29/03/2017

Οι πληγές μας παράθυρο στο φως

Συντάκτης: Αλεξία Νταλούκα, 17/03/2017

Μελετώντας αρχαία κείμενα συμπεραίνει κανείς πως στον πυρήνα του πνεύματος του βουδισμού βρίσκεται η ιδέα ότι η ζωή είναι ένας αέναος κύκλος αναγεννήσεων (samsara), όπου κυριαρχεί ο πόνος και οι δυσκολίες. Ο νόμος αιτίας - αποτελέσματος (karma) φαίνεται να διαπερνά τη συμπαντική τάξη και η επιθυμία (kama) μοιάζει να είναι η κύρια αιτία του συσσωρευμένου αρνητικού φορτίου.

Ενσωματώνοντας  στοιχεία της βουδιστικής φιλοσοφίας στην καθημερινότητά μας, είμαστε σε θέση να δούμε λίγο πιο καθαρά για ποιο λόγο συμβαίνουν κάποια γεγονότα που εκ πρώτης όψεως δε μας βοηθούν να προχωρήσουμε. Ίσως, για παράδειγμα, νιώθουμε στην παρούσα φάση της ζωής μας εγκλωβισμένοι σε μια σχέση που δεν μας ικανοποιεί άλλο, αντιθέτως απομυζά την ψυχική μας ενέργεια και μας αφήνει στο τέλος της ημέρας μια αίσθηση αδειάσματος και έλλειψης ουσιαστικής επικοινωνίας.  Αν δώσουμε λίγο χώρο και χρόνο στον εαυτό μας να εξερευνήσει την κατάσταση που βιώνουμε, μπορεί να διαπιστώσουμε πως εμείς οι ίδιοι επιτρέπουμε να διαιωνίζεται ο πόνος στη ζωή μας με το να συνεχίζουμε να εμπλεκόμαστε σε αυτήν τη σχέση, ενώ είναι ξεκάθαρο ότι δεν αποτελεί πλέον μια υγιή και ισορροπημένη σύνδεση. Επομένως η έλλειψη αυτό-σεβασμού και ειλικρίνειας απέναντι στον εαυτό μας αλλά και τον/την σύντροφό μας μπορεί να οδηγήσει σε μια τοξική σχέση που βασίζεται στην εξάρτηση και όχι στην αυθεντική επαφή και αγάπη.

Το κάρμα παύει να είναι πλέον μια μυστηριώδης έννοια και αποκτά ένα περισσότερο «απτό» νόημα που μας βοηθά να παίρνουμε την ευθύνη των πράξεών μας και ως εκ τούτου να δρούμε με μεγαλύτερη επίγνωση.

Ένα ακόμα ζήτημα αφορά την έμφυτη τάση του ανθρώπου για αποφυγή του πόνου και την προσήλωσή του στην ευτυχία, μια κατάσταση που συνηθίζουμε να θεωρούμε τόσο φευγαλέα, όσο διαρκεί η ικανοποίηση από ένα ωραίο γεύμα, μια ερωτική συνεύρεση ή από την απόκτηση νέων υλικών αγαθών.  Από τη στιγμή όμως που έρθει η συνειδητοποίηση ότι η ευτυχία είναι η ίδια μας η ουσία (anandamaya kosha), παύει η προσκόλληση στις διαρκώς μεταβαλλόμενες επιθυμίες  που μας αποσπούν από τη μαγεία της στιγμής, από αυτό που συμβαίνει στο εδώ και το τώρα.

Η ιδέα της μη προσκόλλησης κατέχει επίσης ισχυρή θέση στη βουδιστική παράδοση, καθώς πρεσβεύει την απελευθέρωση (moksha) από όλες τις περιοριστικές πεποιθήσεις και στάσεις ζωής οι οποίες αποτελούν ουσιαστικά βαρίδια που οι ίδιοι θέτουμε στον εαυτό μας και μας εμποδίζουν στην πορεία μας αντί να επιπλέουμε αβίαστα στο ποτάμι της ζωής, που καταλήγει στον απέραντο ωκεανό της ύπαρξης.

Η ευτυχία είναι μέσα στα κύτταρά μας, όπως και η συμπόνια για όλα τα όντα καθώς μοιραζόμαστε το φόβο του θανάτου και το αναπόφευκτο τέλος. Έτσι, λοιπόν, αντί να παραπονιόμαστε για τις δυσκολίες, να ενοχοποιούμε τους άλλους και να παραιτούμαστε από τους κάθε λογής αγώνες, μπορούμε να αντλήσουμε δύναμη από την εσώτερη ύπαρξή μας, την αγάπη που φωλιάζει στις καρδιές μας, έχοντας κατά νου πως οι πληγές μας είναι τα στοιχεία που μας δείχνουν το δρόμο, δηλαδή, ποια κομμάτια μας χρειάζονται προσοχή και θεραπεία. Μέσα από αυτές τις πληγές  βρίσκει χώρο το φως για να περάσει, να αναζωογονήσει την ύπαρξή μας και να μας βοηθήσει να ζήσουμε με περισσότερη αυθεντικότητα και αγάπη.


Share |