Το πρόβλημα με το να δίνουμε συμβουλές

Συντάκτης: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Influence:

Όλοι μας έχουμε πέσε κάποιες φορές στην παγίδα του να δώσουμε ή να πάρουμε συμβουλές από άλλους. Θεωρούμε πως με αυτό τον τρόπο θα βοηθήσουμε κάποιον να απεγκλωβιστεί από μία άσχημη κατάσταση ή πολλές φορές απλώς θέλουμε να δείξουμε το πόσες πολλές γνώσεις έχουμε σε ένα θέμα (συμβαίνει και αυτό)! Πόσο καλό όμως κάνουν, τελικά, αυτές οι πολύτιμες συμβουλές;

Βοηθάει τελικά το να δίνουμε συμβουλές;

Οι περισσότεροι άνθρωποι αναλαμβάνουν το ρόλο του συμβουλάτορα, ακόμα και αν δεν είναι οι γνώστες του θέματος στο οποίο μπορεί να αντιμετωπίζει πρόβλημα κάποιος. Κατά τραγική ειρωνεία, όταν οι ίδιοι έχουν προβλήματα, δεν μπορούν να βρουν με την ίδια ευκολία λύσεις, όπως στα θέματα των άλλων! Το ερώτημα όμως, είναι: βοηθάνε, τελικά, οι συμβουλές;

Τις περισσότερες φορές, ένας άνθρωπος που μας πλησιάζει και μας μιλάει για το πρόβλημά του, δεν επιθυμεί να βρει κάποιον ώστε να του το παίξει παντογνώστης και να τον καθοδηγήσει με λύσεις και συμβουλές. Επιθυμεί να βγάλει από μέσα του όλα αυτά που τον πονάνε, να αισθανθεί ένα χέρι να τον ακουμπάει και να τον βεβαιώνει πως όλα στο τέλος θα πάνε καλά.

Η πονεμένη ψυχή δεν έχει ανάγκη από συμβουλάτορες, αλλά από μία αγκαλιά, ένα χαμόγελο, ένα χάδι. Ο άνθρωπος που πονάει έχει περισσότερο ανάγκη από αυτά και όχι από σκόρπιες συμβουλές. Για αυτό είναι καλύτερο να εκπαιδευτούμε στο να ακούμε για να συμπονέσουμε και να συναισθανθούμε, όχι να ακούμε απλώς για να είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε. Αυτό είναι κάτι για το οποίο και οι γονείς οι ίδιοι πρέπει να εκπαιδεύσουν τον εαυτό τους; να μην ακούνε τα παιδιά τους μόνο για να απαντήσουν ή για να ασκήσουν κριτική, αλλά για να τα βοηθήσουν να βγάλουν από μέσα τους τα αρνητικά τους συναισθήματα.

Εξαιρώντας όμως αυτό, πόσο ειδήμονες είμαστε τελικά στο να δίνουμε πάντοτε και για όλα συμβουλές; Πώς είμαστε πάντοτε τόσο σίγουροι πως έχουμε απόλυτη γνώση της κατάστασης του άλλου ώστε να τον καθοδηγήσουμε σωστά; Αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας, είτε σωματικό είτε ψυχικό, πώς είναι δυνατόν να θέλουμε να δώσουμε συμβουλές εμείς, αντί να κατευθύνουμε τον άνθρωπο που προβληματίζεται σε έναν ειδικό; Αν ένας άνθρωπος πάσχει από μελαγχολία ή κατάθλιψη είναι καλύτερο να τον ενθαρρύνουμε να επισκεφτεί έναν ειδικό και να το αντιμετωπίσει μαζί του.

Τελικό συμπέρασμα

Είναι καλύτερο να συμπονούμε και να δείχνουμε αγάπη σε μία πονεμένη καρδιά, παρά να την βομβαρδίζουμε διαρκώς με συμβουλές, καθοδηγήσεις και παραινέσεις. Μία αγκαλιά, ένα σε αγαπώ και η προσπάθεια να τον ενθαρρύνουμε μπορεί να αποβεί τελικά περισσότερο λυτρωτική από την καθοδήγηση στο τι πρέπει να κάνει.

Συντάκτης: Μαρία Σκαμπαρδώνη,

Influence:

Δημοσιογράφος στο επάγγελμα, προσπαθώ μέσω της γραφής μου για τη διερεύνηση της αλήθειας. Γνώστρια της Αγγλικής και της Γαλλικής γλώσσας…