Οι πιο βάναυσες τακτικές βασανιστηρίων που είχαν επινοηθεί ποτέ στην ιστορία

Συντάκτης: Χριστίνα Γιώτη

Τα βασανιστήρια ήταν μια σκληρή πραγματικότητα για πολλούς άτυχους ανθρώπους. Αλλά το πιο ανησυχητικό γεγονός για την κτηνωδία αυτών των βασανιστηρίων δεν ήταν απλά η ύπαρξή τους, αλλά η διεστραμμένη αίσθηση της δημιουργικότητας (ακόμη και της ευχαρίστησης) στη δημιουργία συσκευών που έχουν σχεδιασθεί για να προκαλούν πόνο. Ας ρίξουμε μια ματιά στις πιο άγριες μεθόδους βασανιστηρίων που επινοήθηκαν ποτέ.

Ο ΤΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ

Είχε σχεδιαστεί στην αρχαία Ελλάδα. Το θύμα θα πρέπει να τοποθετηθεί στο εσωτερικό του ταύρου και να ανάψουν μια φωτιά από κάτω, μέχρι το μέταλλο να γίνει κυριολεκτικά κίτρινο καθώς θερμαίνεται. Το θύμα στη συνέχεια θα ψηθεί σιγά-σιγά μέχρι θανάτου, ενώ ουρλιάζει από τον αβάσταχτο πόνο. Ο ταύρος σκόπιμα είχε σχεδιαστεί για να ενισχύσει τις κραυγές και να κάνει τα θύματα να ακούγονται όταν φωνάζουν σαν το μούγκρισμα ενός ταύρου.

Η ΜΠΑΝΙΕΡΑ

Ο καταδικασθείς θα έπρεπε να τοποθετηθεί σε μία ξύλινη μπανιέρα με μόνο το κεφάλι του απ’ έξω. Μετά από αυτό, ο δήμιος θα χρωμάτιζε το πρόσωπό του με γάλα και μέλι και σύντομα οι μύγες άρχιζαν να τρέφονται. Μετά από μερικές ημέρες, σκουλήκια θα καταβρόχθιζαν το σώμα, καθώς θα σάπιζε ζωντανός.

ΑΝΑΣΚΟΛΟΠΙΣΜΟΣ

Ένας από τους φοβερότερους και αγριότερους τρόπους εκτέλεσης, όπου ο κατάδικος κυριολεκτικά σουβλίζεται σ’ ένα ξύλινο ή μεταλλικό πάσσαλο από το βάρος του. Στην Ευρώπη το σούβλισμα χρησιμοποιήθηκε κατά το Μεσαίωνα. Γνωστός είναι ο θρύλος του Βλαντ του Παλουκωτή, που χρησιμοποιούσε εκτεταμένα αυτή τη μέθοδο εκτέλεσης.

ΣΤΑΥΡΩΣΗ

Εφαρμοζόταν στην αρχαιότητα, είναι μία από τις πιο γνωστές μεθόδους εκτέλεσης, λόγω της σταύρωσης του Ιησού Χριστού. Πρόκειται για μια σκόπιμα αργή και επίπονη εκτέλεση, καθώς το πρόσωπο που έχει καταδικαστεί είναι δεμένο ή καρφωμένο σε ένα μεγάλο ξύλινο σταυρό και τον αφήνουν κρεμασμένο μέχρι να πεθάνει, αυτή η διαδικασία διαρκούσε συνήθως μέρες.

ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΣ

Η γκιλοτίνα (όπως είναι περισσότερο γνωστή) ήταν μία από τις πιο διαβόητες μορφές εκτελέσεων. Είναι ένα μηχανικό όργανο που αποτελείτο από μια κοφτερή λεπίδα που συνδεόταν με ένα σχοινί. Το κεφάλι του θύματος τοποθετούνταν στο μέσον του πλαισίου, όπου η λεπίδα έπεφτε, αποκόπτοντας το κεφάλι του θύματος από το σώμα. Δεδομένου ότι ο αποκεφαλισμός θεωρήθηκε ότι είναι μια άμεση και ανώδυνη εκδήλωση (τουλάχιστον λιγότερο επώδυνη από τις άλλες μεθόδους βασανιστηρίων), θεωρούταν η πιο ανθρώπινη μέθοδος εκτέλεσης.

Ο ΑΡΟΥΡΑΙΟΣ ΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ

Μια από τις πιο σαδιστικές τεχνικές βασανιστηρίων. Ένα κλουβί με μια ανοικτή πλευρά δεμένο πάνω στο σώμα του θύματος.  Γέμιζαν με μεγάλα τρωκτικά το κλουβί και με ένα θερμαντικό στοιχείο ζέσταιναν την άλλη πλευρά του κλουβιού. Το φυσικό ένστικτο των τρωκτικών τους οδηγούσε να εγκαταλείψουν την έντονη θερμότητα. Για να ξεφύγουν έσκαβαν μέσα από το σώμα του θύματος με μοιραία αποτελέσματα.

ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΑΠΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ

Τα παπούτσια τσιμέντου εισήχθησαν από την αμερικανική μαφία και εκτελούνταν σε εχθρούς, προδότες και κατασκόπους. Τοποθετούσαν τα πόδια τους μέσα σε υγρό τσιμέντο και μόλις στέγνωνε, το θύμα θα έπρεπε να πέσει ζωντανός σε ένα ποτάμι ή σε κάποια θάλασσα.

Η ΚΑΡΕΚΛΑ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΎ

Γνωστή και ως η καρέκλα του Ιούδα, ήταν μια από τις πιο φρικτές και επίπονες μεθόδους βασανισμού, είχε εφευρεθεί και εκείνη κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Τα βασανιστήρια με την καρέκλα επικράτησαν στην Ευρώπη μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Η συγκεκριμένη καρέκλα είχε πάνω της εκατοντάδες ή και χιλιάδες καρφιά, που σε πολλές περιπτώσεις, ήταν πυρακτωμένα, κάνοντας το βασανιστήριο πιο επώδυνο.

Ο ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΜΕ ΠΡΙΟΝΙ

Στη μέθοδο αυτή, το θύμα ήταν κρεμασμένο ανάποδα και διαμελιζόταν αργά αργά από τους δήμιους μέχρι να πεθάνει από αιμορραγία. Οι περισσότεροι άνθρωποι  που πέρναγαν από αυτόν τον βασανισμό συνήθως κόβονταν μέχρι την κοιλιακή χώρα.

ΣΙΔΗΡΑ ΚΟΡΗ (IRON MAIDEN)

Μία όρθια, μεταλλική σαρκοφάγος που στο εσωτερικό είχε μεγάλα καρφιά, τα οποία τρυπούσαν το κορμί, αλλά δεν προκαλούσαν ακαριαίο θάνατο. Όποιος βρισκόταν μέσα θα πέθαινε, αργά και βασανιστικά.

Διαβάζοντας αυτά τα φρικτά που συνέβαιναν τα παλιότερα χρόνια, ακόμα έχετε διάθεση να γκρινιάξετε για τις δυσκολίες που βιώνετε σήμερα; Μήπως τελικά προοδεύει η κοινωνία, αλλά δεν το εκτιμάμε όσο θα έπρεπε;

Συντάκτης: Χριστίνα Γιώτη,

Αρθρογράφος του flowmagazine.gr