Βρες το μέτρο σου

Συντάκτης: Ελευθερία Νικολακοπούλου

Υπάρχουν μέρες στην καθημερινή μας ζωή που δεν μπορούμε να αφοσιωθούμε σε τίποτα και άλλες που νιώθουμε έτοιμοι να κατακτήσουμε τα πάντα. Είναι κάτι σύνηθες, καθώς μεγαλώνοντας αποκτούμε αντίληψη και εμπειρία, ξέρουμε πως υπάρχουν δυσκολίες και ξέρουμε πως υπάρχουν ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές. Έχουμε περάσει στο στάδιο που δεχόμαστε πως τίποτα δεν μπορεί να κρατάει για πάντα, ούτε η δυστυχία, ούτε η ευτυχία. Γιατί αλλάζουν οι ανάγκες μας, οι συνθήκες ή και τα θέλω μας.

Καμία φορά ακόμη και οι περιστάσεις είναι μη διαχειρίσιμες, μπορεί να επηρεαζόμαστε και σε σχέση με γεγονότα που αφορούν άτομα του δικού μας κύκλου. Ακόμη και το να βρεθούμε αντιμέτωποι με ένα ζήτημα που δεν έχουμε ξανασυναντήσει μας πανικοβάλλει, μπορεί βέβαια και να το αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο τρόπο.

Πολλές φορές όταν κατορθώνουμε κάποια πράγματα αποκτάμε μεγάλη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές μας και αυτό μας ανεβάζει. Είναι όμορφο συναίσθημα και μας κινητοποιεί για ένα σωρό άλλα σχέδια. Αποκτάμε κίνητρα, θέτουμε στόχους και λειτουργούμε με αφοσίωση. Προφανώς και όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο μπορεί να αποτελεί το πιο μικρό βήμα προς την πιο σωστή κατεύθυνση.

Υπάρχει μία λεπτή γραμμή όμως σε όλα και ένα όριο. Είναι ιδανικό να έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, αλλά πρέπει να υπάρχει και μέτρο. Το να είμαστε καλοί σε κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε το περιθώριο λάθους, ή  ότι δεν θα υπάρχει κάποιος με περισσότερο ταλέντο, ή ακόμη κάποιος που θα το έχει δουλέψει περισσότερο. Σε αυτό το σημείο καλό είναι να το δεχόμαστε αυτό και εάν κάτι πάει καλά να μην υπερεκτιμάμε τον εαυτό μας, διότι σε περίπτωση που θεωρούμε πως είμαστε οι καλύτεροι και εξαιρούμαστε από τους άλλους υπάρχει ο κίνδυνος να αφεθούμε. Να μην προσπαθούμε πια και να μείνουμε στάσιμοι ή ακόμη χειρότερα να γίνουμε νωχελικοί γιατί πιστεύουμε πως πάντα θα αποτελούμε την εξαίρεση σε κάποιο κανόνα. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ένα, όλοι οι άνθρωποι έχουμε δυνατότητες, όλοι είναι καλοί σε κάτι διαφορετικό ή και στο ίδιο πράγμα με εμάς. Είναι καλό να υπάρχει μέτρο σ’ αυτό που σκεφτόμαστε για τις δυνάμεις μας και να μην ξεφύγουμε σε σημείο που να αγγίζει την αλαζονεία.

Μία διαφορετική οπτική κάποιων ανθρώπων που συναντάται συχνά είναι η σκληρή εσωτερική αυτοκριτική. Σίγουρα θα υπάρξουν φορές που δεν θα τα καταφέρουμε σε όλα και είναι αποδεκτό. Όπως επίσης είναι αποδεκτό και να μην είμαστε γνώστες όλων των πραγμάτων. Κανένας άνθρωπος δεν είναι ολόιδιος με τον άλλον, αλλά με μία ευχάριστη ματιά, όλοι έχουμε κοινά. Ακόμη και εάν δεν είμαστε όσο εξαιρετικοί θέλουμε σε κάτι, γίνεται να πάρουμε ό,τι μπορούμε από αυτό.

Είναι ωραίο να σεβόμαστε τον επαγγελματισμό των άλλων, χωρίς όμως αυτό να μας κάνει κακό. Δεν υπάρχει λόγος να συγκρίνουμε συνεχώς τον εαυτό μας με όλους τους άλλους που κατά τη γνώμη μας τα πάνε καλύτερα, ιδανικότερα ή και τέλεια. Γιατί καταλήγουμε να είμαστε πολύ  αυστηροί με τον ίδιο μας τον εαυτό, να απομυθοποιούμε όλες μας τις προσπάθειες, τις δυνατότητες και να ισοπεδώσουμε ό,τι έχουμε καταφέρει.

Είναι σωστό να βρίσκει κανείς το μέτρο του. Μπορούμε να δεχτούμε πως σε κάτι δεν τα έχουμε καταφέρει, ή ακόμη και πως αποτύχαμε. Δεν είναι αρνητικό για το λόγο του ότι μπορούμε να προσπαθήσουμε για κάτι ακόμη περισσότερο, ή μπορούμε να μάθουμε πράγματα. Δηλαδή να βάλουμε ένα πρόγραμμα, να γίνουμε πιο μεθοδικοί. Δεν είμαστε κατώτεροι γιατί δεν τα καταφέραμε με την πρώτη, είμαστε όλοι δυνατοί γιατί έχουμε δυνατότητα επιλογής. Μπορούμε να προσπαθήσουμε ξανά και με μεγαλύτερο ζήλο, χωρίς να τιμωρούμε τον εαυτό μας. Αρκεί να ξέρουμε τι μας αρέσει και τι θέλουμε.

Συντάκτης: Ελευθερία Νικολακοπούλου,

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr.