29/06/2017

Έιμι Γουαινχάουζ - Το μεθυσμένο αηδόνι

Πολλοί καλλιτέχνες έχουν φύγει νέοι από τη ζωή, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει ο μύθος τους και να μένουμε να αναρωτιόμαστε τι θα είχαν προσφέρει, αν ζούσαν περισσότερο. Μια σημαδιακή ηλικία για αρκετούς από αυτούς τους καλλιτέχνες είναι  αυτή των 27 ετών. Κάποιοι από τους σπουδαιότερους ροκ μουσικούς του περασμένου αιώνα έφυγαν σε αυτήν την ηλικία – Τζάνις, Χέντριξ, Μόρισον, Κομπέιν.

Η πρώτη μεγάλη απώλεια του αιώνα που διανύουμε, που άφησε ανεξίτηλο το μουσικό της στίγμα και γιγάντωσε τόσο το μύθο της, που έφυγε σε αυτήν την ηλικία, ήταν η Αγγλίδα μουσικός Έιμι Γουάινχάουζ. Είναι η πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα στον αιώνα που διανύουμε και πλέον, έχει γίνει μετά το θάνατο της, η πιο εμπορική μουσικός στο βρετανικό νησί στον αιώνα μας.

Γεννημένη στο Λονδίνο, με μια μίξη στην καταγωγή της, Εβραϊκή και Ρωσική, έδειξε από μικρή την κλίση της στη μουσική. Τα πρώτα ακούσματά της ήταν τραγούδια του Σινάτρα, που της τραγουδούσε ο πατέρας της. Αυτά τα ακούσματα, μαζί με άλλα στην παιδική κι εφηβική της ηλικία, την οδήγησαν να στραφεί μουσικά σε μια μίξη από σόουλ, μπλουζ, φανκ και τζαζ και να υιοθετήσει ένα στιλ επηρεασμένο από γυναικεία συγκροτήματα της δεκαετίας του ’60 – χτένισμα σφηκοφωλιά, βάψιμο Κλεοπάτρα και ρούχα στενά και πολύχρωμα.

Με το πρώτο της άλμπουμ άρχισε να κάνει αισθητή την παρουσία της (Frank) και με το δεύτερο κατάφερε να απογειωθεί (Back to Black). Με τη δουλειά της κατάφερε να ξεχωρίσει από πολύ νωρίς. Μόλις στα 20 της, άρχισε να γίνεται γνωστή και να αποκτά το κοινό της. Μέχρι το θάνατό της κατάφερε να γίνει η πιο εμπορική βρετανίδα καλλιτέχνης στον αιώνα που διανύουμε, να γίνει η καλλιτέχνης με τις περισσότερες διακρίσεις στα μουσικά βραβεία Γκράμι σε μία βραδιά, να δει τα άλμπουμ της να μπαίνουν σε λίστες με τα καλύτερα και εμπορικότερα των τελευταίων δεκαετιών, να γίνεται μια από τις πιο πλούσιες νέες μουσικούς στον κόσμο, να δέχεται διακρίσεις για την ερμηνευτική της δεινότητα και να βλέπει το άστρο της να λάμπει.

Πέρα από το ατόφιο και αστείρευτο μουσικό κι ερμηνευτικό της ταλέντο, είχε και κάποια πάθη. Όπως πολλοί καλλιτέχνες, που γίνονται από μικροί διάσημοι, έτσι και αυτή, δεν μπορούσε να διαχειριστεί αυτήν τη διασημότητα. Οι καταχρήσεις δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους. Ποτό και ναρκωτικά άρχισαν να τη συντροφεύουν. Όσο ανέβαινε η αναγνωσιμότητα και η δημοφιλία της, τόσο πιο εξαρτημένη από ναρκωτικές ουσίες κι αλκοόλ γινόταν. Επιπλέον, είχε και διατροφικές διαταραχές. Πιο συγκεκριμένα, ήταν από την πρώιμη εφηβεία της βουλιμική. Αυτό που ξεκίνησε σαν παιχνίδι με τις φίλες και συμμαθήτριές της, έμελλε αργότερα να αποβεί μοιραίο για την ίδια της τη ζωή.

Λίγο πριν πεθάνει, είχε κανονίσει μια παγκόσμια περιοδεία. Μετά από μια απογοητευτική εμφάνιση στην πρώτη στάση της παγκόσμιας περιοδείας της – όπου δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει καλά - καλά από το υπερβολικό αλκοόλ, που είχε καταναλώσει – ακύρωσε όλες τις υπόλοιπες εμφανίσεις της. Δεν άργησε να έρθει το μοιραίο. Μετά από λίγο, στην καρδιά του καλοκαιριού, βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της, πνιγμένη στο αλκοόλ. Είχε καταναλώσει πολύ μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, και σε συνδυασμό με τον εξασθενημένο οργανισμό της από τις βουλιμικές διαταραχές που είχε, επέφεραν τη μοιραία κατάληξη.

Όπως είχε μπει σαν κομήτης στο μουσικό στερέωμα στα 20 της χρόνια, έτσι έφυγε. Το μεγάλο της ταλέντο δεν ήταν αρκετό για να διαχειριστεί την ίδια της τη ζωή. Ερωτεύτηκε το λάθος άντρα, οι εξαρτήσεις τη βούλιαξαν σε ένα βαλτότοπο που δεν μπορούσε να κινηθεί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μαραζώσει μουσικά και να οδηγηθεί σε μια απογοήτευση και την κατάθλιψη, που της έδωσε την ώθηση για τη μεγάλη έξοδο.

Είναι χαρακτηριστική η φράση που είχε χρησιμοποιήσει σε μια συνέντευξή της για να περιγράψει πώς αισθάνεται με τη δημοσιότητα που είχε αποκτήσει μετά τη μουσική της αναγνώριση.

«Δεν επιδίωξα λεπτό να γίνω διάσημη. Είμαι απλά μια μουσικός»            

Αυτό ήταν η Γουάινχάουζ. Μια μουσικός και μια δεινή ερμηνεύτρια. Ένα αηδόνι, που δεν ήθελε να πετάξει για πολύ, γιατί φυλακιζόταν στο φως του άστρου της. Ήταν ένα μεθυσμένο αηδόνι και σαν τέτοιο μάς αποχαιρέτησε.


Share |