29/06/2017

Τζίμι Χέντριξ - Ο Κιθαρίστας

Στη μουσική σκηνή της ροκ πολλοί ταλαντούχοι καλλιτέχνες έχουν χάσει τη ζωή τους σε πολύ νεαρή ηλικία, αυξάνοντας τη δόξα και το μύθο τους, στερώντας παράλληλα από την τέχνη τους τη δυνατότητα να εξελιχθεί μέσα από τη δουλειά τους.

Η γενιά μουσικών που αναδύθηκε στη δεκαετία του ‘60, με έντονο το πολιτικό στοιχείο στη δημιουργία των τραγουδιών τους, είχε τρεις μεγάλες απώλειες. Τα τρία J, οι Τζιμ Μόρισον, Τζάνις Τσόπλιν και Τζίμι Χέντριξ, άφησαν στην ίδια ηλικία – την ηλικία των 27 ετών – τον κόσμο της ροκ σκηνής φτωχότερο. Ο μύθος τους, που πλέον έχει γιγαντωθεί πολύ, δημιούργησε στη ροκ γενιά τους την εικόνα των νέων ανθρώπων, οι οποίοι δε χωρούσαν στο κοινωνικό περιβάλλον, όπου μεγάλωσαν, βρίσκοντας διέξοδο στις καταχρήσεις και την ερωτική ελευθεριότητα.

Ο Χέντριξ υπήρξε για πολλούς ο κορυφαίος κιθαρίστας του περασμένου αιώνα. Η μουσική που έπαιζε είχε επιρροές από πολλά μουσικά ρεύματα. Μπλουζ, ψυχεδελική ροκ, φάνκι συνδυάζονταν με τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό της κιθάρας του και το αποτέλεσμα ήταν ένας επαναστατικός, πρωτόγνωρα νεωτερικός ήχος για την εποχή. Τα πολύ ψηλά ντεσιμπέλ, οι παραμορφώσεις και τα υπέροχα σόλο που έπαιζε στα συγκροτήματα, με τα οποία συνεργάστηκε, ανέβασαν τη φήμη και τη μουσική του αξία.

Η συμμετοχή του στο αντιπολεμικό μουσικό φεστιβάλ του Γούντστοκ το 1969 είναι πλέον μια κλασική εικόνα από την εποχή. Ένα στοιχείο που τον έκανε να ξεχωρίζει πάνω στη σκηνή από άλλους καλλιτέχνες της γενιάς του, ήταν ο τρόπος που έπαιζε την κιθάρα του. Ανάμεσα στα πόδια του ή πίσω από το κεφάλι, παρασυρμένος από τις νότες, ταξιδεύοντας πάνω στο φουρτουνιασμένο ηλεκτρικό σεντόνι του πενταγράμμου, γεμάτο με το πάθος της άφρο μουσικής και τις μοναδικές επινοήσεις του, άφηνε στο τέλος κάποιων παραστάσεων του μια μυσταγωγική θυσία στο ακροατήριο. Έκαιγε ή έσπαζε την κιθάρα του, μια θυσία – όπως την είχε ονομάσει ο ίδιος – για να δείξει ότι η τέχνη του, η μουσική του, ήταν για τον ίδιο τόσο ιερή, όσο μια θρησκεία.

Το πόσο μεγάλο και ιδιαίτερο ταλέντο είχε αυτός ο μουσικός φαίνεται από δύο γεγονότα, τα οποία καταδεικνύουν με τον καλύτερο και πλέον εμφανή τρόπο το χάρισμά του. Μετά θάνατον, το έργο που άφησε πίσω του, και δεν πρόλαβε να το ηχογραφήσει, τον φέρνει μέσα στους πιο πλούσιους νεκρούς καλλιτέχνες. Η εκμετάλλευση μουσικών κομματιών που βγαίνουν ακόμα και τώρα στη δισκογραφία, και τα οποία δεν είχε προλάβει να ηχογραφήσει όσο ζούσε ακόμα, από τους συγγενείς του, αποφέρουν στους κληρονόμους του αρκετά εκατομμύρια έσοδα. Επιπλέον, αν και ήταν αριστερόχειρας, έπαιζε κιθάρες, οι οποίες ήταν κατασκευασμένες για δεξιόχειρες μουσικούς. Το πόσο καλά τα κατάφερνε παίζοντας «ανάποδα» αναφέρθηκε παραπάνω.

Η ζωή του ήταν άστατη, γεμάτη με περιστασιακές σχέσεις και με δύο παιδιά, τα οποία πιστοποιήθηκε ότι ήταν δικά του μετά τον θάνατο του. Η ζωή του δεν ήταν εύκολη. Αν και αφροαμερικάνος, οι σχέσεις του ήταν κυρίως με λευκές γυναίκες. Η κοινότητα των αφροαμερικάνων τον κρατούσε σε απόσταση γιατί είχε ερωτικές σχέσεις με λευκές γυναίκες και γιατί έπαιζε «λευκή» μουσική. Στην έντονη πολιτικά δεκαετία του ‘60, με το κίνημα των «μαύρων πανθήρων» να είναι σε άνθηση, η ζωή και η μουσική του Τζίμι, τον έκαναν αποδιοπομπαίο από την κοινότητα. Επιπλέον, όταν βρισκόταν στην πατρίδα του, συμμετείχε σε όλες τις αντιπολεμικές εκδηλώσεις, αλλά όταν βρισκόταν στην Ευρώπη για συναυλίες, εξοργιζόταν με τα συλλαλητήρια των Ευρωπαίων εναντίον της εξωτερικής πολιτικής της παρτίδας του, της Αμερικής.

Ο θάνατός του ήταν ξαφνικός και γεμάτος με αναπάντητα ερωτήματα. Το επίσημο πόρισμα ήταν ότι αναρρόφηση εμετού, σε συνδυασμό με κατανάλωση υπερβολικά μεγάλης δόσης βαρβιτουρικών, προκάλεσαν το μοιραίο. Οι εικασίες που γίνονται, είναι ότι αφενός μπορεί να ήταν κεκαλυμμένη δολοφονία – είχε μεγάλη κόντρα οικονομική και όχι μόνο με το μάνατζέρ του – και αφετέρου αυτοκτονία – είχε καβγαδίσει με την τελευταία του σχέση και βρέθηκε ένα μελαγχολικό ποίημα, γραμμένο από τον ίδιο δίπλα στο πτώμα του – αλλά δεν μπορεί να αποδειχτεί πλέον τίποτα από όλα αυτά.

Ο Χέντριξ υπήρξε ένας πρωτοποριακός, καινοτόμος μουσικός, ο οποίος επηρέασε και επηρεάζει ακόμα τη σύγχρονη μουσική με το έργο του. Ήταν ένας άνθρωπος που έζησε με πάθος τη ζωή του και άφησε παρακαταθήκη τα ταξίδια που έκανε η ψυχή του ανάμεσα στις νότες.

«Όταν η δύναμη της αγάπης υπερκεράσει την αγάπη της δύναμης, ο κόσμος θα γνωρίσει την ειρήνη - When the power of love overpowers the love of power, the world will know peace

Η ρήση του αυτή, μπλέκει λέξεις και έννοιες, όπως έκανε και ο ίδιος με την κιθάρα του και τις νότες με τα μουσικά ρεύματα. Ήταν Ο Κιθαρίστας.


Share |