Εφηβεία. Μια ηλικία πρόκληση για τους γονείς

Ή εφηβεία αποτελεί ένα μεταβατικό στάδιο ανάμεσα στην παιδική ηλικία και στην ενηλικίωση. Είναι η περίοδος που περικλείει μεγάλη εσωτερική ένταση για τον έφηβο, είναι η περίοδος όπου κάθε έφηβος αναζητά την ταυτότητά του.

Σύμφωνα με τα σημερινά κοινωνικά δεδομένα ο έφηβος έχει  να αντιμετωπίσει πολλές και δύσκολες καταστάσεις. Οι βιολογικές αλλαγές που συντελούνται αυτή την περίοδο, η υποχρέωση επαγγελματικής επιλογής σε συνδυασμό με τις ψυχολογικές-σεξουαλικές αλλαγές που συντελούνται αυτή την περίοδο, καθιστούν την εφηβεία μια πηγή άγχους για το νεαρό άτομο.

Η ηλικία αυτή είναι πηγή άγχους όμως και για τους γονείς. Έχουν να αντιμετωπίσουν ξεσπάσματα θυμού και τάσεις απομόνωσης, χαρακτηριστικά που φοβίζουν τους γονείς και τους κάνουν να βρίσκονται σε μια συνεχή επαγρύπνηση.

Το γεγονός ότι το παιδί αλλάζει, δεν είναι πια παιδί με την έννοια της απόλυτης εξάρτησης από εκείνους αλλά δεν είναι και ενήλικας, ώστε να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις και να αναλάβει ευθύνες  ενηλίκου, προβληματίζει τους γονείς και τους διχάζει όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίον θα πρέπει να χειριστούν την κατάσταση αυτή. Η αυστηρότητα  μόνο, έχει σαν αποτέλεσμα τη δύσκολη επικοινωνία με το παιδί που βιώνει την ιδιαίτερη αυτή κατάσταση.

Τι θα πρέπει να κάνουν; Να είναι επιεικείς και να παραχωρούν ελευθερία στους εφήβους να αποφασίζουν πως θα διαχειριστούν την ζωή τους;

Πώς θα μπορέσουν να προστατεύσουν τον έφηβο από ριψοκίνδυνες και κοινωνικά αποκλίνουσες συμπεριφορές, είναι αρκετό να τον ενημερώνουν και να του δείχνουν εμπιστοσύνη;

Να είναι υπερβολικά αυστηροί; Αν αυτή η αυστηρότητα οδηγήσει στη δημιουργία μιας δύσκολης επικοινωνίας ή στην ανυπαρξία επικοινωνίας με το παιδί τότε τί;

Έρευνες έχουν αποδείξει πως το να αντιλαμβάνεται ένας γονιός τις δύσκολες αλλαγές που συμβαίνουν στο παιδί του και το άγχος που αυτές που δημιουργούν, είναι το ένα μέρος της αντιμετώπισης. Το άλλο βρίσκεται στην οριοθέτηση της συμπεριφοράς και στην προσπάθεια να διατηρηθεί ανοιχτός ο δίαυλος επικοινωνίας με το παιδί.

Αναφερθήκαμε παραπάνω στις βιολογικές αλλαγές που συμβαίνουν στους εφήβους. Το ξύπνημα της σεξουαλικότητας στους εφήβους συμπίπτει συνήθως με την βιολογική καμπή της σεξουαλικότητας των γονιών και κυρίως της μητέρας και την αρχή της εμμηνόπαυσης. Αυτό το γεγονός, αυτή η βιολογική διαφορά μπορεί, εφόσον δεν γίνει αποδεκτή από τη μητέρα, να δυσκολέψει την επικοινωνία με την κόρη καθώς θα δημιουργηθούν προβλήματα λόγω μίας καλυμμένης ανταγωνιστικής συμπεριφοράς. Αν όμως η μητέρα καταφέρει να αποδειχθεί αυτή την αλλαγή και συγχρόνως με την ανοιχτή επικοινωνία οριοθετήσει τις εξάρσεις συμπεριφοράς της έφηβης κόρης της, τότε πραγματικά η εξέλιξη της εφηβείας θα είναι σχετικά ομαλή.

Κάνουμε ιδιαίτερη αναφορά στη σχέση μητέρας και κόρης, καθώς οι μητέρες συνηθίζουν να δίνουν στα αγόρια, εφήβους, παραπάνω πρωτοβουλίες. Αυτό έχει να κάνει με κοινωνικά πρότυπα στα οποία τις περισσότερες φορές υπακούουν οι γονείς, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να αντιμετωπίσουν τον έφηβο γιο σαν να είναι ήδη ένας άντρα.

Από όλα τα παραπάνω, συμπεραίνουμε πως το βασικότερο όλων είναι οι γονείς να είναι ικανοποιημένοι από την ζωή τους και από την σχέση τους, ώστε να μπορέσουν να μάθουν τους εφήβους να στηρίζονται στις δυνάμεις τους και να περάσουν ομαλά στην ενήλικη ζωή τους.

“Για να είσαι αποτελεσματικός γονιός, πρέπει πρώτα να δώσεις στο παΐδι σου ρίζες για να αναπτυχθεί, και μετά, φτερά για να μπορέσει να πετάξει”, λέει ένα παλιό ρητό και αντικατοπτρίζει πλήρως την κατεύθυνση που θα πρέπει να έχει η ορθή διαπαιδαγώγηση ενός γονιού απέναντι στα έφηβα παιδιά του, χωρίς να εγκλωβίζεται σε κοινωνικά στερεότυπα και βιώνοντας την εφηβεία σαν ένα απαραίτητο στάδιο, που θα οδηγήσει τα παιδιά του στην ενηλικίωση.

Συντάκτης: Θωμάς Κυργιόπουλος,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr