27/06/2017

Πώς ο κόσμος των συναισθημάτων μεταλλάχθηκε από την έξαρση της τεχνολογίας

Συντάκτης: Ραφαέλλα Α. Μπούχλα, 31/01/2017

Ζώντας όλοι πλέον σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία μας έχει αγκαλιάσει κατά το ήμισυ ή σχεδόν εξ ολοκλήρου καλύπτοντας το 90% των  καθημερινών  μας αναγκών, θα ήθελα όλοι λίγο να αναρωτηθούμε, τι συνέπειες  πρέπει να καταλογίσουμε σε αυτή την έξαρσή της.

Με ή χωρίς την θέλησή μας, πορευόμαστε πλέον με την πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης. Τι δικαιολογία  όμως μπορούμε να αποδώσουμε στην απώλεια εκείνων των όπλων που ανέκαθεν ολοκλήρωναν την ύπαρξή μας;  Και φυσικά το ερώτημα αυτό βασίζεται, αναφερόμενη στο μεγάλο κεφάλαιο των συναισθημάτων, που όλο και χάνει έδαφος και πως μέσα από την τεχνολογία η μετάλλαξή του έχει γίνει φανερά αισθητή.

Συγκεκριμένα να μιλήσουμε για τα συναισθήματα εκείνα τα ανθρώπινα,  που έχουν απειληθεί σε μεγάλο βαθμό από τις μηχανές,  που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργήσει και κατ’ επέκταση έχουν παραχωρήσει άνευ όρων το δικαίωμα να τους κυριεύσουν.

Ας ξεκινήσουμε  όμως αυτή την κουβέντα από την αρχή.

Συναίσθημα λοιπόν χαρακτηρίζεται, ως η μίμηση του εγώ μας  προς τα έξω,  το μεγαλείο των αντανακλάσεών του με διάφορες μορφές και διακλαδώσεις, η δύναμη που γεννιέται στο εσωτερικό του εαυτού μας και μιλάει στο περιβάλλον, μιλάει για το τι είμαστε εμείς.

Ο ρόλος των συναισθημάτων από την αρχή της εξέλιξης του ανθρώπινου γένους, θεωρείτο ως κινητήρια δύναμη, κατανέμοντας τους ανθρώπους σε κατηγορίες που στην ουσία αντικατόπτριζαν στοιχεία του χαρακτήρα του καθενός.

Τι γίνεται όμως όταν η ανθρώπινη νοημοσύνη συναντά την τεχνητή;

Η τεχνολογία θεωρείται ως ένας  καλός φίλος. Ως εκείνος ο καλός υπάλληλος που μας εξυπηρετεί  τις άμεσες  ανάγκες μας. Όμως  η κατάχρησή του και η απόλυτη εξάρτηση  του μεγαλύτερου βαθμού του πληθυσμού  παγκοσμίως, μας αποδίδει  με τραγικά υψηλά στατιστικά την κατακόρυφη πτώση των ανθρωπίνων σχέσεων, της άμεσης επικοινωνίας, της φυσικής και κατά σειρά ψυχοκοινωνικής υγείας.

Χαμένα, απλά μα τόσο σημαντικά, γεμάτα αρμονία συναισθήματα, έχουν αποκατασταθεί από εκείνα του άγχους και της κατάθλιψης, ζώντας και συνυπάρχοντας σε έναν κόσμο ψηφιακής, κοινώς ψεύτικης πραγματικότητας.

Και ενώ ο εθισμός μεγαλώνει  ραγδαία με τη συνεχή δημιουργία όλο και πιο πολλών υποκατάστατων της πλαστικόεικονικής ευτυχίας,  τόσο η εξέλιξη αυτών υποβαθμίζουν το πραγματικό, κάνοντας τους ανθρώπους υποχείριο των ίδιων των δημιουργιών τους.

Και αυτό συνδέεται και κυλά στο χρόνο αλλεπάλληλα με τα ανθρώπινα συναισθήματα. Χάνουμε την ουσία της ζωής, προσπαθώντας να γίνουμε καλύτεροι στο ΤΙΠΟΤΑ.

Πόσοι έχουν σταματήσει να περπατούν στα σοκάκια μιας πόλης ανταλλάζοντας αυτή την όμορφη συνήθεια με μια ώρα στον υπολογιστή;

Πόσοι επίσης έχουν επιλέξει να καθίσουν πίσω από μία οθόνη, ένα χειριστήριο,  μια κονσόλα  αντί να πάνε για καφέ, φαγητό με φίλους, να αναπτερώσουν την σωματική τους υγεία, ένα ταξίδι, αντί να βγουν στους δρόμους κυνηγώντας αυτό που ό,τι και να κάνει η τεχνολογία ποτέ δεν θα τους χαρίσει, την ευτυχία.

Η τεχνολογία και οι διακλαδώσεις της, όσο γοητευτική  είναι και  όσο ανώτερους  μας κάνει, δεν μπορεί όσο και να θέλει κάποιος, να υποκαταστήσει το μέσα μας.

Τα συναισθήματα που όλο και χάνονται και φυλακίζονται στο εσωτερικό μας, είναι τα ναρκωτικά  ενός υγιή ανθρώπου.

Πρόσφατη  έρευνα, βασιζόμενη  με θέμα Τεχνολογία & συναισθήματα,  διέψευσε την  εμφάνιση πρώιμων ανεπτυγμένων  ικανοτήτων από την επαφή τεχνολογικών πόρων.

Μπορεί σύμφωνα με πολλούς φορείς, η τεχνολογία να είναι πλήρης από θετικά οφέλη, όμως σύμφωνα με τα πορίσματα της έρευνας αυτής, επιστήμονες  διάφορων κλάδων και ψυχολόγοι αναγνώρισαν τις ποικίλες συνέπειές της, με κορυφαία την αδυναμία  και την  μειωμένη κατανόηση αναγνώρισης των ανθρώπινων συναισθημάτων. Ως αποτέλεσμα αυξάνει το επίπεδο  σε αισθήματα μοναχικότητας, εθισμού, φόβου, θυμού, δειλίας, λύπης, μανιοκατάθλιψης, παχυσαρκίας, ψυχικές ασθένειες (μελαγχολία κλπ)  και κόμπλεξ, εντοπισμένων τόσο σε παιδικές όσο και ε μεσήλικες αναφορές.

Δεν πρέπει κανείς να αναζητά την ελευθερία η την χαρά  σε ένα εικονικό μήνυμα, σε μια ψηφιακή φωτογραφία, σε έναν διαδικτυακό έρωτα, σε μια ποθητή ουτοπία  ζωής από μηχανές.

Η ζωή, αν και μερικές φορές φαντάζει  δύσκολη, είναι γεμάτη από μικρά θαύματα, από μικρές  καθημερινές αμέριμνες στιγμές που την κάνουν ξεχωριστή.

Και δεν αναφέρομαι σε καμία περίπτωση σε φάσεις που η τεχνολογία είναι παρούσα.

Τα μικρά μυστικά της απαράμιλλης ευτυχίας, τα  συναισθήματα που εμφανίζονται και δημιουργούνται μέσα από αυτές τις στιγμές, είναι κρυμμένα σε εκείνες τις  περιόδους, καμουφλαρισμένα στις  ολιγόλεπτες εκκρίσεις του εγώ μας, που η αντίληψη της ανθρώπινης δύναμης παίρνει μπρος.

Δεν χρειάζεσαι πολλά για να νιώσεις χαρούμενος, ερωτευμένος, ολοκληρωμένος.

Αρκεί η ελευθερία σου να επεκτείνεται μέχρι  τα ανθρώπινα βήματά σου, η ευτυχία σου  να  αναλογίζεται  με τις χαρές της ζωής σου και την συνύπαρξη με άλλους, και ο έρωτας   σε ό,τι και να συνεπάγεται αυτό,  να είναι το θήραμα στο κυνήγι της ολοκλήρωσής σου. 


Share |