20/08/2017

Νέο Κύμα: Η ρομαντική «επανάσταση» των ‘60s

Συντάκτης: Δανάη Λιάκου, 06/03/2012

Όνειρα, επιθυμίες, διάθεση για ζωή βρήκαν την  απόλυτη έκφρασή τους στη δημιουργία του «Νέου Κύματος». Το «Νέο Κύμα» ήταν μια ομάδα νέων ανθρώπων με εξαιρετικές φωνές και πολύ ταλέντο, οι οποίοι, αν και δεν ανήκαν στο χώρο του τραγουδιού, θέλησαν να εκφραστούν μέσα από αυτό. Ο χώρος που κατατάσσεται το συγκεκριμένο μουσικό σχήμα είναι ο ελαφρολαϊκός, καθώς συνιστά την επιτομή του ελαφρού με το έντεχνο λαϊκό τραγούδι. Το όνομά του είναι εμπνευσμένο από τη γαλλική Nouvelle Vague, που αποτέλεσε τη νέα γενιά συνθετών του γαλλικού σινεμά την περίοδο του ’60.

Πρωταγωνιστές

Οι πρωτοστάτες και ερμηνευτές του Νέου Κύματος ήταν η Καίτη Χωματά και ο Γιώργος  Ζωγράφος. Έπειτα εντάχθηκαν σε αυτό ο Μιχάλης Βιολάρης, ο Λάκης Παππάς, η Ρένα Κουμιώτη, η Αρλέτα, ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Σούλα Μπιρμπίλη, ο Αλέξης Γεωργίου, ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Πόπη Αστεριάδη, ο Κώστας Χατζής, ο Γιάννης Αργύρης και ο Γιώργος Μαρίνος.

Δημιουργοί

Το ταλέντο όσων συμμετείχαν σ’ αυτό το μουσικό ρεύμα ήταν περίσσιο. Δεν θα μπορούσε όμως να ξεδιπλωθεί τόσο καλά αν και οι δημιουργοί των τραγουδιών δεν ήταν τόσο αξιόλογοι, τόσο ταλαντούχοι και τόσο γεμάτοι με πάθος για τη δουλειά τους. Ο Γιάννης Σπανός, ο οποίος την περίοδο εκείνη βρισκόταν στο Παρίσι παίζοντας πιάνο στις μπουάτ και γράφοντας τραγούδια για τη Μπριζίτ Μπαρντώ, ήταν από τους πρώτους που συνέθεσαν μουσική για το σχήμα αυτό, μετά από την προτροπή του δημοσιογράφου Γιώργου Παπαστεφάνου, ο οποίος και τον έφερε στην τότε δισκογραφική εταιρεία, Λύρα. Μερικοί ακόμη συνθέτες που χάρισαν τις υπέροχες μελωδίες τους ήταν ο Λίνος Κόκκοτος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Νότης Μαυρουδής, ο Νίκος Μαμαγκάκης, ο Δήμος Μούτσης, ο Χρήστος Λεοντής, ο Σταύρος Κουγιουμτζής, ο Γιάννης Γλέζος, ο Λουκιανός Κηλαϊδόνης και ο Ηλίας Καραγιάννης. Μερικοί από τους χαρακτηριστικότερους στιχουργούς που έντυσαν με λόγια τις μελωδίες των παραπάνω συνθετών είναι ο Γιώργος Παπαστεφάνου, ο Άκος Δασκαλόπουλος, ο Δημήτρης Ιατρόπουλος, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Κώστας Μύρης- Γεωργουσόπουλος και άλλοι ακόμα.

Πλακιώτικες μπουάτ

Το ιδιαίτερο γνώρισμα του Νέου Κύματος είναι η απλότητα και η τρυφερότητα που απέπνεαν τόσο τα τραγούδια όσο και ο τρόπος με τον οποίο οι ερμηνευτές τα επικοινωνούσαν στο ευρύ κοινό. Η σκηνική παρουσία των τραγουδιστών τις περισσότερες φορές ήταν λιτή και απέριττη, καθώς οι ίδιοι συνοδεύονταν από μια κιθάρα ή ένα πιάνο μόνο. Αυτό ακριβώς το στοιχείο έκανε τις μπουάτ της Πλάκας, τον ιδανικό χώρο παρουσίασης της συγκεκριμένης μουσικής. Έτσι γεννήθηκε ένας νέος τρόπος διασκέδασης που βρήκε μεγάλη απήχηση στη νεολαία της εποχής.

Γραφικά στενά, σοκάκια, σπίτια χαμηλά, γειτονιές που μοσχοβολούν βασιλικό και ασβέστη, όπως πολύ όμορφα έγραψε ο Τάσος Λειβαδίτης στο άσμα «Σαββατόβραδο», παιδιά που παίζουν στις αυλές είναι οι εικόνες που συνθέτουν το πορτραίτο του κέντρου της Αθήνας τη δεκαετία του ’60 οπότε και ανθίζει η μουσική αυτή που έρχεται να ολοκληρώσει την αρμονία και την κομψότητα της Πλάκας. Το καλοκαίρι οι μπουάτ μετατρέπονταν σε υπαίθριες και η Πλάκα έφτασε να αποτελεί μια μεγάλη μουσική σκηνή.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι μπουάτ βρέθηκαν κάτω από το άγρυπνο μάτι της δικτατορίας λόγω των απαγορευμένων τραγουδιών της εποχής. Ο Μιχάλης Βιολάρης κάποτε εξομολογήθηκε πως συχνά μετά το πέρας των προγραμματισμένων τραγουδιών, έμεναν λίγοι θαμώνες και όλοι μαζί, μια αγκαλιά «χάνονταν» στα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη.

Ύφος τραγουδιών

Τα τραγούδια του σχήματος αυτού ήταν κυρίως ερωτικά μα αγγίζοντας και πτυχές της κοινωνίας σε πολύ ήπιο τόνο. Δεν επικεντρώθηκαν στο πολιτικό σκηνικό της εποχής, ίσως γιατί αποτέλεσαν την ανάγκη για μια διέξοδο από τη σκοτεινιά αυτή και την ανάκτηση της χαμένης αθωότητας μέσα από τον έρωτα, την αγάπη, τη χαρά, τη λύπη, την ίδια τη ζωή.

Το «Νέο Κύμα» δεν έφτασε το βεληνεκές των σχολών του Μάνου Χατζιδάκι και του Μίκη Θεοδωράκη. Έδωσε, όμως το στίγμα του στην μουσική αυτού του τόπου, αφήνοντας το άρωμα μιας αλλοτινής εποχής αγκιστρωμένης με δύσκολες πολιτικές συγκυρίες, που όμως το «Νέο Κύμα» τη φώτισε και την ομόρφυνε. «Άσπρα καράβια τα όνειρά μας για κάποιο ρόδινο γιαλό…» Τούτο το στίχο χρειαζόμαστε, να ονειρευόμαστε, για να ζούμε και να δημιουργούμε ειδικά μέσα σε χαλεπούς καιρούς. Μόνο έτσι θα αντιστρέψουμε τους καιρούς από χαλεπούς σε όμορφους.


Share |