DIY Πρωτομαγιάτικο λουλουδένιο στεφάνι
Η πρώτη Μαΐου εκτός από ημέρα απεργίας-αργίας, όταν το 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο διεκδίκησαν καλύτερες συνθήκες και 8ωρη εργασία, είναι μια γιορτή της άνοιξης που οι ρίζες της εντοπίζονται στην αρχαιότητα.
Γινόταν προς τιμή του θεού Διόνυσου ή της θεάς Δήμητρας για να γιορτάσουν την καρποφορία των δέντρων, τη γονιμότητα των αγρών, το άνθισμα των λουλουδιών και τον ερχομό του καλοκαιριού. Έπαιρναν ένα πράσινο κλαδί που μόλις είχε πετάξει φύλλα, το τύλιγαν και κρεμούσαν σύκα, ψωμί, μικρά φλασκιά με μέλι ή κρασί κά. που συμβόλιζαν την καλή τύχη, τον πλούτο και την ευημερία.
Με την πάροδο του χρόνου το έθιμο άλλαξε, και σήμερα συνηθίζουμε να φτιάχνουμε στεφάνια με φρέσκα άνθη που βρίσκουμε στην «πρωτομαγιάτικη» βόλτα μας.
Γενικά μπορούμε να φτιάξουμε το στεφάνι μας όπως μας αρέσει, με τα λουλούδια που αγαπάμε, με μυρωδιές που μας ταξιδεύουν, με χρώματα που μας αλλάζουν τη διάθεση.
Στη φύση είναι αρκετά εύκολο να βρούμε ή να φτιάξουμε τη βάση για το στεφάνι μας. Κλαδιά ελιάς ή λυγαριάς σφιχτά τυλιγμένα με σπάγκο πάνω στον οποίο στερεώνουμε τα κλαδιά και στη συνέχεια τα λουλούδια μας και τα μυρωδάτα βότανα και φυτά. Μπορούμε να κάνουμε τη βάση με σύρμα και πάνω του να στερεώσουμε με σπάγκο κλαδιά και μυρωδάτα πολύχρωμα λουλούδια ή βότανα. Μάλιστα, υπάρχουν έτοιμα στεφάνια από φενιζόλ ή πλαστικό που απλά καρφώνουμε τη σύνθεσή μας.
Ο σπάγκος μας μπορεί να είναι χρωματιστός ή με κορδέλες. Για πιο μοντέρνες συνθέσεις προσθέτουμε φιόγκους και φτερά. Παράλληλα, μπορούμε να προσθέσουμε ένα ματάκι ή μία μπλε χάντρα, έτσι για το καλό. Τις επόμενες ημέρες, όταν το άρωμα θα έχει εξασθενήσει, το ψεκάζουμε με χειροποίητο αρωματικό χώρου.
Μην ξεχάσετε το στεφάνι μας το κρεμάμε στην είσοδο του σπιτιού μας έως τις 23 Ιουνίου, παραμονή του Αϊ-Γιάννη του Κλήδονα. Η παράδοση θέλει εκείνη την ημέρα να το ξεκρεμάμε και να το καίμε. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας το πήδημα στη φωτιά από τα στεφάνια ήταν μία απαραίτητη τελετουργία για την εξασφάλιση της υγείας. Πιο συγκεκριμένα, νέοι και πιο ηλικιωμένοι μαζεύονταν εκείνη την ημέρα και με τη δύση του ήλιου άναβαν φωτιά, χόρευαν γύρω της, έκαιγαν τα στεφάνια και οι πιο θαρραλέοι πηδούσαν πάνω από τη φωτιά.
