28/06/2017

Αισιοδοξία: έμφυτη ή επίκτητη ιδιότητα;

Συντάκτης: Θώμη Μπαλτσαβιά, 06/03/2017

Αισιοδοξία είναι η τάση κάποιος να βλέπει την θετική πλευρά των πραγμάτων κι όχι μόνο. Να περιμένει πάντα καλά αποτελέσματα και την ομορφότερη εξέλιξη. Με μια κουβέντα, επιλέγει να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο κι όχι μισοάδειο. Αυτό είναι μια στάση ζωής με την οποία πορεύεται και είναι ό,τι καλύτερο μπορεί κάποιο άτομο να κάνει για να έχει καλή ψυχολογία και υγεία.

Το πρώτο ενδεχομένως ερώτημα που προκύπτει είναι αν αυτό είναι φυσικό προσόν ή επίκτητο. Προφανώς ισχύουν και τα δυο. Κάποιοι το έχουν στο χαρακτήρα τους, συνεπώς δε μπορούν να διανοηθούν να λειτουργήσουν αλλιώς και κάποιοι το δουλεύουν για να το κατακτήσουν. Όντως,είναι κάτι που δουλεύεται και με προσπάθεια μπορείς να καταφέρεις, αλλά δεν είναι ούτε απλή, ούτε εύκολη υπόθεση. Ειδικότερα στις εποχές που διανύουμε που εκ των πραγμάτων είναι τόσο δύσκολες, η πραγματικότητα πολλές φορές έρχεται ως δυνατό χαστούκι. Ακριβώς αυτό όμως είναι η πρόκληση κι ακριβώς εδώ επιβάλλεται να το παλέψουμε.

Αισιόδοξος δε σημαίνει ότι ονειροβατώ και ζω στον κόσμο μου ή δεν βλέπω και δεν αποδέχομαι την πραγματικότητα. Σαφώς τη βλέπω και ακόμη πιο σαφέστατα με απασχολεί και με δυσκολεύει το ίδιο όπως όλους. Απλά επιλέγω να μην απελπιστώ, να είμαι τουλάχιστον πιο ψύχραιμος και κυρίως να έχω την ελπίδα οδηγό. Να έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, στο Θεό ή στη ζωή -ό,τι προτιμά ο καθένας-και να πιστεύω πως η κάθε μέρα μπορεί να φέρει κάτι καινούριο ή όπως έλεγαν οι άνθρωποι παλιότερα... ο ήλιος θα βγει για όλους. Έτσι κι αλλιώς ούτε μπορούμε όλα να τα ελέγξουμε, ούτε να τα προβλέψουμε. Το να κάθεσαι όμως να μεμψιμοιρείς είναι σίγουρο πως δεν θα βοηθήσει ...μάλλον κακό θα σου κάνει. Ακόμη και η υγεία μας κι όχι μόνο η ψυχική, είναι σε άμεση συνάρτηση με την ψυχολογική μας κατάσταση.

Για να είμαστε αντικειμενικοί ωστόσο πρέπει να αναφέρουμε και κάποια μειονεκτήματα του να είσαι αισιόδοξος. Όσο παράδοξο κι αν αυτό ακούγεται... υπάρχουν. Ελλοχεύει λοιπόν κίνδυνος από υπέρμετρη αισιοδοξία ή λάθος αξιολόγηση κατάστασης με συνέπεια να γίνει λάθος. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει και ως ντόμινο προκαλώντας κι άλλο κακό αφού ενασχολούμενοι με μια κατάσταση ίσως χάσουμε ευκαιρίες.

Επίσης όντας αισιόδοξοι καμιά φορά υπερεκτιμούμε τον εαυτό μας ή τις δυνατότητές μας κι αυτό μας οδηγεί σε σφάλματα ή σε λάθος επιλογές. Το καλύτερο θα ήταν να είμαστε μεν αισιόδοξοι, αλλά να ελέγχουμε όσο μπορούμε το μέτρο της αισιοδοξίας μας. Να αξιολογούμε σωστά πράγματα και καταστάσεις διότι καμιά φορά όσο αισιόδοξοι και να είμαστε δεν είναι αρκετό αν κάτι είναι αδιέξοδο.

Σημαντικό είναι να σημειωθεί επιπροσθέτως ότι ένας αισιόδοξος άνθρωπος δεν μπορεί να αντέξει τον απαισιόδοξο, αλλά και το αντίστροφο. Αυτοί οι δυο δεν έχουν τίποτα κοινό και τους χωρίζει χάσμα, θεωρώντας ο ένας πως είναι λάθος ο άλλος. Φορές θα υπάρξουν που ο αισιόδοξος ίσως καταφέρει να δώσει μια νότα από την αισιοδοξία του έστω προσωρινή στον απαισιόδοξο και φορές που ο τελευταίος ίσως καταφέρει στιγμιαία να απελπίσει τον πρώτον. Δεν είναι απλά απόψεις άλλωστε, ώστε να μην πειράζει αν διαφωνείς. Πρόκειται για στάση ζωής και για κοσμοθεωρία.

Εν κατακλείδι, ο καθένας από εμάς είτε έχει αποδεχτεί το πως είναι από φύση, είτε θα παλέψει να γίνει κάτι από θέση. Προσωπική επιλογή όπως τις περισσότερες φορές. Όμως σε αυτήν την περίπτωση αξίζει να προσπαθήσουμε να κατακτήσουμε την αισιοδοξία στη ζωή μας σε όποιον βαθμό μπορούμε.


Share |