“Amour”, έντονα συναισθήματα για την ανιδιοτέλεια της αγάπης
Ένας σύγχρονος ύμνος στη δύναμη της αγάπης είναι η γαλλόφωνη ταινία Amour. Δεν είναι τυχαίο πως απονεμήθηκε στο σκηνοθέτη της, ο Χρυσός Φοίνικας του 65ου Φεστιβάλ Καννών (2012) για τη συγκεκριμένη ταινία, την οποία και παρακολουθήσαμε στην πρεμιέρα της στην Ελλάδα. Ο Mikael Haneke καταφέρνει μέσα από σκοτεινά σκηνικά, αργά πλάνα και μουσική πιάνου να μας βάλει στον ψυχισμό των πρωταγωνιστών. Εντυπωσιακή είναι και η ερμηνεία της Emmanuelle Riva.
Η υπόθεση κινείται γύρω από τη ζωή και τη συμβίωση ενός ζευγαριού υπερηλίκων δασκάλων μουσικής, του George (Jean-Louis Trintignant) και της Anne (Emmanuelle Riva). Το ζευγάρι φαντάζει ιδανικό, μέχρι που ένα απρόσμενο γεγονός θα το βάλει σε δοκιμασίες. Η Anne παθαίνει εγκεφαλικό επεισόδιο, αρρωσταίνει βαριά, παραλύει από την μια πλευρά και η σχέση τους δοκιμάζεται. Η έντονη επιθυμία για εγκατάλειψη εξαιτίας της κατάπτωσης είναι αυτή που φέρνει και το σύζυγό της σε δύσκολη θέση. Όμως αποδεικνύεται πως η συμπαράσταση και η αφοσίωση δεν είναι συμπεριφορές εγωιστικές και η αγάπη δεν είναι απλά διέξοδος της μοναξιάς.
Ο σκηνοθέτης της ταινίας παρουσιάζει στο κοινό παρά το χαρακτηριστικό του σκοτεινό σκηνικό, τα όρια της αγάπης δύο ανθρώπων. Μπορεί ο Haneke να «ψυχοπλακώνει» και να ρίχνει τη διάθεση των θεατών με την ωμή παρουσίαση (όπως άλλωστε συνηθίζει) των προβλημάτων υγείας, όμως είναι στο χέρι του καθενός να ανακαλύψει την πραγματική αξία της αγάπης. Τα αργά και λεπτομερή πλάνα, η καταθλιπτική ατμόσφαιρα και οι παύσεις στις οποίες μπορεί να υπάρχει πλοκή χωρίς διαλόγους, ίσως κουράσουν αρκετούς. Ωστόσο όπως είδαμε και στο παρελθόν, αυτό είναι μόνιμα το ύφος του σκηνοθέτη (Λευκή Κορδέλα-Χρυσός Φοίνικας 2010) και με τον τρόπο αυτό καταφέρνει να κάνει το κοινό να συμπάσχει με τους ήρωες.
Η ερμηνεία της Emmanuelle Riva στο ρόλο της ηλικιωμένης ετοιμοθάνατης κυρίας είναι εξαιρετική. Τα πλάνα στο καταπονημένο βλέμμα της και οι ατάκες της που δηλώνουν παραίτηση καθηλώνουν. Η ταινία εκτός του βραβείου που έχει ήδη λάβει θεωρείται και φαβορί για Όσκαρ καλύτερης ταινίας μη αγγλόφωνης παραγωγής.
