Ανδρέας Κολίσογλου: Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν είναι ανώτεροι ή κατώτεροι, είναι άνθρωποι!

Συντάκτης: Evelina Petriti

«Τι νοιώθετε όταν σκέφτεστε άτομα με αναπηρία; Τα αποδεχόσαστε; Τα θεωρείτε ενεργά μέλη της κοινωνίας; Πως περιμένουμε να μιλάμε για ισότητα από τη στιγμή που δεν θεωρούμε ενεργά μέλη της κοινωνίας τους ανθρώπους με αναπηρίες;»

Ποιος είναι ο Ανδρέας Κολίσογλου

Ο Ανδρέας Κολίσογλου γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα. Μεγάλωσε στην Πετρούπολη, όπου συνεχίζει να διαμένει μαζί με τη σύζυγό του Βασιλική και αντιμετωπίζει εκ γενετής ένα πρόβλημα κινητικής αναπηρίας. Στο παρελθόν, ιδίως στα μαθητικά χρόνια, ο Ανδρέας υπέστη bullying, εξαιτίας αυτού του προβλήματος. Το bullying και η άγνοια του κόσμου σε ζητήματα αναπηρίας δεν κατάφεραν ωστόσο να μειώσουν την αυτοεκτίμησή του, οδηγώντας τον σε μια αυτοκαταστροφική εσωστρέφεια. Αντιθέτως, τον πείσμωσαν να ριχθεί σε μια διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών ζωής, όχι μόνο για εκείνον, αλλά για όλους τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα θέματα.

Ψυχολογία και Τέχνη: Ένας δραστήριος άνθρωπος

Όντας ένα πνεύμα ανήσυχο, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη λογιστική στράφηκε στην επιστήμη της Ψυχολογίας. Όπως δηλώνει ο ίδιος ήταν μια «αντίδραση στον άψυχο κόσμο των αριθμών, προσπαθώντας να μελετήσω τους μηχανισμούς αποξένωσης από τον “ιδανικό εαυτό” και τις ρομαντικές πτυχές της ζωής

Ανδρέας Κολίσογλου: Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν είναι ανώτεροι ή κατώτεροι, είναι άνθρωποι!

Από το 2002 ασχολείται με το χορό και το θέατρο καθώς θεωρεί πως μέσα από τις παραστατικές τέχνες μπορούν να καταρριφθούν τα κοινωνικά στερεότυπα για την αναπηρία.

Το 2004 συνέβαλε στη δημιουργία της ομάδας χορού “ΔΑΓΙΠΟΛΗ”, ενώ συνεργάστηκε με τη δημοτική αρχή της Πετρούπολης για την συγκρότηση τμήματος πρωινής δημιουργικής απασχόλησης και τμήματος χοροθεατρικής έκφρασης, ανθρώπων με αναπηρίες. Το 2010 με τη βοήθεια του Συλλόγου “Άνθρωπος Ελπίδα Πολιτισμός”, δημιούργησε το τμήμα εκφραστικής κίνησης στη Χαλκίδα. Παράλληλα, προσφέρει εθελοντικές υπηρεσίες σε διάφορους φορείς που σχετίζονται με ζητήματα αναπηρίας.

_____________________

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ζώντας 53 χρόνια με διαβήτη τύπου 1

_____________________

Συνεργάζεται επίσης με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, σε κύκλους σεμιναρίων χορού που απευθύνονται σε πολίτες με αναπηρία ή χωρίς.  Τα σεμινάρια αυτά στοχεύουν στην απόκτηση ή εμβάθυνση των γνώσεων που αφορούν το  δίπτυχο χορός και σώμα με αναπηρία.

Αίτημα για ίση αντιμετώπιση

Πολυγραφότατος ο Κολίσογλου, γράφει άρθρα (τα οποία μπορείτε να βρείτε στο διαδικτυακό του ιστότοπο http://psykapa.gr/psychology/ ), ενώ παράλληλα συμμετέχει σε αρκετές δραστηριότητες με στόχο την ενημέρωση αλλά και τη στηλίτευση των διακρίσεων και του κοινωνικού αποκλεισμού  που υφίστανται οι πολίτες με αναπηρία στη σύγχρονη Ελλάδα λόγω της έλλειψης των  κατάλληλων υποδομών.

Χαρακτηριστική είναι η ομιλία του στην εκδήλωση του Πανευβοϊκού Συλλόγου “Άνθρωπος-Ελπίδα-Πολιτισμός”, η οποία πραγματοποιήθηκε στο σύγχρονο συνεδριακό κέντρο της Π.Ε. Εύβοιας. Η ομιλία αυτή καθήλωσε όχι μόνο όσους παρευρίσκονταν στην εκδήλωση, αλλά και όσους την παρακολουθήσαν διαδικτυακά. Δείτε τη σχετική ομιλία στο παρακάτω βίντεο:

Ο Ανδρέας κλήθηκε να μιλήσει για τα εμπόδια που συχνά πυκνά αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με αναπηρία. Ο χώρος όμως διεξαγωγής της εκδήλωσης, δεν ενδείκνυται για το εκ γενετής πρόβλημα περιορισμένης κινητικότητας των κάτω άκρων που αντιμετωπίζει. Στα τέσσερα κατέβηκε τα σκαλοπάτια του διαδρόμου μεταξύ των καθισμάτων  για να φτάσει στην υπερυψωμένη σκηνή.

«Θα δούμε ένα δείγμα προσβασιμότητας… Θα μάθουμε πως ο άνθρωπος από τα τέσσερα πήγε στα δύο πόδια…. Καθώς περπατώ  αναρωτιέμαι… Αυτοί που το χτίσανε το συγκεκριμένο κτίριο, που είναι σχετικά πρόσφατο, δεν είχαν άνθρωπο που έσπασε το πόδι του; Έναν άνθρωπο σε μεγάλη ηλικία;  Έναν άνθρωπο με αναπηρία; Αυτή είναι η σύγχρονη Ελλάδα!»

Οι άνθρωποι με αναπηρία ως ενεργά μέλη της κοινωνίας

« Θέλω να σκεφτείτε λίγο, έχετε άνθρωπο με αναπηρία στο οικογενειακό σας περιβάλλον; Στο συγγενικό σας;  Τι νοιώθετε όταν σκέφτεστε άτομα με αναπηρία; Τα αποδεχόσαστε; Τα θεωρείτε ενεργά μέλη της κοινωνίας; Θα ‘θελα να κάνω μια ερώτηση στους διοικούντες αυτής της πόλης και κάθε πόλης… Πόσους ανθρώπους με αναπηρία έχουν στο δυναμικό τους, που τους χρησιμοποιούν ως συμβούλους σε θέματα που αφορούν την αναπηρία. Για τη Χαλκίδα μπορεί να μου απαντήσει κάποιος; Υποθέτω ότι δεν υπάρχει κανένας. Πως περιμένουμε να μιλάμε για ισότητα από τη στιγμή που δεν θεωρούμε ενεργά μέλη της κοινωνίας  τους ανθρώπους με αναπηρίες;»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

Σελίδες: 1 2

Συντάκτης: Evelina Petriti,

Influence:

Storyteller