλλων εποχών

αριστοκράτες και μέικ απ

Το 18ο αιώνα το μέικ απ ήταν μια τέχνη με την οποία καταπιάστηκαν και οι άντρες, όπως μαρτυρούν οι πίνακες της εποχής. Φορούσαν ρουζ με προσοχή, ενυδάτωναν τα χείλη τους κι έβαζαν πολλή πούδρα στις περούκες τους. Τα ακριβότερα καλλυντικά προϊόντα ήταν τα ιταλικά. Το ιταλικό ρουζ φτιαχνόταν από σκόνη μαργαριταριού. Υπήρχαν ωστόσο και οι φτηνές εναλλακτικές με υλικά όπως η κιμωλία και το βισμούθιο. Το χρώμα στο ρουζ το έδιναν το σαφράν και το κινάββαρι. Η πούδρα ήταν από αλεύρι και ο λόγος που ήθελαν τα μαλλιά τους να φαίνονται «ασημένια» ήταν γιατί με αυτόν τον τρόπο πίστευαν ότι το πρόσωπό τους δείχνει νεανικό.

3. Η μακαρονάδα ήταν το φαγητό των πλουσίων και τρωγόταν παραδοσιακά με το χέρι

oi_spoudaioteroi_pinakes_zografikis_se_ena_site

μακαρονάδα

Αρχικά, το φαγητό αυτό το έβρισκε κάποιος μόνο σε σπίτια εύπορων Ιταλών, καθώς η συνταγή παρασκευής των ζυμαρικών δεν ήταν τόσο απλή. Η ζύμη περιείχε αλεύρι, κατσικίσιο γάλα και κρόκους αυγών, έπρεπε να κοπεί σε πολύ λεπτά φύλλα και στη συνέχεια σε λωρίδες. Τα στεγνά ζυμαρικά βράζονταν σε καυτό νερό, στραγγίζονταν και σερβίρονταν με αλεσμένο τυρί, λίγη κανέλλα και λάδι. Το 17ο αιώνα άρχισαν δειλά- δειλά να ανοίγουν μαγαζιά που παρασκεύαζαν ζυμαρικά και κάπως έτσι έγιναν προσιτά στους φτωχούς οι οποίοι διατήρησαν τη παράδοση να τα τρώνε με το χέρι!

2. Ο Leonardo da Vinci είχε αποκλίνοντα στραβισμό που του επέτρεπε να εναλλάσσει τη δισδιάστατη με την τρισδιάστατη οπτική

Επτά περιπτώσεις που η τέχνη της ζωγραφικής αποκαλύπτει μυστικά άλλων εποχών

Leonardo da Vinci

Αφού μελέτησε προσεκτικά τα έργα τέχνης στα οποία ο da Vinci χρησιμοποίησε τον εαυτό του ως μοντέλο, ο νευροβιολόγος Christopher Tyler κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο σπουδαίος καλλιτέχνης έπασχε από μια ειδική μορφή στραβισμού χάρη στην οποία μπορούσε να εναλλάσσει τη δισδιάστατη με την τρισδιάστατη οπτική και να έχει πιο ρεαλιστικά καλλιτεχνικά αποτελέσματα. Αυτός είναι άλλωστε κι ο λόγος που πολλοί ζωγράφοι με κανονική όραση κλείνουν συνήθως το ένα μάτι όταν θέλουν να δώσουν βάθος στις απεικονίσεις τους.

  1. Ο γάμος μπορούσε να τελεσθεί οπουδήποτε ακόμα και στην κρεβατοκάμαρα

Επτά περιπτώσεις που η τέχνη της ζωγραφικής αποκαλύπτει μυστικά άλλων εποχών

γάμος

Σύμφωνα με μια από τις ερμηνείες, o πίνακας «το πορτρέτο των Αρνολφίνι» του Jan van Eyck μας παρουσιάζει το τελετουργικό του γάμου της εποχής εκείνης. Το 15ο αιώνα το μυστήριο του γάμου δεν απαιτούσε την παρουσία ιερέα, οπότε μπορούσαν να παντρευτούν οπουδήποτε. Το μόνο που χρειάζονταν ήταν μάρτυρες που θα βεβαίωναν ότι τελέστηκε το μυστήριο. Στον πίνακα η παρουσία των μαρτύρων αποκαλύπτεται μέσα από τον καθρέφτη που βρίσκεται πίσω από το ζευγάρι.

Πηγή: Bright Side

Συντάκτης: Evelina Petriti,

Influence:

Storyteller