Αποδεχτείτε τα παιδιά σας όπως είναι…

Συντάκτης: Δήμητρα Μιχαλοπούλου, Ψυχολόγος

Αποδεχτείτε τα παιδιά σας όπως είναι…Πολλές φορές οι γονείς παρασυρόμενοι από τις προσδοκίες τους, οι οποίες αποπνέουν δικά τους όνειρα που ναυάγησαν ή απαιτήσεις των δικών τους γονιών που δεν κατάφεραν ποτέ, γίνονται πολύ απαιτητικοί στα παιδιά και εξισώνουν την ικανοποίηση των αναγκών τους με την αγάπη και την αποδοχή.

Με λίγα λόγια, όταν το παιδί συμπεριφέρεται με τρόπο που ανταποκρίνεται σε όσα περιμένει ο γονιός από αυτό και όσα προσδοκά, έχει θετική αντιμετώπιση και χαίρει της αποδοχής του. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν δεν ικανοποιούνται τα προσδοκώμενα του γονιού από το παιδί, τότε το παιδί αντιμετωπίζεται ως μη αποδεχτό και στοχοποιείται με την επικράτηση αρνητικών συναισθημάτων και συμπεριφορών από πλευράς του γονιού.

Σε αυτό το σημείο, αξίζει πραγματικά να αναφερθεί το ερώτημα: «ποιος είναι και ποιος φέρεται σαν παιδί;» Δεν θα σταματήσω να λέω, ότι οι γονείς, το πρώτο πράγμα που χρειάζονται για να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους, είναι να ωριμάσουν οι ίδιοι πρώτα. Να οδηγηθούν στην αυτοπραγμάτωσή τους μέσα από τη γνώση του εαυτού τους και την αποδοχή τόσο των δυνατοτήτων τους όσο και των αδυναμιών τους ως άνθρωποι. Ανακαλύπτοντας τις χαμένες προσδοκίες τις οποίες δεν ικανοποίησαν καθώς και το φορτίο ανασφαλειών που κουβαλούσαν στις πλάτες τους ή τους φόρτωσαν όταν ήταν παιδιά, θα αποτρέψουν τα δικά τους παιδιά από την ίδια μοίρα.

Αποδεχτείτε τα παιδιά σας όπως είναι…Η έλλειψη αποδοχής στην παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε καταστρεπτικά αποτελέσματα, αναφορικά με την ψυχοκοινωνική εξέλιξη του ατόμου, γεγονός που καταμαρτυρεί τη σημασία της. Άτομα τα οποία αδυνατούν να διαχειριστούν τις κοινωνικές του σχέσεις, να αναγνωρίσουν και να ελέγξουν τα συναισθήματά τους, να κατανοήσουν το πώς αισθάνονται οι γύρω τους, να σεβαστούν τις ανάγκες τους αλλά και των άλλων, να πιστεύουν στον εαυτό τους και να έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση και να μην ανταγωνίζονται τους άλλους είναι άτομα τα οποία στερήθηκαν της αποδοχής στην τρυφερή ηλικία διαμόρφωσης της ταυτότητας και προσδιορισμού του εαυτού.

Συνεπώς, το εάν θα αποδεχτούμε τα παιδιά μας όπως ακριβώς είναι, χωρίς να εστιάζουμε στις ατέλειες, στο πόσο λάθος το κάνουν αυτό ή εκείνο, στο τι δεν μας αρέσει στην εμφάνιση ή στις επιλογές τους, σηματοδοτεί τη μετέπειτα ψυχική υγεία τους και κοινωνική ζωή τους. Είναι επιστημονικό γεγονός ότι τα παιδιά που δεν εσωτερίκευσαν τη γονεϊκή φροντίδα (και δεν εννοούμε σε καμία περίπτωση, το ζεστό πιάτο φαγητό -δεν αρκεί μόνο η βιολογική κάλυψη των αναγκών- οι συναισθηματικές και ψυχολογικές είναι ουσιαστικότερες και υπέρτατες σε αυτό το στάδιο) δεν σχετίζονται με τους άλλους, αγχώνονται και εμφανίζουν ανασφάλεια και αβεβαιότητα αναφορικά με τις καινούριες επιλογές και εμπειρίες.
Κλείνοντας, θα έλεγα ότι το τρίπτυχο

  • Αγαπώ το παιδί μου για αυτό που είναι,
  • Οριοθετώ σωστά και,
  • Σέβομαι το παιδί μου ως αυτόνομη προσωπικότητα.

είναι απαραίτητο στη συμπεριφορά του γονιού τόσο σε λεκτικό επίπεδο –δεν ντρέπομαι να πω συγγνώμη όταν κάνω λάθος, δεν ντρέπομαι να του πω πως το αγαπώ, δεν φοβάμαι να του μιλήσω για τα συναισθήματά μου- όσο και σε μη λεκτικό, μέσω της συμπεριφοράς του.

Αποδεχτείτε τα παιδιά σας και οδηγήστε τα στην αυτονομία, στην αυτοπεποίθηση και στη δύναμη ψυχής.

«Το κείμενο αποτελεί μια συνεργασία του flowmagazine.gr με την κα Μιχαλοπούλου, Ψυχολόγο, BSc University of Crete. Για περισσότερα κείμενα της συγκεκριμένης αρθρογράφου πατήστε εδώ. Επικοινωνήστε με την κα Μιχαλοπούλου στοdimitra89mix@hotmail.com»

Συντάκτης: Δήμητρα Μιχαλοπούλου, Ψυχολόγος

Influence:

Το 2007 ξεκίνησα τις σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και το 2012 αποφοίτησα από το τμήμα Ψυχολογίας στο Ρέθυμνο…