Αnimation: Κινούμενα σχέδια για μεγάλους

Ποιος είπε ότι τα κινούμενα σχέδια είναι μόνο για παιδιά; Δες παρακάτω μερικές ταινίες, αυστηρώς ακατάλληλες για ανηλίκους.

Όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, τρέφουμε μία ιδιαίτερη αγάπη στις ταινίες της Disney, της Pixar, του Studio Ghibli κ.α. 

Από το ξεκίνημά τους, τα κινούμενα σχέδια θεωρούνταν και θεωρούνται μία υποτιμημένη μορφή τέχνης. Είναι αλήθεια, ότι τα περισσότερα απευθύνονται σε παιδιά, επειδή τα στούντιο δημιουργίας των ταινιών δεν θεωρούν ότι οι ενήλικες ενδιαφέρονται τόσο γι’ αυτά. Το animation, ωστόσο, από δημιουργικής άποψης, είναι ένα ανεξάντλητο μέσο, και μπορεί να απευθύνεται τόσο σε μικρούς όσο και σε μεγάλους.

Το animation, πλέον, είναι Τέχνη, και μερικές από τις ταινίες αυτού του είδους φτιάχνονται αποκλειστικά για ενήλικες, είναι άψογες τεχνικά, διαθέτουν, εξαιρετικά, καλό σενάριο και μπορεί να προσελκύσουν, ακόμα, και το σινεφίλ κοινό.

Μερικές από τις καλύτερες ταινίες κινουμένων σχεδίων, που δεν πρέπει να χάσει κανένας ενήλικας, είναι οι παρακάτω:

1. Ghost in the Shell (1995)

Κάνοντας την πρεμιέρα του το 1995, με σκηνοθέτη τον Mamoru Oshii, το Ghost in the Shell, σίγουρα, είναι ακατάλληλη για παιδιά, μιας και ασχολείται με την σκληρή επιστημονική φαντασία, την πολιτική συνωμοσία και διαθέτει έντονη δράση και σεξουαλική εξερεύνηση. 

Το Ghost in the Shell καταπιάνεται με τα όρια μεταξύ της εικονικής πραγματικότητας και του υπαρκτού κόσμου, καθώς και την ιδέα ενός κόσμου, στον οποίο, η τεχνητή νοημοσύνη, συνεχώς, εξελίσσεται. 

Είναι σημαντικό, επίσης, να αναφερθεί πως η ταινία αποτέλεσε και έμπνευση για τους αδερφούς Wachowski, οι οποίοι δημιούργησαν, αργότερα, την πολύ γνωστή σε όλους μας ταινία «Matrix». Οι δύο ταινίες, φυσικά, έχουν απίστευτες ομοιότητες.

2. Mary and Max (2009)

Η ταινία Mary and Max δημιουργήθηκε με τεχνική καρέ καρέ (stop-motion) από τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Adam Elliot. Πρόκειται για μία μελαγχολική, αληθινή ιστορία για μία παράδοξη φιλία, μέσω αλληλογραφίας, που αναπτύσσεται μεταξύ ενός απομονωμένου κοριτσιού στην Αυστραλία και ενός μοναχικού άνδρα στην Αμερική. 

Η ταινία θίγει με προσεγμένο τρόπο ζητήματα που αφορούν την ανθρώπινη μοναξιά, ενώ η ίδια η ιστορία αποτελεί μια ειλικρινή απόδειξη για τις αρετές της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης σε όλες τις μορφές της.

3. Persepolis (2007)

Κυκλοφόρησε πρώτα ως κόμικ από την Marjane Satrapi και, έπειτα, ως ασπρόμαυρη ταινία, κινουμένων σχεδίων με σκηνοθέτη την ίδια και τον Vincent Paronnaud. 

Το Persepolis περιστρέφεται γύρω από την ζωή και την ωρίμανση μιας νεαρής Ιρανής η οποία, μέσα σε ένα πλαίσιο εμφυλίου πολέμου, απολυταρχικών καθεστώτων και ταξιδιών στην Ευρώπη, προσπαθεί να βρει την ταυτότητά της. 

Η ταινία ισορροπεί, με όμορφο τρόπο, τόσο τα ιστορικά, όσο και τα προσωπικά ζητήματα. Με ένα έξυπνο, χιουμοριστικό αλλά και κυνικό ύφος, κάθε μέρος της ταινίας ξεχειλίζει από μία βαθιά και ισχυρή αίσθηση αλήθειας.

4. Perfect Blue (1997)

Το Perfect Blue, κυκλοφόρησε, αρχικά το 1997, ως το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Satoshi Kon και είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που, συχνά, συγκρίνεται με τα τρομακτικά και αγωνιώδη έργα του Alfred Hitchcock. 

Μιλάει για την ζωή της Mima, μιας πρώην τραγουδίστριας της pop, που αποσύρθηκε και έγινε ηθοποιός, και του πως η αίσθηση της πραγματικότητάς της αρχίζει να κλονίζεται και η ίδια αρχίζει να στοιχειώνεται από το παρελθόν της, όταν καταδιώκεται από έναν εμμονικό φαν. 

Η ταινία παίζει με την αντίληψη των θεατών για το τι είναι πραγματικό και τι είναι μυθοπλασία, με πολλές, έξυπνες μεταβάσεις και παραπλανήσεις που κάνουν την ιστορία εξαιρετικά καθηλωτική.

5. Grave of the Fireflies (1988)

Μπορεί οι ταινίες από Studio Ghibli (Spirited Away, Princess Mononoke, My Neighbor Totoro κ.ά.) να έχουν λατρευτεί από μικρούς και μεγάλους, το Grave of the Fireflies, ωστόσο, με σκηνοθέτη τον Isao Takahata, δεν είναι μία τυπική ταινία Ghibli. 

Η ιστορία μιλάει για ένα αγόρι και τη μικρή του αδερφή, ενώ προσπαθούν να επιβιώσουν τους τελευταίους μήνες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αν και αναφέρεται σε παιδιά, σίγουρα δεν προορίζεται για παιδιά, ενώ η θέασή της είναι δύσκολη, ακόμη και για έναν ενήλικα και, ειδικά, για έναν γονιό. 

Απεικονίζει τις πραγματικές και τραγικές συνέπειες του πολέμου, ενώ ο σκηνοθέτης αξιοποιεί τις εξπρεσιονιστικές ιδιότητες του animation για να δημιουργήσει μία από τις πιο σπαρακτικές ταινίες που φτιάχτηκαν ποτέ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Δύο κινούμενα σχέδια για μικρούς και μεγάλους

Αν, λοιπόν, νόμιζες ότι τα κινούμενα σχέδια είναι απλά ανάλαφρες, παιδικές ταινίες, τότε δες μία από τις παραπάνω. Τα animation μπορούν να μας συγκινήσουν, να μας προβληματίσουν ή, ακόμη, και να μας τρομάξουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι ισάξιες και δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από ταινίες ζωντανής δράσης.

Συντάκτης: Ευρυδίκη Αγάτσα,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.