Τι ν’ αποφεύγουμε ως γονείς

Συντάκτης: Μαρίνα Σίσκου

Influence:

Ο πολύπλευρος και υπεύθυνος ρόλος του γονιού είναι συχνά, άχαρος. Η αλήθεια είναι ότι συχνά μπορεί ο ρόλος αυτός να είναι πιεστικός. Την ίδια στιγμή, οι απρόβλεπτες αντιδράσεις και η μη αναμενόμενη συμπεριφορά του παιδιού, είναι ικανά να δημιουργήσουν αμηχανία στον γονέα σχετικά με το ποια είναι η συνετή προσέγγιση και αντιμετώπιση μίας κατάστασης.

Δεν σπανίζουν, επίσης, οι παρανοήσεις που αφορούν την ίδια τη σχέση γονιού με το παιδί του. Η κάθε σχέση είναι μοναδική και επίσης, παρόμοιες καταστάσεις ή συμπεριφορές μπορεί να γεννήσουν εντελώς διαφορετικές αντιδράσεις.

Παρατηρούνται ωστόσο κοινές τάσεις και δυναμικές οι οποίες διατρέχουν την αναντικατάστατη σχέση γονέα- παιδιού, ανάλογα με το ηλικιακό και αναπτυξιακό στάδιο που βρίσκεται το παιδί.

Η αντίληψη ενός παιδιού ίσως είναι ανώριμη ακόμη να συλλάβει το μεγαλείο της αγάπης και τις προθέσεις του γονιού, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνονται ορισμένα κακώς κείμενα. Ορισμένα λάθη που μπορούν να διορθωθούν και να ωφελήσουν τους δεσμούς της οικογένειας και το ίδιο το παιδί ως προσωπικότητα.

Τι ν’ αποφεύγουμε ως γονείς

  1. Δεν αφήνετε το παιδί σας να μιλήσει

Συμβαίνει ένας γονέας να μιλά ο ίδιος, όταν στην πραγματικότητα κάποιος τρίτος έχει απευθύνει μία ερώτηση στο παιδί. Όταν κάποιος τρίτος μιλά στο παιδί σας, ιδιαίτερα σε μικρή ηλικία, όπως για παράδειγμα όταν το ρωτά σχετικά με το όνομα ή το σχολείο του, ο στόχος δεν είναι ποτέ η οποιαδήποτε απάντηση στον τρίτο άνθρωπο. Περισσότερο καλλιεργείται η κοινωνικοποίηση του παιδιού και, μαζί με αυτήν, οι κοινωνικές του δεξιότητες, όπως είναι η αίσθηση της αυτονομίας και της αυτοπεποίθησης. Το παιδί είναι μία αυτοτελής προσωπικότητα, την εξέλιξη της οποίας ο γονιός είναι παρών για να ενθαρρύνει. Όταν λοιπόν ο γονέας αντικαθιστά τη φωνή του παιδιού του, αυτό μπορεί να οδηγήσει στην αίσθηση της ανικανότητας να σας μιμηθεί- πράγμα εξ’ ορισμού αδύνατον- και έτσι να οδηγηθεί στην ανάπτυξη της ανασφάλειας, της αναποφασιστικότητας, έλλειμμα αυτοεκτίμησης.

  1. Προσπαθώντας να γίνουμε «φίλοι»

Καθένας από τους δύο γονείς είναι, στα μάτια του παιδιού του ένας κανονικός ήρωας. Η μαμά και ο μπαμπάς είναι τα σημαντικότερα πρόσωπα στη ζωή ενός παιδιού και η σπουδαιότητά τους είναι ακλόνητη.

Ακόμη και όταν το παιδί σάς αγνοεί ή σάς παρακούει και αντιμιλά, ακόμη και τότε δεν τίθεται ζήτημα της αγάπης του προς τους γονείς του.

Η εμπιστοσύνη, η ασφάλεια και η σταθερότητα είναι αξίες και αισθήσεις που εμπνέονται μέσα από τις γονεϊκές φιγούρες, και όχι μέσα από τις φιλικές συναναστροφές.

Οι γονείς μην υποβαθμίζετε τον σπουδαίο αυτό ρόλο στην προσπάθεια ν΄ αντιμετωπίσετε την πρόσκαιρη ενδεχομένως κρίση ή εσωστρέφεια του παιδιού σας.

(διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στην επόμενη σελίδα)

Σελίδες: 1 2 3

Συντάκτης: Μαρίνα Σίσκου,

Influence:

Σπούδασα Αγγλική Φιλολογία και εργάζομαι ως εκπαιδευτικός, μεταφράστρια και επιμελήτρια κειμένων…