24/05/2017

Πώς να νικήσετε τη θυματοποίηση

Συντάκτης: Άννα Μοραγλή, 20/09/2016

Δεν είναι λίγες οι φορές που στη ζωή μας, όλοι έχουμε νιώσει  να γινόμαστε  το θύμα των καταστάσεων. Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να θυματοποιούμε τον εαυτό μας με πολλούς τρόπους μέσα στην καθημερινότητα. Φοβόμαστε να πάρουμε τον έλεγχο της ζωής μας, να διεκδικήσουμε αυτά που μας αξίζουν και εν τέλει θα σιωπήσουμε και θα αποφύγουμε με κάθε τρόπο την «σύγκρουση».  Εσύ πόσες φορές «κατάπιες το θυμό σου» και σιώπησες, ενώ το μέσα σου φώναζε να εκφράσεις αυτά που νιώθεις;

Από πού πηγάζει όμως αυτή η συμπεριφορά; Μα φυσικά από τον ίδιο μας τον εαυτό και τον τρόπο που εμείς αποφασίζουμε να διαχειριστούμε μια κατάσταση. Γινόμαστε το θύμα ασυνείδητα και το περιβάλλον μας θα το επιβεβαιώσει αυτό. Εμείς οι ίδιοι πρώτα σταματήσαμε να αγαπάμε τον εαυτό μας και εκεί βρίσκεται η πρωταρχική αιτία του προβλήματος, γιατί η χειρότερη κακοποίηση είναι αυτή που εμείς προκαλούμε  στον εαυτό μας.

Το ψυχολογικό ταξίδι ενός ανθρώπου με δείγματα θυματοποιημένης συμπεριφοράς ξεκινά συνήθως από την παιδική ηλικία. Η θυματοποιημένη συμπεριφορά είναι μια επίκτητη διαδικασία, απόρροια της ανατροφής ενός παιδιού. Οι πεποιθήσεις, τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του ατόμου διαμορφώνονται από τη γέννηση μέχρι τα 7 του χρόνια. Είναι συχνό φαινόμενο παιδιά με επικριτικούς γονείς να αναπτύσσουν αισθήματα ντροπής και χαμηλή αυτοεκτίμηση και να παρατηρείται μια τάση εσωστρέφειας μεγαλώνοντας.

Η ζωή όμως είναι ένα μεγάλο, όμορφο ταξίδι γεμάτο εκπλήξεις, περιπέτεια, επιτυχίες, αποτυχίες. Εμείς αποφασίζουμε κάθε φορά τη συνέχεια αυτού του ταξιδιού. Κάθε στιγμή, κάθε δευτερόλεπτο βιώνουμε  την κατάσταση που  έχουμε επιλέξει να ζήσουμε! Όπου αποφασίσουμε να εστιάσουμε την προσοχή μας, σε αυτό θα δώσουμε αξία, αυτό θα ζήσουμε!

Δυστυχώς δεν μπορούμε να μείνουμε αμέτοχοι συναισθηματικά σε ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ωστόσο, το να μεταμορφώνεσαι σε θύμα της ζωής σου, σε παγιδεύει σε ένα κόσμο μίζερο, άοσμο και θλιβερό που στο τέλος κάθε μέρα μόνο συναισθήματα θλίψης μπορεί να σου φέρει. Σπαταλάμε ενέργεια και μπαίνουμε στη διαδικασία να κάνουμε πράγματα όχι επειδή τα θέλουμε, αλλά γιατί φοβόμαστε μην χάσουμε τους ανθρώπους γύρω μας και αμφιβάλλουμε για τον εαυτό μας και τις ικανότητές μας. Γιατί να πιστέψουν οι άλλοι σε μας, αν πρώτα δε πιστεύουμε εμείς στον εαυτό μας;

Βλέπεις το χρόνο να κυλά, δίνεις ευκαιρίες στον εαυτό σου και στους άλλους κι ελπίζεις πως η κατάσταση θα αλλάξει. Ο θυμός και η απογοήτευση μεγαλώνουν όλο και περισσότερο μέσα σου, αλλά έχεις αποφασίσει να κάνεις υπομονή. Τίποτα όμως δεν θα αλλάξει, αν δεν μάθεις να διεκδικείς αυτό που θέλεις με σαφήνεια και ηρεμία. «Διεκδικώ», μια τόσο παρεξηγημένη λέξη! «Διεκδικώ» δεν σημαίνει συγκρούομαι και επιτίθεμαι,  σημαίνει εκθέτω με επιχειρήματα και ηρεμία τη θέση μου και παίρνω αυτό που μου αξίζει, δηλαδή τα καλύτερα! Αρκεί μια φορά να σπάσεις τα όρια της ασφάλειάς σου και να πετύχεις το στόχο σου και θα νιώσεις μια μεγάλη εσωτερική απελευθέρωση.

Τη στιγμή που αποφασίζεις πως θέλεις να βρεις τη λύση στο πρόβλημα, όχι να δικαιωθείς, όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Πάντα έχεις επιλογές, γι’ αυτό να επιλεγείς το καλύτερο για σένα με αγάπη και σεβασμό προς τον εαυτό σου. Εσύ θα επιλέξεις ποια πλευρά του εαυτού σου θέλεις να υπερισχύσει, το θύμα ή ο ταλαντούχος , λαμπερός σου εαυτός!


Share |