25/07/2017

Γεννημένοι να αγαπάμε

Γιατί ένα βιβλίο για την αγάπη έχει θέση στη δική μας βιβλιοθήκη; Γιατί απλούστατα ανήκει στον Λεό Μπουσκάλια και θεωρείται ένα κλασικό βιβλίο πια. Απευθύνεται σε άντρες και γυναίκες και περιλαμβάνει δεκάδες στοχασμούς για την αγάπη που εξετάζουν την αγάπη σε σχέση με όλες τις εκφάνσεις της ζωής.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι η τοποθέτηση του Μπουσκάλια στην εισαγωγή του βιβλίου που χαρακτηρίζει την αγάπη ως «μια ικανότητα που διδάσκεται και καλλιεργείται». Ομολογώ ότι είναι μια αγαπημένη μου έκφραση που χρησιμοποιώ πολύ συχνά για να εξηγήσω τις δεξιότητες ζωής, αλλά δεν φανταζόμουν ποτέ ότι και η αγάπη ανήκει σε αυτές τις δεξιότητες ζωής. Ίσως τελικά να είναι και η σημαντικότερη όλων, καθώς αποτελεί την αρχή και το τέλος των πάντων. Όπως το αποδίδει ο Μπουσκάλια «η αγάπη είναι σίγουρα εγγεγραμμένη στο γενετικό μας κώδικα. Αλλά πρέπει να διεγείρεται, να σπουδάζεται, να διδάσκεται και να εφαρμόζεται για να έχει πραγματικό νόημα».

Στο βιβλίο μας δίνεται βήμα βήμα ο τρόπος όχι μόνο για να αγαπηθούμε, αλλά για να γίνουμε αξιαγάπητοι και να καταφέρουμε να διατηρήσουμε την αγάπη για όλη μας τη ζωή. Ανακαλύπτουμε π.χ. πως «τα ασήμαντα πράγματα είναι η αρρώστια που τελικά σκοτώνει την αγάπη». Πως η μοναξιά αποτελεί πηγή αγάπης και όχι εχθρό όπως ίσως φανταζόμαστε. Εχθρός της αγάπης είναι αντίθετα ο ανταγωνισμός, η παραμέληση και η ρουτίνα. Με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι «η αγάπη τρέφεται από την αισιοδοξία»!

Επίσης πως «η υγιής αγάπη τρέφεται από τη διαφορετικότητα». Το θετικό με την αγάπη είναι ότι όσο αναπνέουμε μπορούμε να αγαπάμε. Άρα ποτέ δεν είναι αργά για να καλλιεργήσουμε αυτή τη δεξιότητα. "Ποτέ δεν είμαστε μεγάλοι για αγάπη": ένας φόβος που εμποδίζει πολλούς μεσήλικες να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους με ένα νέο σύντροφο που αγάπησαν μήπως και ρεζιλευτούν στα μάτια του κόσμου. Στην πραγματικότητα τίποτα δεν θα έπρεπε να μας εμποδίζει να αγαπάμε γιατί είναι το υπέρτατο συναίσθημα. Πιο δυνατό από κάθε φόβο!

Το πρόβλημα με την αγάπη είναι ότι επικρατούν πολλά παράδοξα σε σχέση με αυτήν, που μας αποτρέπουν όχι μόνο να την κατανοήσουμε αλλά κυρίως να τη βιώσουμε. Το γεγονός για παράδειγμα ότι συνηθίζουμε να πληγώνουμε αυτούς που αγαπάμε περισσότερο από όλους. Αλλά περισσότερα για αυτό το θέμα θα αναπτύξω στο επόμενο άρθρο με θέμα «Μύθοι και πραγματικότητα για την αγάπη».

Το βιβλίο είναι ένα ιδιαίτερα ξεκούραστο  και ευχάριστο στην ανάγνωση. Αυτό οφείλεται στο ότι κάθε κεφάλαιο είναι αυτοτελές, συνοπτικό και ταυτόχρονα πλούσιο σε νοήματα. Μπορείς να το διαβάζεις και ξαναδιαβάζεις νιώθοντας σαν να το ανακαλύπτεις για πρώτη φορά. Μπορείς να το διαβάζεις με οποιαδήποτε σειρά, από την αρχή ως το τέλος, από το τέλος στην αρχή ή τελείως ανάκατα. Όπως και να έχει, δεν χάνει τη μαγεία του. Σαν την αληθινή αγάπη έτσι και το βιβλίο του Μπουσκάλια παρέχει απόλυτη ελευθερία. Σέβεται τη διαφορετικότητα και υποστηρίζει το δικαίωμα επιλογής. Επιλέξτε λοιπόν το πώς θα το διαβάσετε, υπογραμμίστε τα αγαπημένα σας σημεία και καλλιεργήστε μαζί του όχι απλώς ένα νέο τρόπο σκέψης, αλλά τρόπο ζωής.

Κλείνοντας, σας αποχαιρετώ με το δικό μου αγαπημένο απόσπασμα με τίτλο «Η αγάπη είναι άχρονη».  «Η ηλικία είναι μια δραστηριότητα του μυαλού, μια στάση ζωής. Γερνάμε όταν απαρνηθούμε τη χαρά. Γερνάμε όταν παραιτηθούμε από τα ιδανικά μας, την αξιοπρέπειά μας, τις ελπίδες μας, την πίστη μας στα θαύματα»...

...Η αγάπη είναι η περιζήτητη Πηγή της Νεότητας»!


Share |