Είναι τελικά απαραίτητο να κάνεις μια δουλειά που σε παθιάζει;

Συντάκτης: Κώστας Σταματόπουλος

Η εργασία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Τόσο από χρονική άποψη, αφού τουλάχιστον οκτώ ώρες της ημέρας αφιερώνονται σ’ αυτήν, όσο κι από άποψη ποιότητας της ζωής. Εφόσον, λοιπόν, το ένα τρίτο της ημέρας αφιερώνεται στην εργασία, γίνεται αντιληπτό γιατί δεν χωράνε «μέτριες» επιλογές σε ό,τι αφορά την εργασία. Όχι μόνο σε επίπεδο αποδοτικότητας, αλλά και σε επίπεδο συναισθημάτων που αυτή προκαλεί.

Σχετικά με τα συναισθήματα που μας δημιουργεί το επάγγελμά μας, θα επικεντρωθούμε κυρίως στο πάθος, το εντονότερο όλων. Το πάθος μπορεί να ενδυναμώσει και όλα τα υπόλοιπα: την αγάπη για την εργασία, την ικανοποίηση, τον ενθουσιασμό που αντλεί κανείς, με αποτέλεσμα την πλήρη αφοσίωση σε αυτή. Τα συναισθήματα αυτά με τη σειρά τους οδηγούν σε αυξημένη ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα για την επίτευξη των επαγγελματικών στόχων. Όλα στο έπακρο.

Όταν, λοιπόν, κάποιος νιώθει τόσο έντονα συναισθήματα γίνεται φανερό ότι, ανεξαρτήτως ηλικίας, αισθάνεται κανείς «ζωντανός»  κάτι που αποτελεί και το μέγιστο όφελος του επαγγελματικού πάθους. Όσο πιο ζωντανός νιώθει, τόσο περισσότερο ομορφαίνει η ζωή του και αποκτά νόημα. Το πρόσωπό του φωτίζεται και η θετική ενέργεια που αντλεί από την εργασία διοχετεύεται στους υπόλοιπους τομείς της ζωής του (οικογένεια, φίλοι κλπ). Αρκεί να μην παρασύρεται και αφιερώνει χρόνο στην εργασία εις βάρος των υπολοίπων. Έτσι, χάρη στο πάθος, κάθε ημέρα είναι σαν μια γουλιά κρύου νερού στο λάρυγγα ενός διψασμένου, εκείνου που είναι διψασμένος για ζωή.

Επίσης, όσον αφορά την αποδοτικότητα, το πάθος δημιουργεί αυξημένες πιθανότητες για εξαιρετικά αποτελέσματα. Είναι αυτό που θα οδηγήσει κάποιον να καταβάλει υπέρμετρη προσπάθεια προκειμένου να ανταπεξέλθει στην εργασία του, μέσα από την οποία θα βελτιώσει τις ικανότητες και τις δεξιότητές του. Είναι δε αποδεδειγμένο ότι ο συνδυασμός ικανοτήτων, αποτελεσματικότητας και επαγγελματικού πάθους είναι εκρηκτικός: κάνουν το άτομο να «ξεχωρίζει», του δίνoυν προβάδισμα έναντι των υπολοίπων, με αποτέλεσμα να κερδίσει την αναγνώριση των συνεργατών του και, κατ’ επέκταση, την επαγγελματική πρόοδο.

Παραμένει, ωστόσο, πιθανό να προκύψουν αναποδιές, αποτυχίες και καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να είναι ανεξέλεγκτες, με αποτέλεσμα η επιτυχία να μην έρθει όσο γρήγορα προσδοκά ο καθένας ή, ακόμα, και να μην έρθει καθόλου. Στην περίπτωση αυτή, πάλι το πάθος θα προκαλέσει έντονα συναισθήματα, όπως στεναχώρια, απογοήτευση και άγχος. Όμως και αυτά, σε φυσιολογικά επίπεδα, δεν είναι κομμάτι της ζωής; Η ύπαρξή τους, μαζί με τα θετικά που προανέφερα, δεν συμβάλλουν ώστε να αισθανθεί κανείς «ζωντανός»; Το αναγκαίο σε αυτήν την περίπτωση είναι να καταφέρει να τα διαχειριστεί σε ψυχολογικό επίπεδο, ώστε να μην έχουν υπερβολικό αντίκτυπο στο οικογενειακό, στο εργασιακό και στο κοινωνικό του περιβάλλον.

Διακρίνοντας, λοιπόν, πόσο απαραίτητο είναι το πάθος στην εργασία, καταλαβαίνουμε πόση σημασία έχει ο κάθε εργοδότης, με τις κατάλληλες συνθήκες και διαδικασίες, να διατηρεί αυτό το πάθος άσβεστο, να το επιδιώκει διαρκώς.

Τέλος, εάν κάποιος επιζητά μια ζωή με έντονα συναισθήματα, μια ζωή που θα τον κάνει να νιώθει ολοκληρωμένος, τότε θα πρέπει να αναζητήσει την εργασία που θα τον παθιάσει. Δεν είναι εύκολο. Δεν πρόκειται για μια απλή «αναζήτηση εργασίας», αλλά για μια ουσιαστική, εσωτερική αναζήτηση. Παρά τις όποιες δυσκολίες, αξίζει, με βεβαιότητα, τον κόπο.

Συντάκτης: Κώστας Σταματόπουλος,

Influence:

Ο χώρος των επιχειρήσεων, στον οποίο συμπληρώνω περίπου 20 έτη παρουσίας σε θέσεις πωλήσεων και οικονομικών τμημάτων, έχει καταφέρει να γίνει και χόμπι…