Μέχρι τον ουρανό και πίσω: Η σχέση γιαγιάς – εγγονής στο μικροσκόπιο

Συντάκτης: Μαρία Μαθιουδάκη

Influence:

Αυτή τη φορά στο ράφι  της βιβλιοθήκης  της στήλης  «Μικροί Αναγνώστες  εν δράσει» προστέθηκε ένα νέο  παραμύθι, ένα παραμύθι  γεμισμένο με όλη τη λάμψη της αγάπης,  με έντονα συναισθήματα, ζωηρά χρώματα και άφθονες εικόνες.

Το βιβλίο παιδικής λογοτεχνίας της συγγραφέως  Αλεξίας Βερνίκου, από τις εκδόσεις  Ίκαρος«Μέχρι τον Ουρανό και πίσω» αναδεικνύει τη σημασία της παρουσίας της γιαγιάς  για  τη ζωή ενός παιδιού, θίγοντας παράλληλα με τρόπο απλό, ρεαλιστικό, αλλά και  συνάμα τόσο τρυφερό, την απώλεια του αγαπημένου αυτού προσώπου.

Η  γλυκιά της φωνή συνοδεύει τις  ιστορίες  των παιδικών μας  χρόνων.

Κάθε ιστορία της και ένα διαφορετικό μάθημα για τη ζωή

Τα γλυκά της και το φαγητό της πλημμυρίζουν με τα αρώματά τους  το  κυριακάτικο και όχι μόνο τραπέζι.

Η άδολη αγάπη της  και η ζεστή αγκαλιά της  είναι ικανή να αντιμετωπίσει κάθε εφιάλτη, κάθε φόβο μας

Αν και κάποιες φορές  το σώμα της δεν τη βοηθάει να είναι σε πλήρη εγρήγορση, δε λέει ποτέ όχι σε ένα νέο παιχνίδι.

Συχνά δε διστάζει να καλύψει κάποια σκανταλιά και  είναι  πάντοτε σε θέση ετοιμότητας, όταν θέλεις  να της εμπιστευτείς  κάτι.

Είναι το πρόσωπο εκείνο που μπορεί να εκστασιαστεί από ευτυχία, αν αντιληφθεί  ότι  πεινάς, όπως επισήμανε για τη δική του γιαγιά ο Γάλλος φιλόσοφος  Jean-Paul Sartre.

Όλα αυτά και ακόμη περισσότερα συνθέτουν μια γιαγιά!!

Έτσι και η  Έλλη από τη στιγμή της γέννησής της  μεγαλώνει  δίπλα στη γιαγιά της. Παίζει  μαζί της, διαβάζει  μαζί  της,  κοιμάται κοντά της. Η γιαγιά της  είναι  για την Έλλη το καταφύγιό της, ένα καταφύγιο χτισμένο από αγάπη, εμπιστοσύνη και όμορφες στιγμές.  Δίπλα στη γιαγιά μεγαλώνει η Έλλη, δίπλα στην Έλλη μεγαλώνει η γιαγιά και η αγάπη τους ολοένα και ανθίζει και φουντώνει και απλώνεται ∙ μέχρι τον ουρανό και πίσω, τόσο  την αγαπούσε η Έλλη! Μια μέρα όμως η γιαγιά αρρώστησε και δε γύρισε  σπίτι. Τότε η Έλλη κατάλαβε ότι η αγάπη ποτέ δεν μπορεί να πεθάνει, αλλά αντίθετα ενισχύεται και συνεχίζει να ζει μέσα μας, μέσα από  όλες αυτές  τις ωραίες  εικόνες  που φυλάσσουμε σε ένα κουτάκι της καρδιάς μας, τις αναμνήσεις.

Μέσα λοιπόν από την αφήγηση αυτή αναδύεται η σπουδαιότητα της εμπλοκής της γιαγιάς και του παππού για την ανάπτυξη του παιδιού, τα οποία τους έχουν ανάγκη σχεδόν όσο και τους γονείς  τους.  Συνήθως η σχέση τους είναι πιο χαλαρή και γενναιόδωρη από αυτή των γονιών με τα παιδιά τους, καθώς οι παππούδες δεν έχουν τις ευθύνες του γονιού. Μέσα λοιπόν από την παρουσία τους μπορούν να λειτουργήσουν για τα εγγόνια τους, αλλά και για το σύνολο της οικογένειας τους,  ως μια πηγή σταθερότητας και ηρεμίας. Παράλληλα νιώθουν και οι ίδιοι ότι συνεισφέρουν στο μεγάλωμα της νέας γενιάς, ενώ μέσα από τις διηγήσεις  ιστοριών του παρελθόντος βοηθούν το παιδί να διαμορφώσει μια σταθερή ταυτότητα για την οικογένεια του και για τις παραδόσεις.

Σε κάθε περίπτωση τις περισσότερες φορές η σχέση γιαγιάς – εγγονής είναι μια σχέση λατρείας. Ακόμη και μετά το θάνατό της, θα την έχουμε μέσα μας ως έναν από τους πολυτιμότερους θησαυρούς μας, όπως και η Έλλη.

Συντάκτης: Μαρία Μαθιουδάκη,

Influence:

Γεννήθηκα στο Ηράκλειο Κρήτης το 1996. Σπουδάζω στο 4ο έτος του τμήματος Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στην πόλη του Ρεθύμνου…