4 προτάσεις βιβλίων για ανάγνωση το καλοκαίρι

Συντάκτης: Μαρία Γραββάνη

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από μερικές στιγμές χαλάρωσης στην παραλία με ένα συναρπαστικό βιβλίο! Υπάρχει τεράστια ποικιλία βιβλίων που ανταποκρίνονται στις επιλογές όλων των αναγνωστών. Αν δεν έχετε επιλέξει κάποιο βιβλίο, οι προτάσεις που ακολουθούν ίσως σας βοηθήσουν.

Η ανάγνωση βιβλίων είναι μία ευχάριστη ενασχόληση και συμβάλλει στην πνευματική καλλιέργεια κάθε ανθρώπου. Η συστηματική ανάγνωση βιβλίων δεν οδηγεί τους αναγνώστες μόνο στην ανακάλυψη νέων τόπων και εννοιών, αλλά, όπως έχει αποδειχθεί επιστημονικά, ωφελεί και τον νου, μειώνοντας τις πιθανότητες εκδήλωσης άνοιας. Μία νέα επιστημονική έρευνα του Πανεπιστημίου του Yale συνδέει το διάβασμα με την αύξηση της διάρκειας ζωής ενός ανθρώπου.

Φέτος κυκλοφόρησαν πολλά βιβλία τα οποία αξίζει κανείς να διαβάσει και να χαθεί μέσα στις λογοτεχνικές τους σελίδες. Ακολουθούν μερικές προτάσεις για ανάγνωση:

  1. “Ο βασιλιάς της” – Χρήστος Χωμενίδης

Ο Χ. Χωμενίδης αποτυπώνει στο εν λόγω μυθιστόρημα την κατάθεση ψυχής του Μενέλαου, τη δική του οπτική: όσα αισθάνθηκε ο δευτερότοκος γιος του Ατρέα, όταν σε ηλικία τεσσάρων ετών, είδε τον πατέρα του να ξεψυχά άδικα και τη θέση του στον θρόνο και στην αγκαλιά της μητέρας του να παίρνει, εν μία νυκτί, ο Θυέστης· όσα ένιωσε καθώς ο Βάκης φυγάδευε εκείνον και τον Αγαμέμνονα στην υπέροχη Πιτυούσα, μυώντας τον σε μια μοναδική καθημερινότητα, σε έναν ήρεμο και γαλήνιο τρόπο ζωής· όσα βίωσε μέσα από τις περιπλανήσεις του στην Ελλάδα ως γιατρός, καθώς πειραματιζόταν με τις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων. Και, φυσικά, όσα συνέβησαν από την ημέρα που αντίκρισε την Ελένη και αποφάσισε να γίνει “Ο βασιλιάς της”· για πάντα· χωρίς όρους και συμβάσεις· χωρίς δεύτερες σκέψεις και φόβο, ταμπού και μελλοντικά πλάνα. Ένα ευφυέστατο λογοτεχνικό έργο που αξίζει κανείς διαβάσει.

  1. “Το Δώρο 1 & 2” – Στέφανος Ξενάκης

Δύο βιβλία που μας υπενθυμίζουν το Δώρο της ζωής. “Το Δώρο”΄ εκτυλίσσεται μέσα από μια σειρά καθημερινών ιστοριών, μια σειρά θαυμάτων που συμβαίνουν σε όλους μας· αυτά που συχνά τα προσπερνάμε. Διαβάζοντας τη μία ιστορία μετά την άλλη, αργά αλλά σταθερά, θα βυθιστείς στον εσωτερικό σου κόσμο, θα αναμετρηθείς με τις αποφάσεις που έχεις πάρει, με τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεσαι, με τον τρόπο με τον οποίο ζεις. Και δεν θα ξεχάσεις ούτε στιγμή ότι η ζωή η ίδια είναι Δώρο.

  1. “Απόλυτη αγάπη μου” – Γκαμπριέλ Τάλλεντ

Στα δεκατέσσερά της, η Τερτλ Άλβεστον περιφέρεται στα δάση κατά µήκος της ακτής της βόρειας Καλιφόρνιας. Τα ποτάµια, οι λιµνούλες που σχηµατίζει η παλίρροια, τα βραχώδη νησάκια είναι τα στέκια, οι κρυψώνες, τα καταφύγιά της. Μπορεί να περιπλανιέται χιλιόµετρα ολόκληρα. Όµως, ενώ ο φυσικός κόσµος γύρω της είναι αχανής, το προσωπικό της σύµπαν είναι στενό, ασφυκτικό, επικίνδυνο. Η Τερτλ έχει µεγαλώσει µέσα στην αποµόνωση µετά τον θάνατο της µητέρας της, υπό την απόλυτη κυριαρχία του πατέρα της, ενός µονοµανούς αντισυστηµικού που προετοιµάζεται για την επερχόµενη περιβαλλοντική καταστροφή, ενός άντρα µε εντυπωσιακή ευγλωττία, που εντελώς απρόβλεπτα γίνεται βίαιος και τροµακτικός. Η ζωή της Τερτλ περιορίζεται στο σχολείο, όπου όχι µόνο δεν καταφέρνει να δηµιουργήσει φιλίες, αλλά συστηµατικά αποµακρύνει οποιονδήποτε επιχειρεί να την πλησιάσει, στις συναντήσεις µε τον γέρο παππού της και στις νύχτες που περνάει µε τον διαταραγµένο πατέρα της. Και τότε, η Τερτλ συναντάει τον Τζέικοµπ, ένα λίγο µεγαλύτερό της αγόρι, που περνάει τον καιρό του κάνοντας αστεία και καταστρώνοντας απίθανα σχέδια για τη σωτηρία του κόσµου, περιτριγυρισµένος από φίλους και τη στοργική του οικογένεια. Δεν µοιάζει µε κανέναν από όσους έχει ως τότε συναντήσει και αντιπροσωπεύει την κοινωνία που ο πατέρας της χλευάζει και περιφρονεί. Σιγά-σιγά η Τερτλ αντιλαµβάνεται ότι υπάρχει ένας άλλος κόσµος γύρω της και ότι η ζωή της στο σπίτι δεν είναι ούτε ασφαλής ούτε βιώσιµη. Η “Απόλυτη αγάπη µου” είναι ένα σπουδαίο, θαρραλέο και συγκινητικό µυθιστόρηµα, που σηµατοδοτεί το ξεκίνηµα ενός εξαιρετικού νέου συγγραφέα.

  1. “Τα τελευταία μου λόγια” – Santiago H. Amigorena

2086: το τέλος του κόσμου. Η Ακρόπολη της Αθήνας είναι το έσχατο καταφύγιο για δύο εναπομείναντες ανθρώπους, τον νεαρό αφηγητή και έναν υπεραιωνόβιο άνδρα ονόματι Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Ο Σαίξπηρ θυμάται πώς ήταν ο κόσμος όταν οι άνθρωποι μπορούσαν ακόμη να χαίρονται τη ζωή. Με οδηγό τις αναμνήσεις τους και αναφορές σε μεγάλους συγγραφείς, οι δύο τελευταίοι άνθρωποι προσπαθούν να ανακαλύψουν τις αιτίες του αφανισμού. Χρειάζεται άραγε η απόλυτη καταστροφή, για να μπορέσει ο άνθρωπος να ευαισθητοποιηθεί από την ομορφιά ενός απλού ρόδου; Ένα βιβλίο αριστοτεχνικά γραμμένο που μας καλεί να προβληματιστούμε για το τι θεωρούμε δεδομένο σε αυτήν τη ζωή.

Συντάκτης: Μαρία Γραββάνη,

Influence:

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.