26/04/2017

Μοναχικότητα: Το άρωμα της σκέψης

Συντάκτης: Νάνσυ Παπαδοπούλου, 12/04/2017

Για να ορίσουμε με κάποιον τρόπο την μοναχικότητα θα χρησιμοποιήσω διάφορους ορισμούς από το διαδίκτυο. Μοναχικότητα λοιπόν είναι το άρωμα της σκέψης μας, είναι ο καλύτερος φύλακας της ψυχής. Η μοναχικότητα σου δίνει τα πάντα, είναι αγάπη του εαυτού. Από τη μοναχικότητα βγαίνει η δύναμη και η εντιμότητα.

Η σοφία συνήθως φέρνει τη μοναχικότητα. Ο σοφός νιώθει καλά και μόνος, μαζί με τις σκέψεις του, ενώ ο αληθινός σοφός δεν αποφεύγει τους ανθρώπους, παρ' όλο που η ευτυχία του είναι η μοναχικότητα. Όποιος διαθέτει μεγάλη ψυχική ζεστασιά, θα προτιμήσει να κρατηθεί μακριά από την κοινωνία, για να αποφύγει να δώσει ή να πάρει στενοχώρια και ενόχληση. Όποιος δεν αγαπάει τη μοναχικότητα δεν αγαπάει την ελευθερία, γιατί μόνο μέσα στη μοναχικότητα μπορείς να είσαι ελεύθερος.

Η μοναχικότητα είναι μια λέξη που κρύβει τόσα συναισθήματα. Όμορφα συναισθήματα, αυτά της γαλήνης που βρίσκεις στον εαυτό σου και που δύσκολα μπορείς να βρεις αλλού. Ο καθένας είναι τόσο απασχολημένος στις δικές του σκέψεις, στην δική του θορυβώδη καθημερινότητα, που για να βρεις πλήρη αποδοχή και ταυτόχρονα ουσιαστική επικοινωνία με κάποιον άλλο άνθρωπο χρειάζεται δουλειά και σίγουρα κατανόηση και αγάπη.

Φυσικά οι έννοιες που μπορεί να δώσει ο καθένας είναι πολλές και όλα τα παραπάνω είναι προσέγγιση κάποιας αλήθειας. Πολλές φορές ο άνθρωπος φοβάται να μείνει μόνος και να κάνει παρέα με τον εαυτό του. Ίσως να φοβάται τις σκέψεις, την ησυχία και τον σκοταδισμό που μπορεί να βρει μπροστά του. Για να βρεις τον εαυτό σου, θα περάσεις διάφορα, μιας και από αυτά θα καταλάβεις πως εμείς δημιουργούμε τελικά αυτό που θέλουμε να είμαστε.

Θα πρέπει όμως να διαχωρίσουμε δύο λέξεις! Η μοναξιά και η μοναχικότητα δεν μοιάζουν. Η μοναξιά είναι η φίλη της θλίψης, ενώ η μοναχικότητα είναι η συνοδοιπόρος της πνευματικής ανύψωσης. Επίσης καλό είναι να κατανοήσουμε την λέξη κοινωνικότητα. Πολλοί νομίζουν πως το να είσαι κοινωνικός είναι να είσαι την περισσότερη ώρα της ημέρας με κόσμο. Να αποζητάς την παρέα κάποιου και να την επιδιώκεις ίσως. Ωστόσο κοινωνικός δεν είναι ο κοσμικός. Κοινωνικός είναι ο άνθρωπος που μπορεί να συμπαθήσει τον άλλον, να τον ακούσει με προσοχή και κατανόηση. Άρα μπορείς να είσαι και μοναχικός αλλά και κοινωνικός.

Ένας μοναχικός άνθρωπος σκέφτεται πολύ και πολλά Του αρέσει να ταξιδεύει και να γνωρίζει νέους ανθρώπους. Έπειτα τους επεξεργάζεται και προσπαθεί να κατανοήσει την διαφορετικότητα του καθένα, πάντα με αγάπη.

Συνήθως είναι ευαίσθητοι άνθρωποι με έντονο το στοιχείο της βοήθειας, όπου και όπως μπορούν. Αγαπάνε τα βιβλία, την ποίηση και την μουσική. Άλλωστε  μέσα από αυτά εκφράζονται.

Έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τα ζώα, σε σημείο που πολλοί αναρωτιούνται. Η φύση και η θάλασσα είναι στοιχεία που αποζητούν στην μέρα τους. Ταξιδεύουν με το μυαλό τους και ονειρεύονται. Μια ταινία είναι ικανή να τους μελαγχολήσει και αφυπνίσει ταυτόχρονα, καθώς πάντα ψάχνουν το κάτι παραπάνω. Την γνώση που έχει να τους προσφέρει το καθετί γύρω τους.

Αγαπάνε την ησυχία αλλά δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς φασαρία, όσο περίεργο και αν ακούγεται. Δεν μπορούν την ρουτίνα και βαριούνται εύκολα.

Δεν είναι δύσκολοι άνθρωποι, απλώς χρειάζονται κάποιες ώρες μοναξιάς. Στις ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργούν, είναι πάντα δοτικοί και ειλικρινείς. Να χαίρεσαι αν έχεις τέτοιους φίλους, γιατί ξέρεις πως σε επιλέγουν για σένα και όχι από ανάγκη.

Ο Eric Hoffer, Αμερικάνος συγγραφέας και φιλόσοφος είχε πει, «Το τέλος έρχεται όταν σταματήσουμε να μιλάμε στον εαυτό μας. Είναι το τέλος της πραγματικής σκέψης και η απαρχή της τελικής μοναξιάς».


Share |