Αλεξάνδρα Τζάτσου: Η 38χρονη που πέρασε 2η στην Ιατρική Θεσσαλονίκης!

Ένα όνειρο ζωής γίνεται πραγματικότητα μετά από 20 ολόκληρα χρόνια. Η ιστορία της Αλεξάνδρας μας διδάσκει πως τελικά, ποτέ δεν είναι αργά!

Η αποτυχία στις Πανελλήνιες και το μαθητικό όνειρο που μπαίνει σε αναμονή

Η Αλεξάνδρα είναι παιδί μονογονεϊκής οικογένειας. Στα 18 της χρόνια δίνει πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν καταφέρνει να περάσει στη σχολή των ονείρων της, που δεν ήταν άλλη από την Ιατρική. Η οικονομική της κατάσταση δεν της επιτρέπει τότε να κυνηγήσει το όνειρό της, είτε ξαναδίνοντας εξετάσεις είτε φεύγοντας για σπουδές στο εξωτερικό.

Αποφασίζει να σπουδάσει στο ΤΕΙ Ιατρικών Εργαστηρίων και σύντομα ξεκινά να εργάζεται ως βοηθός μικροβιολόγου. Όπως δηλώνει στο ΑΠΕ -ΜΠΕ: «Ένιωσα μεγάλη απογοήτευση  όταν το 1998 δεν τα κατάφερα στις εξετάσεις και έβλεπα γνωστούς και φίλους μου να έχουν την ευκαιρία και τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους φεύγοντας στο εξωτερικό. Λίγο καιρό μετά έπιασα δουλειά και ξεκίνησε ένας εργασιακός κύκλος στην ζωή μου, αλλά δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό μου η ιδέα να σπουδάσω στο πανεπιστήμιο».

Η μεγάλη απόφαση

Ήταν το 2016 όταν η Αλεξάνδρα αποφασίζει να κυνηγήσει το όνειρο. Γράφεται στο 2^ο ΕΠΑΛ Κοζάνης ως κανονική μαθήτρια συμμετέχοντας στα πρωινά τμήματα του σχολείου. Ωστόσο, παράλληλα έπρεπε να εργάζεται. Όπως δηλώνει: «Ευτυχώς οι εργοδότες μου με στήριξαν σε αυτή μου την προσπάθεια,  επέλεξα την απογευματινή βάρδια κι έτσι μετά το σχολείο πήγαινα κατευθείαν για δουλειά μέχρι τις εννέα το βράδυ». Με τη βοήθεια λοιπόν των εργοδοτών της αλλάζει το ωράριο εργασίας της ώστε να μπορεί να είναι συνεπής στις παλιές και τις νέες της υποχρεώσεις.

Η δύσκολη καθημερινότητα

Φυσικά το να συνδυάσει κάποιος εργασία και σπουδές με επιτυχία είναι ένα αρκετά δύσκολο εγχείρημα. Παρόλο που η Αλεξάνδρα στάθηκε τυχερή έχοντας τους εργοδότες της στο πλευρό της, η γεμάτη καθημερινότητά της δοκίμαζε πολλές φορές τα όρια της αντοχής της. Δεν έλειψαν μάλιστα οι στιγμές που αναρωτήθηκε αν αξίζει τόσος κόπος και αν θα  καταφέρει τελικά να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

«Το ωράριο ήταν εξαντλητικό, έφευγα στις 07.30 το πρωί και επέστρεφα στο σπίτι στις 21.30 το βράδυ. Κανονική μαθήτρια το πρωί και συνεπής εργαζόμενη από το μεσημέρι και μετά σ’ ένα πολύ απαιτητικό περιβάλλον εργασίας».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΛΙΔΑ

Συντάκτης: Evelina Petriti,

Influence:

Storyteller