Μίμης Πλέσσας-Γιώργος Θεοφάνους, «Οι δρόμοι μας», «Μαθητής και δάσκαλος» δίνουν ρεσιτάλ ήθους και ταλέντου

Συντάκτης: Ιωάννα Καλεμίδου

Influence:

Στην μεγάλη αίθουσα του κατάμεστου Παλλάς τα φώτα χαμηλώνουν. Στο βάθος της σκηνής μια μεγάλη πανσέληνος, άλλοτε κόκκινη κι άλλοτε μπλε,  δίνει την αίσθηση μιας καλοκαιρινής βραδιάς γεμάτης νοσταλγία και διάχυτο ρομαντισμό. Από κάτω η ορχήστρα δίνει το έναυσμα μιας βραδιάς που έπεται να είναι αλησμόνητη. Λίγο πιο μπροστά και στα δύο άκρα της σκηνής, τοποθετημένα δύο μεγάλα μαύρα πιάνα. Ο κύριος Μίμης Πλέσσας και ο κύριος Γιώργος Θεοφάνους δίνουν μια γεύση στο κοινό με ένα υπέροχο ποτ πουρί γνωστών μας ακουσμάτων. Το μωβ χρώμα των φώτων που λούζει και τους δύο, δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι παίζουν υπό το φως του φεγγαριού. Λες και τα πιάνα είναι τοποθετημένα στον «δρόμο του φεγγαριού». Μαγεία!

Τραγούδια συνυφασμένα με την πορεία των δύο συνθετών, όπως το «Ξημερώνει Κυριακή» και «Κόκκινη Γραμμή» μας προδιαθέτουν για την εξέλιξη της βραδιάς και μας παρασύρουν σε νοερά ταξίδια. Το  εναλλάξ πέρασμα από τα τραγούδια τους ενός στον άλλο, είναι τόσο αρμονικό και ομαλό, που κυλά σαν απαλό χάδι πάνω μας. Στη σκηνή εμφανίζονται δύο ζευγάρια τραγουδιστών, ο Σπύρος Κλείσσας, η Δήμητρα Σταθοπούλου, ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης και η Βάλια Σωμαράκη με έξοχες φωνές, τόσο ταιριαστά μεταξύ τους και φωνητικά και οπτικά και μας ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο, μέσα από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των δύο συνθετών. Η επιλογή του κάθε ζεύγους δε θα μπορούσε να είναι πιο ιδανική και αντιπροσωπευτική για κάθε συνθέτη. Κάποια από τα τραγούδια που ακούμε είναι «πειραγμένα» με latin στοιχεία και μας δίνουν μια διαφορετική ακουστική εμπειρία από αυτήν που χρόνια συνηθίσαμε. Με μεγάλη δυσκολία συγκρατούμαστε για να μην χορέψουμε και η συχνή ενθάρρυνση των καλλιτεχνών για χειροκρότημα μας δυσκολεύει ακόμα περισσότερο.

Λίγο πρίν το τέλος του πρώτου μέρους, επιτυχίες όπως οι «Καμαρούλα μια σταλιά» και «Πού να ‘σαι», ξεσήκωσαν το κοινό, το οποίο με επευφημίες και χειροκροτήματα σιγόνταρε δυναμικά τους ερμηνευτές. Μια γλυκιά παρέμβαση σταμάτησε για λίγο την ροή. Ο κύριος Μίμης Πλέσσας στράφηκε προς το μέρος μας. «Γλυκό το ψωμί όταν το τρως σαν αντίδωρο. Κι αντίδωρο γίνεται μόνο λόγω της αγάπης», είπε απευθυνόμενος στο κοινό με συγκίνηση. Λίγο μετά, με το «Σ’ αγαπώ» του κυρίου Γιώργου Θεοφάνους, ερμηνευμένο από όλους τους τραγουδιστές, φτάνουμε στο τέλος της πρώτης ενότητας.

Κατά τη διάρκεια του ολιγόλεπτου διαλείμματος διακρίνουμε μέσα στο πλήθος, γνωστές προσωπικότητες του χώρου, όπως ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου, η Εύη Δρούτσα και ο ταλαντούχος Τάκης Ζαχαράτος.

Αδημονώντας για το δεύτερο μέρος του προγράμματος, λαμβάνουμε θέσεις και υποδεχόμαστε στη σκηνή τον Στέλιο Διονυσίου, με το «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου».  Μεγάλη έκπληξη της βραδιάς αποτελεί η εμφάνιση της Φωτεινής Δάρρα επί σκηνής σε ερμηνείες κόντρα στις μέχρι πρότινος μουσικές της επιλογές, όπως το «Δεν μιλάμε»  και το «Κόκκινη γραμμή» του Γιώργου Θεοφάνους. Μας κέρδισε χωρίς δεύτερη σκέψη! Τελευταίος εμφανίστηκε ο Κώστας Μακεδόνας, ο οποίος με την ευρηματικότητα και το πηγαίο χιούμορ του μας χάρισε στιγμές γέλιου που ακόμα θυμόμαστε.

Κώστας Μακεδόνας: Να πούμε αυτό το τραγούδι μαέστρο; Θα γίνει μεγάλη επιτυχία!

Μίμης Πλέσσας: Είσαι χριστιανός; Από το στόμα σου και στου Θεού τ’ αφτί! Μόνο πρόσεξε όταν μιλάς για μεγάλο να μην αναφέρεσαι στην ηλικία μου!

Κώστας Μακεδόνας: Επειδή μας περνάς έξι μήνες μαέστρο;…

Μίμης Πλέσσας: Ποιός τον έχει πληρώσει και μου κάνει τέτοια;;;

Με το «Άγαλμα» του κυρίου Μίμη Πλέσσα, υπό την φωνή του Κώστα Μακεδόνα, οδηγούμαστε σιγά σιγά στο τέλος της βραδιάς, με γέλια και γεμάτοι ενέργεια. Στη σκηνή ανεβαίνουν όλοι οι ερμηνευτές και με μία φωνή μας απογειώνουν την διάθεση με τραγούδια όπως το  «Ζωγραφισμένα στο χαρτί» και το «Έχω στενάχωρη καρδιά». Όλοι μαζί πλέον όρθιοι σιγοτραγουδούμε μελωδίες που μπορεί να μην ακούμε συχνά, αλλά σίγουρα  αγαπάμε.

Δε θα ξεχάσουμε και σίγουρα δε μπορούμε να μην αναφέρουμε μία στιγμή που μας εντυπωσίασε. Η υπόκλιση όλων μπροστά από την ορχήστρα μας άφησε άναυδους.  Η ευγένεια και το ήθος και των δύο καλλιτεχνών, δικαιώνουν την διαχρονικότητα και την πορεία τους όλα αυτά τα χρόνια. Η παράσταση δε θα μπορούσε να κλείσει καλύτερα. Η επιβεβαίωση της επιλογής μας είναι ξεκάθαρο σημάδι ότι η μοναδική αυτή συνύπαρξη στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Όπως σωστά τοποθετήθηκε και η Φωτεινή Δάρρα, «Η μουσική δεν έχει όρια» και η αλήθεια είναι πως βρίσκει πάντα τον τρόπο να μας συναρπάζει!

Σας ευχαριστούμε για την βραδιά που μας χαρίσατε Μίμη Πλέσσα και Γιώργο Θεοφάνους. Για αυτή και για όλα τα βράδια που προηγήθηκαν και που μας συντροφεύατε μουσικά.

Συντάκτης: Ιωάννα Καλεμίδου,

Influence:

Μαζί θα περιηγηθούμε στον απύθμενο κόσμο της ψυχολογίας κι όσων παραπλεύρως μας/με απασχολούν και θα προσπαθήσουμε να τα ερμηνεύσουμε και να τα κατανοήσουμε…