Hannah Arendt: Σκέψη χωρίς φραγμούς

Συντάκτης: Εβελίνα Πετρίτη

Influence:

Η Hannah Arendt γεννήθηκε στο Ανόβερο της Γερμανίας στις 14 Οκτωβρίου 1906 από Γερμανο-Εβραίους γονείς. Παρόλο που μεγάλωσε τηρώντας τις εβραϊκές παραδόσεις δήλωνε πως δεν αισθάνεται δέσμια καμιάς θρησκείας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης όπου εξειδικεύτηκε στη Φιλοσοφία υπό την επίβλεψη του Karl Jaspers.

Η άνοδος του Hitler στην εξουσία το 1933 ανάγκασε την Arendt να εγκαταλείψει τη Γερμανία. Ένας από τους σταθμούς της ήταν το Παρίσι όπου πέρα από την ακαδημαϊκή και συγγραφική της δραστηριότητα, προσέφερε και κοινωνική εργασία για το γαλλικό παράρτημα της νεολαίας Aliyah. Το ταξίδι της όμως δεν θα σταματούσε εκεί. Το 1940 πετά για τις ΗΠΑ μαζί με το δεύτερό  της σύζυγο Heinrich Bluecher, ποιητή και μαρξιστή φιλόσοφο, μετέπειτα καθηγητή  στο Bard College, καθώς το Παρίσι πέφτει στα χέρια των ναζί.

Στη νέα της πατρίδα αναλαμβάνει το ρόλο της διευθύντριας έρευνας στη Διάσκεψη για τις εβραϊκές σχέσεις, καθώς και τη θέση της αρχισυντάκτριας στην Schocker Books. Διετέλεσε επίσης εκτελεστική γραμματέας της οργάνωσης «Εβραϊκή Πολιτιστική Ανασυγκρότηση» που είχε ως έργο την  ανάκτηση και την αναδιανομή μεγάλου μέρους της  πολιτιστικής κληρονομιάς των Εβραίων της Ευρώπης που λεηλατήθηκε από τους ναζί.

Παρά τα ακαδημαϊκά της διαπιστευτήρια τα πρώτα χρόνια στις ΗΠΑ ήταν δύσκολο για εκείνη να εργαστεί ως ακαδημαϊκός.

Η φήμη της ως συγγραφέως καθιερώθηκε σταθερά το 1951 με τη δημοσίευση του βιβλίου  Οι απαρχές του Ολοκληρωτισμού. Στο εν λόγω έργο αναλύει τις δυο σημαντικότερες μορφές του ολοκληρωτισμού στον 20ο αιώνα- το ναζισμό και τον  σοβιετικό κομμουνισμό- εντοπίζοντας την κοινή τους προέλευση  στον αντισημιτισμό και τον ιμπεριαλισμό του 19ου αιώνα. Η μελέτη αυτή προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στον χώρο της αριστεράς.

Το 1952 βραβεύεται με την υποτροφία Guggenheim. Την επόμενη χρονιά ξεκινά την καριέρα της ως ακαδημαϊκός με διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο της California στο Berkley, στο Πανεπιστήμιο του Chicago, στο Columbia, στο Northwestern, στο Cornell καθώς και σε άλλα πανεπιστήμια πριν τελικά ενταχθεί στο ακαδημαϊκό προσωπικό του New School.

Στο βιβλίο της Η ανθρώπινη Κατάσταση (1958) η φιλόσοφος υποστηρίζει ότι η vita activa (μόχθος, εργασία και πράξη) είναι η θεμελιώδης κατάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης σε αντιδιαστολή με την vita contemplativa (στοχαστική ζωή). Ασκεί μάλιστα κριτική στην κεντρική θέση που κατέχει η οικονομία στην πολιτική, δυσαρεστώντας αυτή τη φορά τους φιλελεύθερους, ενώ παράλληλα στρέφει το ενδιαφέρον της στην αρχαία ελληνική «πόλιν».

Το εαρινό εξάμηνο του 1959, η Arendt επέστρεψε στο Princeton ως επισκέπτρια καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης. Υπήρξε η μόνη γυναίκα που κατείχε το βαθμό της καθηγήτριας στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο. Σε μια συνέντευξή της η Arendt δηλώνει «Δε με ενοχλεί καθόλου το να είμαι γυναίκα- καθηγήτρια, γιατί έχω συνηθίσει αρκετά στο να είμαι γυναίκα»!!!

(διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στην επόμενη σελίδα)

Σελίδες: 1 2

Συντάκτης: Εβελίνα Πετρίτη,

Influence:

Στη διαδικτυακή οικογένεια του Flowmagazine έρχομαι να μοιραστώ σκέψεις και συναισθήματα απέναντι σε πρόσωπα και γεγονότα…