Ένα παιδί με αυτισμό διατρέχει πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να πέσει θύμα εκφοβισμού σε σχέση με τους υπόλοιπους συμμαθητές του και …
Ζωή και αυτισμός
Ο αυτισμός είναι μια σοβαρή αναπτυξιακή διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία, όπως επίσης και από περιορισμένη, επαναλαμβανόμενη και στερεότυπη συμπεριφορά.
Πρόκειται για μια σοβαρή νεύρο-ψυχολογική διαταραχή, που διαρκεί μια ολόκληρη ζωή και εμφανίζεται από τη γέννηση του παιδιού. Ο αυτισμός δεν είναι ψυχιατρική νόσος. Εντάσσεται στην κατηγορία των διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών.
Ο αυτισμός προσβάλλει ένα στα 150 παιδιά στις ΗΠΑ. Υπολογίζεται ότι 1,5 εκατομμύριο Αμερικανοί ίσως να έχουν αυτισμό. Στην Ελλάδα έρευνες έχουν δείξει ι ότι τα παιδιά που πάσχουν από αυτισμό ποσοστιαία αυξάνονται.
Η εμφάνιση του αυτισμού στα αγόρια είναι τέσσερις ως πέντε φορές πιο συχνή, δεν υπάρχει δε καμιά διάκριση από πλευράς φυλής, κουλτούρας ή κοινωνικής τάξης.
Η διάγνωση του αυτισμού γίνεται σε παιδιά ηλικίας 18 μηνών μέχρι τεσσάρων ετών, καθώς σ’ αυτή την ηλικία διαπιστώνεται η διαταραχή στην επικοινωνία. Όταν το παιδί συμπληρώσει τα πέντε του χρόνια και συνεχίζει να έχει αυτιστικές συμπεριφορές η διάγνωση ολοκληρώνεται.
Σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι η θεραπευτική παρέμβαση πρέπει να ξεκινά άμεσα. Το παιδί με αυτισμό δεν έχει οπτική επαφή, δεν χαμογελά, ούτε ανταποκρίνεται στο όνομά του ή στον τον ήχο μιας γνώριμης φωνής. Δεν δείχνει με τα χέρια του, δεν χαιρετάει και δεν χρησιμοποιεί χειρονομίες για να επικοινωνεί. Οι διάφοροι θόρυβοι είναι ο τρόπος για να κερδίσει την προσοχή των ανθρώπων γύρω του, δεν ανταποκρίνεται στα χάδια και δεν μιμείται κινήσεις και εκφράσεις του προσώπου όσο είναι κοντά.
Σημαντικό εύρημα που οδηγεί στη διάγνωση του αυτισμού είναι όταν ένα παιδί δεν λέει λέξεις, ενώ έχει συμπληρώσει τον 16ο μήνα τη ζωή του. Στα δύο του χρόνια δεν μπορεί να εκφράσει φράσεις που δεν έχουν μίμηση ή επανάληψη.
Τα αυτιστικά παιδιά δεν παίζουν με άλλα παιδιά, δεν χρησιμοποιούν τα παιχνίδια με δημιουργικούς τρόπους, δεν φτιάχνουν φανταστικά σενάρια για να παίξουν.
Όταν μιλούν, τελειώνουν κάθε φράση σαν ερώτηση, επαναλαμβάνουν φράσεις ξανά και ξανά και δυσκολεύονται σε οποιεσδήποτε αλλαγές στο πρόγραμμα στο περιβάλλον.
Οι μελέτες που αφορούν στον αυτισμό είναι πάρα πολλές, αλλά οι ειδικοί δεν έχουν βρει κάποια θεραπεία.
Υπάρχει η δυνατότητα να βελτιωθεί η εικόνα ενός παιδιού με αυτισμό μέσα από τη λογοθεραπεία και άλλες μεθόδους ανάπτυξης, αλλά το πρόβλημα του αυτισμού παραμένει δια βίου.
Τα παιδιά με αυτισμό και κυρίως εκείνα με το μπορεί να αναπτύξουν ένα εμμονικό ενδιαφέρον για κάποιο χόμπι ή κάποια απασχόληση. Με την κατάλληλη εξάσκηση υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα άτομα αυτά να γίνουν αυθεντίες στον τομέα τον οποίο έχουν επιλέξει, και σε κάθε περίπτωση δεν μπορώ να καλλιεργηθούν ώστε να αποτελέσουν πεδία εργασίας και σπουδής για τα άτομα αυτά.
Για να μπορέσει να υπάρξει μια καλύτερη προσαρμογή των ατόμων με αυτισμό στο κοινωνικό περιβάλλον έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι αντιμετώπισης.
- Η ψυχοδυναμική αντιμετώπιση έχει σαν στόχο να βοηθήσει να αντιμετωπίσουν προβλήματα όπως οι φοβίες, το άγχος, οι εμμονές και να προσφέρει στήριξη στην οικογένεια.
- Η βιολογική αντιμετώπιση αφορά στη μείωση των συμπτωμάτων που παρουσιάζουν τα άτομα με αυτισμό και περισσότερο σε περιπτώσεις υπερκινητικότητας και επιθετικότητας.
- Η συμπεριφορική αντιμετώπιση έχει σαν στόχο την επανάληψη θετικών συμπεριφορών και την μείωση των αρνητικών συμπεριφορών. Επίσης υπάρχουν πολλά προγράμματα ανάπτυξης δεξιοτήτων επικοινωνίας καθώς και δραστηριοτήτων ένταξης σε ένα πρόγραμμα καθημερινό. Το περιβάλλον όπου ζει ένα αυτιστικό άτομο πρέπει να είναι ασφαλές και απόλυτα προβλέψιμο να μην υπάρχουν μεταβολές και ξαφνικές αλλαγές ούτε στο περιβάλλον και στο πρόγραμμα του παιδιού.
Ένα παιδί με αυτισμό δε θα γίνει ποτέ ένα κανονικό παιδί, ό,τι και να σημαίνει κανονικό. Οικογένεια και κοινωνία θα πρέπει να αγκαλιάσουν το αυτιστικό παιδί και να δημιουργήσουν το πλαίσιο εκείνο που θα βοηθήσει και θα κάνει καλύτερη την καθημερινότητα ενός αυτιστικού, γιατί όπως κάθε παιδί και το αυτιστικό παιδί μεγαλώνει, γίνεται έφηβος και ενήλικας και θα πρέπει η ανάπτυξη να περνά μέσα από θεραπευτικές διαδικασίες ώστε να μπορέσει να κάνει πράγματα που θα τον διευκολύνουν και θα του δώσουν ένα μικρό ίσως ποσοστό ανεξαρτησίας.
Δύσκολος δρόμος και μια πρόοδος που χτίζεται κάθε ημέρα με μικρά ή μεγαλύτερα βήματα και πολλή αγάπη.
